ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ವಿಚಾರಿಸುವುದೇ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗ ಕಂಸನು ನಮ್ಮ ಜನರ ಮೇಲೆ ಆಳುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವೇ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರೊಬ್ಬರು ದುಃಖದಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ದುಃಖವು ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದೆ; ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಅವರ ಪುತ್ರರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಅವರು ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟರು ಎಂದು ಅವರು ವಿಷಾದಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಇಂದು ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ. ಹಿತವಂತಾ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಧನ್ಯನಾದ ಭಗವಂತನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಮಾಧವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು—ಯದುಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಸನ ನಡುವಿನ ದ್ವೇಷವನ್ನು, ವಸುದೇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕಂಸನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು. ಅಕ್ರೂರನು ತನ್ನನ್ನು ದೂತವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ನಾರದನು ಕಂಸನಿಗೆ ಅನಕದುಂದುಭಿಯ ಮಗನ ಜನನವನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅಕ್ರೂರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರು ಮಗುಚಿ ನಂದನಿಗೆ, ತಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ, ರಾಜನ ಆದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ನಂದನು ಗೋವಾಳಕರಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದರು: "ಎಲ್ಲ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲು ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ. ರಾಜನಿಗೆ ನೀಡಲು ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಗಾಡಿಗಳನ್ನು ಜೂಡಿಸಿ." "ನಾಳೆ ನಾವು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಹಾ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡೋಣ, ಗ್ರಾಮಾಂತರದಿಂದ ಜನರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ," ಎಂದು ನಂದನು ತನ್ನ ವಸತಿಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗೋವಾಳ ಮಹಿಳೆಯರು ಬಹಳ ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಅಕ್ರೂರನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂಕಟಗೊಂಡರು. ಕೆಲವರು, ಈ ದುಃಖದಿಂದ, ಅವರ ಮುಖಗಳು ಆಳವಾದ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದವು; ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರ, ಬಳೆ, ಜಡಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರು, ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು, ಈ ಲೋಕದ ವಿಷಯಗಳು ಅರಿಯದೆ, ಸ್ವಂತ ಆಂತರಿಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ ಇದ್ದರು. ಮತ್ತೆ, ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರು, ಶೌರಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಗುಚು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಮನೋಹರ ವಾಕ್ಯಗಳು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಾಕಿ, ಅವಶರಾಗಿದ್ದರು. ಅವನ ಸೌಮ್ಯ ನಡಿಗೆ, ಅವನ ಹಸ್ತಚಾಲನೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಗುಚು ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಗೊಳಿಸುವ ಅವನ ಹಾಸ್ಯ, ಅವನ ಕ್ರೀಡಾ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮುಕುಂದನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತ, ಬೇರ್ಪಡುವ ಭಯದಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡು, ಅವರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಶ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಗೋವಾಳ ಮಹಿಳೆಯರು ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಸೃಷ್ಟಿಕಾರ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ನಿರ್ದಯ! ಜೀವಿಗಳು ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀ, ಆದರೆ ಅವರ ಆಸೆ ತೀರದ ಮೊದಲು ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತೀ, ಮಕ್ಕಳ ಆಟದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ." "ನೀನು ನಮ್ಮಿಗೆ ಮುಕುಂದನ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದೆ—ಕಪ್ಪು ಜಡಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವ, ಸುಂದರ ಗಂಡು, ಉನ್ನತ ನಾಸಿಕೆಯಿಂದ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಗೊಳಿಸುವ ಮುಗುಚು ಇರುವ ಮುಖ—ಆದರೆ ಈಗ ಅವನನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ; ಇದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲ." "ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕವನು! ನಮ್ಮಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಅದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೀ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ನಾವು ಮಧುರ ಶತ್ರುವಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೆವು." "ನಂದನ ಮಗನ ಪ್ರೀತಿ ಈಗ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿದೆ; ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ತೊಂದರೆಗೊಂಡಿದ್ದರೂ. ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ, ಗಂಡರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಅವನು ಹೊಸ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾನೆ." "ಅ surely, ಆ ನಗರ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆದಿರಬೇಕು, ಅವರ ಆಸೆ ತೀರಿರಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ವ್ರಜದ ರಾಜನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಅವನ ಬದಿಯ ಮುಗುಚು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ." "ಮುಕುಂದನು ಅವರ ಸಿಹಿ, ಜೇನು ಹೋಲುವ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಅವರ ವಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಆಗಿದ್ದರೂ. ಅವನು ನಮ್ಮಂತಹ ಗ್ರಾಮ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಲಜ್ಜಾಶೀಲರಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಶರಾಗಿರುವವರಿಗೆ, ಹೇಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದು?" "ಇಂದು ದಶಾರ್ಹ, ಭೋಜ, ಅಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿ, ಸಾತ್ವತರಿಗೆ ಮಹಾ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ; ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ದೇವಕಿಯ ಮಗನಾದ ಸುಂದರ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ನಿಲಯ." "ಅಕ್ರೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಂತಹ ನಿರ್ದಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದು! ಎಷ್ಟು ಕ್ರೂರ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸದೆ, ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ದೂರ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ." "ಅವನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಅಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಗೋವಾಳಕರು, ಹಿರಿಯರಿಂದ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಗಾಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ವಿಧಿಯೇ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ." "ನಾವು ಹೋಗಿ ಮಾಧವನನ್ನು ತಡೆಯೋಣ! ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಗಳು ನಮ್ಮಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ವಿಧಿಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು—ಮುಕುಂದನಿಂದ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣವೂ ಬೇರ್ಪಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಈಗ ಚೂರು ಚೂರು ಆಗಿವೆ." "ನಾವು ಗೋವಾಳ ಮಹಿಳೆಯರು, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಗುಚು, ಮನೋಹರ ಮಾತುಗಳು, ಕ್ರೀಡಾ ದೃಷ್ಟಿಗಳು, ಆಲಿಂಗನ, ರಾಸ ನೃತ್ಯದ ಆನಂದದಿಂದ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ—ಅವನಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಅಂತ್ಯहीನ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಹೇಗೆ ದಾಟಬಹುದು?" "ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅನಂತನ ಸ್ನೇಹಿತನು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಗೋವಾಳಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವಳಿದಂತೆ, ಅವರ ಹೂವಿನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಅವನ ಕೂದಲಿಗೆ ಧೂಳು ಬಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ವಂಶವನ್ನು ಬಾರಿಸುತ್ತ, ಮುಗುಚು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ—ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಹುದು?" ಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಈ ರೀತಿ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬೇರ್ಪಡುವ ದುಃಖದಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, "ಗೋವಿಂದ! ದಾಮೋದರ! ಮಾಧವ!" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಅಳಿದರು. ಮಹಿಳೆಯರು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗಿತ್ತು; ಅಕ್ರೂರನು, ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ರಥವನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದರು. ನಂದ ಮತ್ತು ಇತರರು ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಗೋವಾಳಕರು ಗಾಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು, ಹಾಲು ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜಾರಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಗಳಾಗಿ ತಂದರು. ಗೋವಾಳ ಮಹಿಳೆಯರು, ಪ್ರಿಯ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಭಗವಂತನಿಂದ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತ, ನಿಂತರು. ಅವರು ಬೇರ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯದುವರ್ಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಿದರು, ದೂತರ ಮೂಲಕ "ನಾನು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ರಥದ ಧ್ವಜವು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟೂ, ಧೂಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಷ್ಟೂ, ಅವರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಹೃದಯವನ್ನು ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಚಿತ್ರಿತ ರೂಪಗಳಂತೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಗೋವಿಂದನ ಮರಳುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದಾಗ, ಅವರು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು; ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ದಿನಗಳನ್ನು ಪ್ರಿಯನ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ ಕಳೆದರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಭಗವಂತನು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಕ್ರೂರನೊಂದಿಗೆ, ವೇಗವಾಗಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಯಮುನಾ ನದಿಗೆ ಬಂದರು, ಪಾವನವಾದ ಯಮುನೆಗೆ. ಅಲ್ಲಿ, ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಪವಿತ್ರ ಜಲದಿಂದ ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೊಳಿದು, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಮರಗಳ ಗುಡಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೆ ರಥಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದರು; ಅಕ್ರೂರನು ಅವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ರಥದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಯಮುನಾ ತೀರದ ತೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಶುದ್ಧಿಕರಣ ಸ್ನಾನ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಅಕ್ರೂರನು ಆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದರು. "ಅನಕದುಂದುಭಿಯ ಪುತ್ರರು ನೀರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರು ರಥದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೆ?" ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹುಡುಕಿದರು. ಮತ್ತೆ, ಅವರು ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ ನೋಡಿದರು; ಮತ್ತೆ ಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನೀರಲ್ಲಿ ಅವರ ದರ್ಶನ ಸುಳ್ಳೆಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ, ಅವರು ಮಹಾ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿದರು—ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು ವಂದಿಸಿ, ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ದೇವರ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡರು—ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳು, ಸಾವಿರ ನಾಗ ಹೂಡಗಳು, ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ಹಿಮಶಿಖರಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಶ್ವೇತ ರೂಪ.