ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಅಕ್ರೂರನು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ನಂದ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರು ಆತನು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆಂದು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಆಸನ ನೀಡಿದರು. ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಆತಿಥ್ಯವಾಗಿ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ತಂದರು. ಅತಿಥಿಗೆ ಗೌರವ ಸೂಚಿಸಿ, ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ನೀಡಿದರು; ನಂತರ, ಅಕ್ರೂರನು ದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದುದನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿದರು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ, ರುಚಿಯಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಧರ್ಮಪರಾಯಣರಾದ ರಾಮಚಂದ್ರರು ಅವನಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗೌರವಿಸಿದರು. ನಂದನು, ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು: "ದಾಶಾರ್ಹ, ಇಲ್ಲಿ ಕಂಸನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ನೀನು ಹೇಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಇದ್ದೀಯ? ನಾವು ಕ್ರೂರನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಗೋಪರಂತೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರ ತಾಯಂದಿರ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ಕೊಂದ ಕ್ರೂರನು. ಅವನು ಬದುಕಿರುವಾಗ ನಿನಗೂ ನಿನ್ನ ಜನರಿಗೂ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?" ನಂದನ ಈ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ವಿಚಾರಣೆಗಳಿಂದ, ಅಕ್ರೂರನ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮ ದೂರವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಕ್ರೂರನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಿಂದ ತುಂಬಾ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದು, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು. ಆತನು ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಹಾರೈಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಈ ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಭಗವಂತನು ತೃಪ್ತನಾದಾಗ ಏನು ಸಿಗದು? ಆದರೂ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವ ಆಸೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆಯ ಭೋಜನದ ನಂತರ, ದೇವಕಿಪುತ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಕಂಸನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಅಕ್ರೂರನನ್ನು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, "ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಯಾರಿಗೂ ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಅಪಮೃತ್ಯು ಇಲ್ಲವೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ನಂತರ, ದುಃಖದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: "ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಕಂಸನು ದೊರೆ ಆಗಿರುವಾಗ ನಾವು ಹೇಗೆ ಸುಖವನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು? ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹ-ಪಿತಾಮಹಿಯರು ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದರು, ಅವರ ಮಗುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಇಂದು, ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ, ಇದು ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ. ಅಕ್ರೂರ, ನೀನು ಬರಲು ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು." ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ಅಕ್ರೂರನು ಯದುಗಳ ಮತ್ತು ಕಂಸನ ನಡುವಿನ ವೈರಾಗ್ಯ, ವಸುದೇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕಂಸನ ಯೋಜನೆ, ನಾರದನು ಕಂಸನಿಗೆ ಅನಕದುಂಡುಭಿಯ ಮಗನ ಜನನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಅವನು ತನ್ನ ದೂತನಾಗಿ ಬಂದ ಸಂದೇಶ ಹಾಗೂ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಅಕ್ರೂರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮ, ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕರು, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಗಿದರು ಮತ್ತು ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಂದೆ ನಂದನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ನಂದನು ತನ್ನ ಗೋಪರನ್ನು ಕರೆದು, "ಎಲ್ಲ ಹಾಲು, ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ರಥಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ. ನಾಳೆ ನಾವು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡೋಣ," ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರು ದುಃಖದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅಕ್ರೂರನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದಿದ್ದನು. ಕೆಲವರು ಆಘಾತದಿಂದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಬಿಳುಪು ಮುಖದಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಅವರ ಉಡುಪು, ಆಭರಣ, ಜಡೆಗಳು ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕುಸಿದುಹೋಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಶೌರಿಯ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ನಗುವು, ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯಮಯ ನುಡಿಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿತು. ಅವನ ನಡಿಗೆ, ಕೈಚಲನೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ನಗುವು, ಕಣ್ಣುಗಳ ಪಾರ್ಶ್ವದ ನೋಟ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಹಾಸ್ಯ, ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೆನೆದು, ಬೇರ್ಪಡುವ ಭಯದಿಂದ, ದುಃಖದಿಂದ, ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಸೇರಿ, ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ನಿರ್ದಯ! ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರ ಆಸೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲಾ, ಇದು ಮಕ್ಕಳ ಆಟದ ಬೊಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ. ನೀನು ನಮಗೆ ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ, ಆ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲು, ಸುಂದರ ಕಪೋಳ, ಎತ್ತಿದ ಮೂಗು, ಸೌಮ್ಯ ನಗುವಿನ ಮುಖ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಣಿಸಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಈಗ ಅವನನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ, ಇದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ. ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಕ್ರೂರನಂತೆ ಕ್ರೂರ! ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಆ ಶೋಭೆಯನ್ನೋರ್ವ ಸಲ ತೋರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನ್ಯಾಯ. ನಂದನಂದನನ ಪ್ರೀತಿ ಕ್ಷಣಿಕವಾದುದು; ನಾವು ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ, ಪತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಈಗ ಅವನು ಹೊಸ ಪ್ರಿಯೆಯರನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಇಂದು ರಾತ್ರಿಯು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿರಬಹುದು; ಅವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮುಕುಂದನು ಅವರ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಈಗ ಅವರ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಈ ಗ್ರಾಮ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅವನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವನೆಂಬುದು ಅನುಮಾನ. ಇಂದು ದಾಶಾರ್ಹ, ಭೋಜ, ಅಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿ, ಸಾತ್ವತರು—allರೂ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವವರು ದೇವಕೀಪುತ್ರನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಇಂತಹ ನಿರ್ದಯನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು! ಅವನು ನಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ತಣಿಸದೆ, ನಮ್ಮ ಅತಿ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಹೃದಯವಿಲ್ಲದೆ ರಥಾರೋಹಣ ಮಾಡಿದನು; ಗೋಕರುಹರು, ಹಿರಿಯರ ಗಮನವಿಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ವಿಧಿಯೇ ಇಂದು ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಹೋಗಿ ಮಾಧವನನ್ನು ತಡೆಯೋಣ! ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು, ಬಂಧುಗಳು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ನಾವು ಮುಕುಂದನಿಂದ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣವೂ ದೂರವಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹೃದಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರು. ಅವನ ಪ್ರೇಮ ನಗು, ಮಧುರ ಮಾತು, ಕಣ್ಣುಗಳ ಆಟ, ಆಲಿಂಗನ, ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯ ಆನಂದ—allವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಕದ್ದಿವೆ; ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟಬಹುದು? ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನಂತನ ಸ್ನೇಹಿತನು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಗೋಕರುಹರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅವರ ಹೂವಿನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಕೂದಲು ಮಸುಕಾಗಿ, ವೇಣುವನ್ನು ಬಾರಿಸುತ್ತಾ, ನಗುವಿನಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಬದುಕುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?" ಈ ರೀತಿ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಬೇರ್ಪಡುವ ದುಃಖದಿಂದ, "ಗೋವಿಂದಾ! ದಾಮೋದರಾ! ಮಾಧವಾ!" ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಲಜ್ಜೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸೂರ್ಯೋದಯ ಆಯಿತು. ಅಕ್ರೂರನು ತನ್ನ ಆತಿಥ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ರಥವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಾಯಿಸಿದನು. ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೋಕರುಹರುಗಳು ತಮ್ಮ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹಡಗುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಗೋಪಿ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿಸಿ, ಅವನಿಂದ ಒಂದು ಸಂಕೇತ ಸಿಗುವುದೆಂದು ಆಶಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಿಂತರು.