అగ్నిపురాణమ్

ఒకప్పుడు ధర్మాన్ని పరిరక్షించాల్సిన రాజు తన ప్రజలకు న్యాయమైన నియమాలను స్థాపించాల్సిన బాధ్యతను స్వీకరించాడు. ప్రతి గ్రామానికి చుట్టూ వంద విల్లు పొడవు మేరకు సరిహద్దును నిర్ణయించాలి; ఈ నియమాన్ని పాటించనివారికి రాజు వంద రూపాయల జరిమానా లేదా బంగారు నాణెం విధించాలి. నగరాలకు ఈ పరిమితిని రెండింతలు లేదా మూడింతలు పెంచాలి, కాని అప్పుడు ఒంటె కాపరులు పంటను పరిశీలించకూడదు. రక్షణ లేకుండా ఉన్న పొలాల్లో ధాన్యం నష్టపోయినా శిక్ష లేదు. కానీ ఎవరు బెదిరింపుతో ఇల్లు, తోట, లేదా పొలాన్ని ఆక్రమిస్తే, వారికి ఐదు వందల జరిమానా లేదా తెలియకపోతే రెండు వందల జరిమానా విధించాలి. సరిహద్దులను చెరిపేసే వారందరికీ మొదటి స్థాయి జరిమానా విధించాలి. క్షత్రియుడు బ్రాహ్మణుడిని దూషిస్తే వంద జరిమానా, వైశ్యుడు అయితే రెండు వందలు, శూద్రుడైతే శరీరదండన విధించాలి. బ్రాహ్మణుడు క్షత్రియుని దూషిస్తే యాభై జరిమానా, వైశ్యునికి ఇరవైయైదు, శూద్రునికి పన్నెండు జరిమానా. వైశ్యుడు క్షత్రియుని దూషిస్తే మొదటి స్థాయి జరిమానా, శూద్రుడు అయితే నాలుకను కోయాలి. శూద్రుడు బ్రాహ్మణులకు ధర్మోపదేశం చేస్తే శిక్షించాలి; ఎవరు విన్నదాని గురించి లేదా చూసినదాని గురించి అబద్ధపు సాక్ష్యం ఇస్తే, అతడు అత్యధిక జరిమానాను రెండింతలు చెల్లించాలి. సద్గుణులపై అపవాదాలు చేసే వారు అత్యధిక జరిమానా చెల్లించాలి; కానీ అవగాహన లేకుండా లేదా మమకారంతో చేస్తే, అర్ధ జరిమానా చెల్లించాలి. తల్లి, తండ్రి, అన్నయ్య, మామ, గురువు, లేదా గురువు మార్గాన్ని అనుసరించేవారు దూషించినా, వంద జరిమానా విధించాలి. కులంలో తక్కువవాడు లేదా ద్విజుడు ఏ అవయవంతో నేరం చేస్తే, రాజు ఆ అవయవాన్ని వెంటనే కోయాలి. అహంకారంతో నేలపై ఉమ్మితే, రెండు పెదవులు కోయాలి; బహిరంగంగా మూత్ర విసర్జన చేస్తే శిశ్నాన్ని, అసభ్యపదాలు పలికితే గుదాన్ని కోయాలి. తక్కువవాడు ఉన్నత స్థానంలో కూర్చుంటే, పిద్దురు కోయాలి; ఏ అవయవం నష్టం కలిగిస్తే, అదే అవయవాన్ని తొలగించాలి. ఎవరైనా పశువులు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, ఒంటెలను హత్య చేస్తే, కాళ్ళు, చేతులు సగం కోయాలి; పండ్లు లేని చెట్టును నాశనం చేస్తే బంగారు జరిమానా విధించాలి. రహదారి, సరిహద్దు, చెరువులో దొంగతనం చేస్తే, తెలిసినా తెలియకపోయినా రెండింతలు చెల్లించాలి. దొంగతనంలో వచ్చిన లాభాన్ని రాజుకు ఇవ్వాలి, తరువాత నిర్ణీత జరిమానా చెల్లించాలి. బావిలో నుండి తాడు లేదా మడక తీసేవారు, లేదా ప్రజా నీటి మూలానికి తాడు కోసేవారు నెలరోజులు శిక్ష అనుభవించాలి; ప్రాణహాని కలిగిస్తే మరణదండన, పది మడకల కంటే ఎక్కువ ధాన్యం దొంగతనం చేస్తే మరణదండన విధించాలి. ఇతర దొంగతనాలకు పదకొండు రెట్లు జరిమానా; బంగారం, వెండి, స్త్రీలను దొంగతనం చేస్తే మరణదండన. దొంగ ఏ అవయవంతో దోచినా, రాజు అదే వస్తువును తీసుకోవాలి. బ్రాహ్మణుడు కొద్దిగా కూరగాయలు లేదా ధాన్యం తీసుకుంటే తప్పు లేదు; కానీ పశువుల కోసం లేదా దేవతల కోసం దొంగతనం