అగ్నిపురాణమ్

ధర్మజ్ఞుడైన రామా, రాజ్య పరిపాలనలో న్యాయాన్ని స్థాపించేందుకు నియమాలు, శిక్షలు ఎంత ముఖ్యమో తెలుసుకో. బ్రాహ్మణుడు తప్పు చేసినా, అతన్ని దేశనుండి వెళ్లగొట్టవచ్చు గానీ, ఆహారం లేకుండా చేయకూడదు – ఇదే ధర్మ నియమం. ఎవరు ఇతరుల వద్ద నిక్షేపితమైన వస్తువులను దుర్వినియోగం చేస్తారో, వారు ఆ వస్తువుల మొత్తం విలువను జరిమానాగా చెల్లించాలి. ఇదే నియమం వస్త్రాలు మరియు ఇతర నిక్షేపిత వస్తువుల విషయంలోనూ వర్తిస్తుంది; ధర్మంలో ఎలాంటి తక్కువతనం లేదు. ఎవరు నిక్షేపిత వస్తువులను నాశనం చేస్తారో, లేదా నిక్షేపించని వస్తువులను కోరుకుంటారో, వారు ఇద్దరూ దొంగలుగా శిక్షించబడతారు; అలాగే, తెలియకపోయినా ఇతరుల వస్తువులను అమ్మే వారు రెండు రెట్లు జరిమానా చెల్లించాలి. నిర్దోషుడైనవాడైనా, చిత్తశుద్ధితో కాకుండా, ఉద్దేశపూర్వకంగా తప్పు చేస్తే, అతడికి కూడా దొంగతో సమానంగా శిక్ష ఉంటుంది. ఎవరు శిల్పానికి ముందుగానే పారితోషికాన్ని తీసుకుని, ఆ పని అందించకుండా ఉంటారో, వారూ శిక్షార్హులు. ఒకరు తమ సేవకుడిని కుదిరిన కాలానికి ముందే తొలగిస్తే, తగిన శిక్ష విధించాలి. కొనుగోలు లేదా అమ్మకానికి సంబంధించిన విషయాల్లో, పది రోజుల్లోపు యజమాని తిరిగి తీసుకోవచ్చు లేదా తిరిగి ఇవ్వవచ్చు; పది రోజుల తరువాత మాత్రం తిరిగి తీసుకోవడం లేదా ఇవ్వడం జరగకూడదు. పెళ్లి సంబంధంలో, ఒక అమ్మాయిని ఇచ్చి, ఇంకా అప్పగించకముందే మరొకరికి ఇచ్చినట్లయితే, దానం చేసినవారికి రాజు రెండు వందల జరిమానా విధించాలి. దీని విషయంలో కూడా రాజు అత్యధిక జరిమానా విధించాలి; నిజాయితీగా మాట్లాడితే, పుణ్యం లభిస్తుంది. దురాశతో అమ్మే వ్యాపారిని రాజు ఆరు వందల జరిమానా విధించాలి. గోవులను కాపాడే వ్యక్తి ఆహారం, జీతం తీసుకుని, అర్ధ బాణం కూడా ఇవ్వకపోతే, అతడికి తప్పు. అతడికి రాజు వంద జరిమానా లేదా రక్షణలో విఫలమైతే బంగారు నాణెం జరిమానా విధించాలి. గ్రామానికి చుట్టూ వంద బాణాల మేరకు సరిహద్దు నిర్ణయించాలి. పట్టణానికి అయితే, ఇది రెట్టింపు లేదా మూడింతలు ఉండాలి; అయితే, ఆ సందర్భంలో ఒంటెల కాపరి పంటను తనిఖీ చేయకూడదు. రక్షణ లేని పొలాల్లో ధాన్యం నష్టపోయినా శిక్ష లేదు; కానీ ఎవరు బెదిరింపుతో ఇల్లు, తోట, పొలం పట్టుకుంటారో, వారికి ఐదు వందల జరిమానా విధించాలి; తెలియకపోతే రెండు వందలు. సరిహద్దును దాటి నష్టం కలిగించే వారందరికి మొదటి స్థాయి జరిమానా విధించాలి. క్షత్రియుడు బ్రాహ్మణుడిని దూషిస్తే వంద జరిమానా; వైశ్యుడు అయితే రెండు వందలు, శూద్రుడు అయితే శరీర శిక్ష. బ్రాహ్మణుడు క్షత్రియుడిని దూషిస్తే యాభై జరిమానా; వైశ్యునికి యాభైలో సగం, శూద్రునికి పన్నెండు. వైశ్యుడు క్షత్రియుడిని దూషిస్తే మొదటి స్థాయి జరిమానా; శూద్రుడు క్షత్రియుడిని దూషిస్తే అతని నాలుకను కోయాలి. శూద్రుడు బ్రాహ్మణులకు ధర్మ బోధన చేస్తే శిక్షార్హుడు; వినిపించిన లేదా చూసిన విషయాల్లో అబద్ధపు సాక్ష్యం ఇస్తే, అతడు అత్యధిక జరిమానా రెండింతలు చెల్లించాలి. సద్గుణులపై దుష్టపదాలతో అపవాదం చేస్తే అత్యధిక జరిమానా; కానీ అజాగ్రత్తగా లేదా మమకారంతో చేసినట్లయితే, అర్థ జరిమానా చెల్లించాలి. తల్లి, తండ్రి, అన్న, మామ, గురువు, లేదా గురువు మార్గాన్ని తీసుకునే వారిని దూషించినవారు వంద జరిమానా