వైశాఖ లేదా జాటా స్థితిలో నిలబడి ఉండగా, లేదా మరే విస్తృత స్థితిలోనైనా, ఆ ప్రియమైన విలుకు తాడు జోడించాలి. విలి దిగువ భాగాన్ని నడుము వద్ద ఉంచి, బాణపు తలను అంచున ఉంచి, వాటిని నేలపై స్థాపించి, ఆ తరువాత తగినట్లు పైకి ఎత్తాలి. భుజాలు వంచి, ముందువైపు మడిచి, చేతిలో బాణం మరియు దాని రెక్క భాగం బాగా ఇమిడే విలే ఉత్తమం అని పండితులు పేర్కొన్నారు. విలి పొడవు పన్నెండు వేళ్ల వెడల్పుగా ఉండాలి; తాడు గట్టిగా గానీ, వదులుగా గానీ కాకుండా, సమంగా ఉండాలి. విలిని నాభి వద్ద, బాణాన్ని నడుము వద్ద ఉంచి, చేతిని పైకి ఎత్తుతూ, మంత్రాన్ని వేళ్ల వద్ద, చెవి దగ్గర జపించాలి. బాణాన్ని కుడి చేతి ముద్దుతో అంచున పట్టుకుని, లక్ష్యాన్ని నిర్ణయించాక, చేతిని ముందుకు వేగంగా పొడగించాలి. బాణం లక్ష్యానికి దగ్గరగా గానీ, దూరంగా గానీ కాకూడదు; ఎక్కువ ఎత్తుగా గానీ, తక్కువగా గానీ కాకూడదు; వంగి, పైకి తిరిగి, కదిలేలా, లేదా మలచబడినట్టుగా ఉండకూడదు. అది నేరుగా, స్థిరంగా ఉండాలి; దండాన్ని పట్టుకున్నట్టు ధృఢంగా పట్టాలి. అదే చేతితో లక్ష్యాన్ని కప్పాలి. ధనుర్ధారి నిటారుగా నిలబడి, ఛాతీతో త్రిభుజాన్ని ఏర్పరచాలి; మెడ స్థిరంగా, తల నెమలి వంగినట్టు ఉండాలి. నుదురు, ముక్కు, నోరు, భుజాలు గుర్రం వంటివిగా సమంగా ఉండాలి. తాడు మరియు భుజం మధ్య దూరం మూడు వేళ్ల వెడల్పుగా ఉండాలి. మొదటి మంత్రానికి ఒక వేళ్ల పొడవు, రెండవ మంత్రానికి రెండు వేళ్ల పొడవు, మూడవ మంత్రానికి ఒక వేళ్ల పొడవు, ఇవన్నీ కంటి చుట్టూ, భుజాల మధ్య కొలవాలి. బాణపు రెక్కను బొటనవేలు, చూపువేలు ద్వారా పట్టుకుని, ఆపై మూడవవేలు, మధ్యవేలు ద్వారా కూడా పట్టాలి. బాణాన్ని బలంగా వెనక్కు లాగాలి; పూర్తిగా లాగిన తరువాత, నిర్ణీత పద్ధతిలో విడదీయాలి. చూపు, ముద్ద రెండూ ఒకే రేఖలో ఉంచి, లక్ష్యాన్ని బాణంతో ఛేదించాలి; విడిచిన వెంటనే, వెనుక చేతిని వేగంగా వెనక్కు విసరాలి. ఇది “వడిచి విడిచే విధానం”గా పిలవబడుతుంది. కింద భాగాన్ని, మణికట్టు భాగాన్ని, ధనుర్ధారి దిగువకు లాగాలి. పైకి విడిచేటప్పుడు మధ్య భాగాన్ని లక్ష్యానికి సూటిగా ఉంచాలి; ఇది ధనుర్విద్యలో నిపుణులు తెలుసుకోవలసిన ఉత్తమ పద్ధతి. పొడవైన బాణం పన్నెండు ముద్దల పొడవుగా ఉంటుంది; మధ్యస్థం పదకొండు, చిన్నది పది ముద్దల పొడవుగా ఉంటుంది. నాలుగు మానలు ఉన్న విలే ఉత్తమం; మూడున్నర మానల విలు మధ్యస్థం; మూడు మానల విలు కాలాళ్ళ సైనికులకు అనుకూలంగా ఉంటుంది. అగ్ని దేవుడు ఇలా చెప్పారు: విలును పూర్తిగా వెనక్కు లాగిన తరువాత, దానిని బాగా శుభ్రం చేసి, మాంసపిండం, గదా ఆయుధాలతో కలిపి, యాగవేదికలో స్థాపించాలి. ఆపై, బాణాన్ని తీసుకుని, మనస్సును ఏకాగ్రతతో ఉంచి, కుడి చేతికి రక్షణ కట్ట బలంగా కట్టాలి. ఏదైనా ఆలోచనలో పడినా, బాణాన్ని అక్కడే బాగా ఉంచాలి. ఆపై, కుడి చేతితో బాణాన్ని కవరులో నుంచి తీసుకోవాలి. బాణాన్ని మధ్యలో పట్టుకుని, ఎడమ చేతితో రక్షణ కట్టను పట్టాలి; అక్కడి నుంచి విలును లాగాలి. చిత్తశుద్ధితో, బాణపు రెక్కను తాడుపై బలంగా, సింహకర్ణ పట్టు ద్వారా బిగించి ఉంచాలి. బాణపు అంచును ఎడమ చెవి దగ్గర ఉంచి, రంగులను మధ్యవేలు, ఎడమవేలు ద్వారా పట్టుకోవాలి. మనస్సును లక్ష్యంపై కేంద్రీకరించి, సరైన పట్టు తో, కుడివైపు శరీరంతో బాణాన్ని విడదీయాలి. బాణపు దండాన్ని నుదుటి మధ్యలో ఉంచి, బాణాన్ని లాగి, ఆపై విడదీయాలి; అప్పుడు అర్ధచంద్రం పదహారు వేళ్ల దూరంలో ఉండాలి. బాణాన్ని విడిచిన తరువాత, “దీపిక” పద్ధతిలో, మళ్లీ మధ్యవేలుతో నియంత్రించాలి. కవరులోని బాణాన్ని కంటి స్థాయిలో ఉన్న లక్ష్యంపై, కుడివైపున వర్ధమాన లక్ష్యంపై కూడా ప్రయోగించాలి; మొదటి స్థానం వద్ద నిలబడి, ఆ వర్ధమాన లక్ష్యాన్ని ఛేదించడాన్ని సాధించాలి. అందువల్ల, తరువాత, పదునైనవి, తిరిగినవి, దూరమైనవి, అలాగే తక్కువ, ఎక్కువ, కదిలే లక్ష్యాలను వేగంగా సాధన చేయాలి. ఛేదించాల్సిన చోట, బలంతో విలును లాగి, కఠినమైన లక్ష్యాలను కూడా భయపెట్టే విధంగా వివిధ ప్రదర్శనలు చేయాలి. ఒకే లక్ష్యాన్ని ఛేదించినప్పుడు, రెండు “దృఢ లక్ష్యాలు”, రెండు కఠిన లక్ష్యాలు, అలాగే రెండు వివిధమైన, కఠిన లక్ష్యాలు ఉంటాయి. వాటిలో తక్కువ, పదునైన లక్ష్యాలు దృఢ లక్ష్యాలలో లేవు; తక్కువ లక్ష్యం కఠినంగా, ఎత్తైన లక్ష్యం కూడా అలాగే పేర్కొనబడింది. తల, శరీరం మధ్యలో ఉన్న లక్ష్యం “వివిధమైన, కఠినమైన” లక్ష్యంగా పిలవబడుతుంది. ఇలా, రెండు చేతులతో లక్ష్యాల సమూహాన్ని ఏర్పరచాలి. ముందు ఎవరు లక్ష్యాన్ని సాధిస్తారో వారు ముందుగా నిలవాలి; ఇదే నియమంగా, సాధన చేయువారు పాటించాలి. ఆ లక్ష్యానికి ఎక్కువ తిప్పు అవసరం; అక్కడ రెక్కల బాణంతో గట్టి గుర్తు పెట్టాలి. తిరిగే, కదిలే, స్థిరంగా ఉన్న లక్ష్యాన్ని అన్ని వైపులా ఛేదించాలి, విరగదీయాలి, ముక్కలు చేయాలి, లేదా హింసించాలి. కార్య విధానాన్ని, సాధనను తెలిసినవారు ఈ విధంగా చేయాలి; మనస్సు, చూపు, దృష్టి ద్వారా, యోగ ధనుర్విద్యలో నిపుణులు నియమాన్ని జయించాలి. అగ్ని దేవుడు ఇలా వివరించారు: చేతిని, మనస్సును, చూపును కట్టడి చేసుకుని, లక్ష్యాన్ని సాధించినవారు, విజయాన్ని పొందిన తర్వాత, వాహనంపై ఎక్కాలి. పాశం పది చేతుల పొడవుతో, వృత్తాకారంగా, చేతి చివర ఉండాలి; అది పత్తి, ముంజా గడ్డి, సణగ, బంగారు లేదా కవచపు బలమైన దారాలతో తయారుచేయాలి. మరికొందరికి, బలవంతులకు, అది బాగా చుట్టాలి; అప్పుడు, జ్ఞానులు ఆ పాశాన్ని ముప్పయ్యిరెట్లు పొడవుగా, బాగా వడిగా తయారుచేయాలి. ఇలా, ధనుర్విద్యలోని నియమాలను, పద్ధతులను, లక్ష్య సాధన రహస్యాలను, అగ్ని మహర్షి వివరించారు.