చేస్తే, చెడ్డవాడు అయితే, అతడు చెడు చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటే, హతముచేయాలి. ఇల్లు లేదా పొలం దొంగతనం చేసే వారు, పరస్త్రీని ఆశ్రయించే వారు, అగ్ని పెట్టేవారు, విషం ఇచ్చేవారు, ఆయుధం ఎత్తేవారు — వీరిని హతముచేయాలి. పశువులను దొంగతనానికి ప్రయత్నించే వారిని కూడా రాజు హతముచేయాలి; పరస్త్రీ ఇంట్లోకి అనుమతి లేకుండా ప్రవేశించకూడదు, మాట్లాడకూడదు. భర్తను ద్రోహించే స్త్రీని కుక్కలకు తినిపించాలి; తన కులవారి చేత పతితురాలైతే, ఆమె భిక్షాటన చేయాలి. ఉన్నతకులవారి చేత పతితురాలైతే తల ముండన చేయాలి; బ్రాహ్మణుడు వైశ్యుని చేత, క్షత్రియుడు చండాలుని చేత పతితురాలైతే, మొదట క్షత్రియునికి, తరువాత వైశ్యునికి శిక్ష విధించాలి. వ్యభిచారిణి పారితోషికం తీసుకుని మరోచోటికి వెళ్లితే, రెండు రెట్లు తిరిగి ఇవ్వాలి, రెండు రెట్లు జరిమానా చెల్లించాలి. భార్య, కుమారులు, దాసులు, శిష్యుడు, అన్నయ్య — వీరు నేరం చేస్తే తాడుతో లేదా పలుచని దండతో కొట్టాలి; కానీ వీరి వెనుక లేదా తలపై కొడితే, కొట్టినవాడు దొంగకు సమానంగా పాపం పొందతాడు. రక్షణకారులు ప్రజలను అధికంగా హింసిస్తే, వారి ఆస్తిని రాజు స్వాధీనం చేసుకుని దేశం నుండి తరిమేయాలి. ప్రతి ఒక్కరూ తన కర్తవ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తే, రాజు వారిని తమ పనిని చేయించాలి. మంత్రి లేదా న్యాయాధికారి ధర్మబద్ధంగా వ్యవహరించకపోతే, వారి ఆస్తిని స్వాధీనం చేసి దేశం నుండి పంపించాలి. గురువారి భార్యను ఆశ్రయించిన వారికి భయంకరమైన శిక్ష ఉండాలి; మద్యం తాగితే మద్యం గుర్తు, దొంగతనం చేస్తే జంతువు గుర్తు, బ్రాహ్మణ హత్య చేస్తే మానవ శిరస్సు గుర్తుగా ఉండాలి. పాపిష్టులైన శూద్రులు మరియు ఇతరులను రాజు హతముచేయాలి; పాపిష్టులైన బ్రాహ్మణులను దేశద్వార చేయాలి; మహాపాతకుల సంపదను వరుణునికి అర్పించాలి. గ్రామాల్లో దొంగలకు భోజనం ఇచ్చేవారు, నిల్వదారులు, ఖజానాదారులు — వీరిని రాజు హతముచేయాలి. తన రాజ్యంలో దుష్ట అధికారులను, సరిహద్దు అధికారులను తొలగించాలి; ఒప్పందం చేసి రాత్రి దొంగతనం చేసే దుష్టులను కూడా. వారి చేతులు కోసి, కత్తెరపై కూర్చోబెట్టి శిక్షించాలి; దేవాలయాలు, ఆలయాలను దోచేవారిని హతముచేయాలి. అవసరం లేకుండా రాజమార్గంలో మలినాన్ని వేస్తే, ఒక కర్షాపణ జరిమానా విధించాలి, అలాగే ఆ మలినాన్ని తొలగించాలి. ప్రతిమలు లేదా వాటి పీఠికలను ధ్వంసం చేసినవారు ఐదు వందల జరిమానా చెల్లించాలి; తూకం, కొలత, విలువలో మోసం చేసినవారు కూడా అంతే జరిమానా చెల్లించాలి. వ్యాపారుల నుంచి సరైన ధర లేకుండా వస్తువులు తీసుకునేవారు మధ్యస్థ జరిమానా చెల్లించాలి, వారిని అదుపులో పెట్టాలి. వస్తువులను కలిపే వారు, తప్పు పేరుతో అమ్మేవారికి అత్యధిక జరిమానా విధించాలి. నకిలీ తయారీదారులు మధ్యస్థ జరిమానా, నకిలీ నాణేలు చేసే వారికి అత్యధిక జరిమానా; కలహం కలిగించే వారికి రెండింతలు జరిమానా విధించాలి. ఇలా రాజు ధర్మాన్ని, న్యాయాన్ని, శాంతిని తన రాజ్యంలో స్థాపించాలి.