చెల్లించాలి. తక్కువ జాతికి చెందినవారు లేదా ద్విజులు ఏదైనా అవయవంతో నేరం చేస్తే, ఆ అవయవాన్ని రాజు వెంటనే కోయాలి. అహంకారంతో నేలపై ఉమ్మితే, రెండు పెదవులను కోయాలి; ప్రజాసమక్షంలో మూత్ర విసర్జన చేస్తే లింగాన్ని కోయాలి; అసభ్య పదాలు మాట్లాడితే పిద్దును కోయాలి. అధముడు ఉన్నత స్థానం మీద కూర్చుంటే, నడుమును కోయాలి; ఏ అవయవం నష్టం కలిగిస్తే, అదే అవయవాన్ని తొలగించాలి. ఎవరైనా గోవు, ఏనుగు, గుర్రం, ఒంటెను చంపితే, వారి చేతులు, కాళ్లలో అర భాగాన్ని కోయాలి; పండ్లు రాని చెట్టును నాశనం చేస్తే బంగారు జరిమానా విధించాలి. రహదారి, సరిహద్దు, నీటి నిల్వలో దొంగతనం చేస్తే, తెలిసినా తెలియకపోయినా, రెండు రెట్లు చెల్లించాలి. దొంగతనంలో వచ్చిన లాభాన్ని రాజుకు ఇవ్వాలి, తరువాత నిర్ణీత జరిమానా చెల్లించాలి. బావిలోని తాడు లేదా పాత్రను తీసుకుంటే, లేదా ప్రజలకు ఉపయోగపడే నీటి మూలానికి తాడును కత్తిరిస్తే, నెల రోజుల శిక్ష విధించాలి; ప్రాణహానికితీసుకెళ్తే మరణదండన; పది కుండల కంటే ఎక్కువ ధాన్యాన్ని దొంగిలిస్తే మరణదండన. ఇతర దొంగతనాలకు పదకొండు రెట్లు జరిమానా; బంగారం, వెండి, స్త్రీలను దొంగిలిస్తే మరణదండన. దొంగ ఏ అవయవంతో నేరం చేస్తాడో, రాజు అదే వస్తువును అతడి నుండి తీసుకోవాలి. బ్రాహ్మణుడు కొద్దిగా కూరగాయలు లేదా ధాన్యం తీసుకుంటే తప్పు లేదు; కానీ పశువులు లేదా దేవతల నిమిత్తం దొంగతనం చేసి, దుష్టుడు అయితే, దుర్మార్గానికి సిద్ధంగా ఉంటే, అతడిని హత్య చేయాలి. ఇల్లు, పొలం దొంగిలించేవాడు, ఇతరుడి భార్యను ఆశ్రయించేవాడు, అగ్ని పెట్టేవాడు, విషం ఇచ్చేవాడు, ఆయుధంతో బెదిరించేవాడు – వీరిని హతమార్చాలి. గోవులను దొంగిలించేందుకు ప్రయత్నించినవారిని రాజు హతమార్చాలి; ఇతరుడి భార్య ఇంటిలోకి అనుమతించనప్పుడు ప్రవేశించకూడదు, మాట్లాడకూడదు. భర్తను అవమానించిన స్త్రీని కుక్కలకు తినిపించేందుకు బయటకు పారవేయాలి; తనే జాతి పురుషుని వల్ల భ్రష్టురాలైతే, ఆమె భిక్షాటన చేయాలి. ఉన్నత జాతి పురుషుని వల్ల భ్రష్టురాలైతే, ఆమె తలవంచాలి; బ్రాహ్మణుడు వైశ్యుని వల్ల, క్షత్రియుడు చండాలుని వల్ల భ్రష్టురాలైతే, క్షత్రియునికి ముందుగా, తరువాత వైశ్యునికి శిక్ష విధించాలి; శూద్రునితో సంభోగం చేస్తే, క్షత్రియునికి ముందుగా శిక్ష విధించాలి. వ్యభిచారిణి పారితోషికం తీసుకుని, దురాశతో మరొకరికి వెళితే, రెండు రెట్లు పారితోషికాన్ని తిరిగి ఇచ్చి, రెండు రెట్లు జరిమానా చెల్లించాలి. భార్య, కుమారులు, దాసులు, శిష్యుడు, అన్న – వీరిలో ఎవరు తప్పు చేస్తే, తాడుతో లేదా పలుచని కర్రతో కొట్టవచ్చు; కానీ వీరిని వెన్ను లేదా తలపై కొడితే, కొట్టినవాడు దొంగకు సమానంగా పాపభాగి అవుతాడు. రక్షణ కోసం నియమించబడినవారు ప్రజలను అధికంగా బాధిస్తే, రాజు వారి ఆస్తి మొత్తం స్వాధీనం చేసుకుని, దేశనుండి బహిష్కరించాలి. తమ కర్తవ్యాలను వదిలిపెట్టి, ఇతరుల పనులను నిర్లక్ష్యం చేసే, క్రూరమైన మనసు కలిగినవారిని రాజు వారి స్వకర్తవ్యానికి బలవంతంగా నియమించాలి. మంత్రి లేదా న్యాయమూర్తి విధించిన విధంగా కాకుండా పనిచేస్తే, రాజు వారి ఆస్తి మొత్తం స్వాధీనం చేసుకుని, దేశనుండి బహిష్కరించాలి. ఈ విధంగా, ధర్మాన్ని, న్యాయాన్ని రాజు స్థాపించాలి; ప్రతి ఒక్కరికీ తగిన శిక్షను విధించాలి.