ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆಡುವಾಗ, ಕೆಲವರು ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಹಾಲುಮಣಿಯ ಚಾಪುಗಳು ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದು, ಜಾಸ್ಮಿನ್ ಹಾರವೂ ಸಡಿಲವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಬಲದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಡಿದರು. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು, ಕೃಷ್ಣನ ಭುಜವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದು ನೀಲ ಕಮಲದ ಸುಗಂಧ ಹಾಗೂ ಚಂದನದ ಲೇಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನ್ನು ನಾಸಿಕೆಗೆ ತಂದು, ಆನಂದದಿಂದ ಕುಸಿದು ಚುಂಬಿಸಿದರು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ತಮ್ಮ ತೋಳಿಗೆ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಚುರುಕಾದ ಕಿವಿಯಾಲಂಕಾರಗಳ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನ ತೋಳಿಗೆ ತೋಳನ್ನು ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ತಾನೇ ಚೆಂದಾದ ಪಾನವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು, ಅವರ ಪಾದಂಗಡಗಳ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಮಣಿಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ, ದಣಿದು, ಅಚ್ಯುತನ ಕಮಲ ಹಸ್ತವನ್ನು ತಮ್ಮ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದ ಮೇಲೆ ಆರೈಕೆಗಾಗಿ ಇಟ್ಟರು. ಗೋಪಿಯರು, ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ, ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಏಕಮಾತ್ರ ಪಾಲುಗಾರನಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಅವರು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕತ್ತಿಗೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಕಮಲಾಕಾರದ ಕಿವಿಯಾಲಂಕಾರಗಳು, ಕೂದಲಿನ ತಿರುವುಗಳು, ಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಲಗಳು, ಮುಖದ ಹೊಳಪು, ಮಣಿಯುಗಳ ಮತ್ತು ಪಾದಂಗಡಗಳ ಸಂಗೀತ, ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಹಾರಗಳು ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಸಡಿಲವಾಗಿದ್ದವು, ಗೋವಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಗಂಧದ ಹೂಗಳ ನಡುವೆ, ಬೀನಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂತೆಯೇ, ಆಲಿಂಗನ, ಹಸ್ತಸ್ಪರ್ಶ, ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ಹರ್ಷಭರಿತ ನಗುವು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯ—all Krishna, Lakshmi Deviya natha, Vraja sundariyar jothe, obba magu tann reflection nodi horage santoshisuvanthe, aata aadidaru. ಅವರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕೃಷ್ಣನ ಅಂಗಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಗೋಪಿಯರು—ಕೂದಲೂ, ಬಟ್ಟೆಯೂ, ವಕ್ಷಬಂಧವೂ ಸಡಿಲವಾಗಿದ್ದವು—ಹಾರಗಳು, ಆಭರಣಗಳು ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ, ಸರಿಯಾಗಿ ತೊಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವಿಯರು ಕೂಡ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ ಕುಂದುಹರಿದರು; ಚಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಅವನ ಬಳಗವೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಎಷ್ಟು ಗೋಪಿಯರು ಇದ್ದಾರೋ ಅಷ್ಟು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದನು; ಸ್ವಯಂ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿದನು. ಗೋಪಿಯರು ದಣಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಶಾಂತ ಹಸ್ತದಿಂದ ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆದನು. ಗೋಪಿಯರು, ಚಿನ್ನದ ಕಿವಿಯಾಲಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನ ಹೊಳಪದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅವರ ಗಾಲಗಳಿಗೆ, ಸಿಹಿ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನ ಕಮಲ ಹಸ್ತ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಧನ್ಯರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರು ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಅವರ ಹಾರಗಳು, ಅವರ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದ ಕೇಸರದಿಂದ ಕಲಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಗೋಪಿಯರ ನಡುವೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಗಂಧರ್ವರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಣಿದ ಆನೆಯು ತನ್ನ ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಯುವತಿಯರು ಅವನನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಹಾಸ್ಯದಿಂದ; ದೇವತೆಗಳು ಹೂಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಸ್ವಯಂ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನು, ಆನೆಗಳ ರಾಜನಂತೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿದನು. ಅನಂತರ, ಕೃಷ್ಣನ ಹಾರದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ, ಹೂಗಳ ವಾಸನೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅವನು ಹರ್ಷಭರಿತ ಗೋಪಿಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ತನ್ನ ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಿರುಗಿದಂತೆ ತಿರುಗಿದನು. ಹೀಗೆ, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಮಾತು ನಿಭಾಯಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಗೋಪಿಯರ ನಡುವೆ, ತನ್ನ ಕಾಮವನ್ನು ಒಳಗಿಡುತ್ತಾ, ಶರತ್ಕಾಲದ ಕಾವ್ಯ ರಸವನ್ನು ರುಚಿಸುತ್ತಾ, ಆನಂದಿಸಿದನು. ಅಂದು ಪಾರೀಕ್ಷಿತನು ಕೇಳಿದನು: "ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ವಯಂ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಧರ್ಮದ ಗಡಿಯನ್ನು ಹೇಳುವ, ಮಾಡುವ, ರಕ್ಷಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು, ಇತರರ ಹೆಂಡತಿಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು?" "ಯದುಕುಲದ ಸ್ವಾಮಿ, ಸ್ವತಃ ತೃಪ್ತನಾದವನು, censured act ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಸಂಶಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ." ಶುಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ದಾಟುವ, ಧೈರ್ಯಮಯ ಕೃತ್ಯಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ." "ಸ್ವಾಮಿ ಅಲ್ಲದವರು ಇದನ್ನು ಅನುಕರಿಸಬಾರದು—even in thought; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ, ರುದ್ರನು ಸಮುದ್ರದ ವಿಷದಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದಂತೆ, ಅವರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ." "ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳು ಸತ್ಯ, ಅವರ ಕೆಲವೊಂದು ಕೃತ್ಯಗಳು ಕೂಡ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಯುಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು." "ಅವರ ನಿಪುಣವಾದ ವರ್ತನೆಗೆ, ಸ್ವಾರ್ಥ ಇಲ್ಲ; ಸ್ವಾಮಿ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಹಾನಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಕೂಲವಾದರೂ." "ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು—ಪಶು, ಮಾನವ, ದೇವತೆ—ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿಯಮಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ; ಶುಭ-ಅಶುಭ ಸಂಬಂಧ ಅವರಿಗಿದೆ." "ಯೋಗದಿಂದ, ಅವರ ಕರ್ಮ ಬಂಧನವು ಕರಗಿದವರು, ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಧೂಳಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು, ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಾಗ, ಬಂಧನವೇ ಇಲ್ಲ." "ಅವನು ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ವಾಸಿ—ಗೋಪಿಯರು, ಅವರ ಗಂಡರು, ಎಲ್ಲ embodied beings—ಅವನು ವೀಕ್ಷಕ, ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಾಡುತ್ತಾನೆ." "ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು, ಅವನು ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದಾನೆ; ಇಂತಹ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ." "ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳು, ಕೃಷ್ಣನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಪಕ್ಕದವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಪತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅಸೂಯೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ." "ಬ್ರಹ್ಮನ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದಾಗ, ಗೋಪಿಯರು, ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ಮನಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸದೆ." "ಯಾರು ಈ ವ್ರಜದ ಹೆಂಡತಿಯರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಹೃದಯದ ಕಾಮರೋಗವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾರೆ." ಶುಕನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು: "ಒಂದು ಬಾರಿ, ದೇವತೆಗಳ ಉತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಗೋವಾಲಿಗಳು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಗಾಡಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಅಂಬಿಕಾ ವನಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು." ಅಲ್ಲಿ, ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಅಂಬಿಕಾದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ, ಹಸುಗಳು, ಬಂಗಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಜೇನು, ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, 'ಪ್ರಭು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ, ನೀರು ಕುಡಿದು, ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ನಂದ, ಸುನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರು. ಆ ವನದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಹಾವು, ತೀವ್ರ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂದು, ನಂದನನ್ನು ಅವರು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು. ಹಾವು ಹಿಡಿದಿದ್ದರಿಂದ, ನಂದನು 'ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಇದು ಭಯಾನಕ! ತಂದೆ, ಹಾವು ನನ್ನನ್ನು ತುಂಡಿಸುತ್ತಿದೆ—ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಅವರ ಕೂಗು ಕೇಳಿ, ಗೋವಾಲಿಗಳು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರು; ನಂದನನ್ನು ಹಾವು ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಡಿದು, ಹಾವು ಮೇಲೆ ದಂಡಗಳಿಂದ ಹೊಡೆತರು. ಹಾವುಗೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ, ಅದು ನಂದನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಸಾತ್ವತಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ಕೃಷ್ಣನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ಹಾವುಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. ಪ್ರಭುವಿನ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಹಾವು ದೋಷವು ಕರಗಿತು; ಹಾವು ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಿದ್ಯಾಧರರಿಗೆ ಗೌರವದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿತು. ಹೃಷಿಕೇಶನು, ಚಿನ್ನದ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು, ತಲೆಬಾಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.