ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಕೃತವರ್ಮನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪುತ್ರನು ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗಳಾದ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸುಂದರಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಅಕ್ಕನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ದ್ವೇಷವಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ರುಕ್ಮಿ ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗಿಯಾದ ರೋಚನೆಯನ್ನು ಹರಿ ಅವರ ಮೊಮ್ಮಗ ಅನಿರುದ್ಧನಿಗೆ ಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಈ ಸಂಬಂಧ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಬಂಧುಭಾವದಿಂದ ಅವನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಆ ಶುಭಘಟನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ರುಕ್ಮಿಣಿ, ರಾಮ (ಬಲರಾಮ), ಕೃಷ್ಣ, ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂಬ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಇತರರು ಭೋಜಕಟ ನಗರಿಗೆ ಹೋದರು. ವಿವಾಹವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಲಿಂಗನ ರಾಜನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅನೇಕ ರಾಜರು ಗರ್ವದಿಂದ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ಬಲರಾಮನನ್ನು ಜೂಜಿನ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸುವಂತೆ ಆತುರಪಡಿಸಿದರು. "ಈತನಿಗೆ ಜೂಜಿನ ಆಟ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ, ಆದರೆ ಸೋಲು ದೊಡ್ಡದು," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೂ ಬಲರಾಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ರುಕ್ಮಿಯು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಡಲು ಕುಳಿತನು. ಮೊದಲಿಗೆ ಬಲರಾಮನು ನೂರನ್ನು, ನಂತರ ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಣವಿಟ್ಟು ಆಡಿದನು. ಪ್ರತಿಯೊಮ್ಮೆ ರುಕ್ಮಿಯು ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು. ಕಲಿಂಗನ ರಾಜನು ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸಿ ಜೋರಾಗಿ ನಗಿದನು; ಹಳಯುದ್ಧನಾದ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಬಳಿಕ, ರುಕ್ಮಿಯು ಲಕ್ಷ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಣವಿಟ್ಟು ಆಡಿದನು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲರಾಮನು ಗೆದ್ದನು. ಆದರೆ ರುಕ್ಮಿಯು ಮೋಸವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, "ನಾನು ಗೆದ್ದೆ," ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ಬರುವ ಕೋಪದಿಂದ, ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಣವಿಟ್ಟು ಆಡಿದನು. ಈ ಬಾರಿ ಮತ್ತೆ ಬಲರಾಮನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಗೆದ್ದನು. ಆದರೂ ರುಕ್ಮಿಯು ಮತ್ತೆ ಮೋಸದಿಂದ "ನಾನು ಗೆದ್ದೆ, ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಲಿ," ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವಾಣಿಯೊಂದು, "ಈ ಪಣವನ್ನು ಬಲರಾಮನೇ ಗೆದ್ದನು; ರುಕ್ಮಿಯು ಮಾತಿನಿಂದ—not ಧರ್ಮದಿಂದ—ಗೆದ್ದೆಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ," ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆ ದಿವ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ದುಷ್ಟ ರಾಜರು ಮತ್ತು ವಿಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರುಕ್ಮಿ ಬಲರಾಮನನ್ನು ಹಾಸ್ಯವಾಡುತ್ತಾ, ಅವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು. "ನೀವು ಗೋವಳಯಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಗೋಕುಲದವರು; ರಾಜರು ಜೂಜಾಡುತ್ತಾರೆ, ಬಾಣ ಹಾರಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿಮ್ಮಂಥವರು ಅಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ ಅವಮಾನಗೊಂಡ ಬಲರಾಮನು, ಭಯಂಕರ ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ರಾಜಸಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ ರುಕ್ಮಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹತರಾದನು. ನಂತರ, ಹತ್ತನೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಲಿಂಗನ ರಾಜನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನು ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸಿ ನಗಿದ್ದದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರವಾಗಿ ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒಡೆದನು. ಉಳಿದ ರಾಜರು, ಅವರ ಕೈ, ತೊಡೆ, ತಲೆಗಳು ಬಲರಾಮನ ಗದೆಯಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಕ್ತವಾಡುತ್ತಾ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿ ಹೋದರು. ಈ ವೇಳೆ, ತನ್ನ ಮಾವನಾದ ರುಕ್ಮಿಯು ಬಲರಾಮನಿಂದ ಹತರಾದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರ ನಡುವಿನ ಬಂಧುಭಾವ ಭಂಗವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಿಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ, ದೂಷಿಸಲಿಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ. ಬಳಿಕ, ಅನಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಭವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ದಾಶಾರ್ಹರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಮಾಧುಸೂದನನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಭೋಜಕಟದಿಂದ ಕುಶಸ್ಥಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಇದಾದ ನಂತರ, ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: "ಯಾದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಬಾಣನ ಮಗಳು ಊಷೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮತ್ತು ಶಂಕರರ ನಡುವೆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು. ಮಹಾಯೋಗಿಯೇ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸು." ಶ್ರೀ ಶುಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಬಲಿಯ ಶತಪತ್ರ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ಬಾಣನು—ಯಾವನು ವಾಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು—ಅವನ ಪುತ್ರನೂ ಬಾಣನೇ. ಸದಾ ಶಿವನ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ಗೌರವಪಾತ್ರ, ಉದಾರ, ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ಶೋಣಿತಪುರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಶಂಭುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನ ಸೇವಕರು ಅಮರರಂತೆ ಇದ್ದರು. ತನ್ನ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನು ರುದ್ರನ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯವನ್ನಾಡಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಪ್ರಪಂಚದ ಅಧಿಪತಿ, ಭಕ್ತರ ಪ್ರಿಯನಾದ ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು "ನನ್ನ ನಗರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನಾಗಿ ಶಿವನೇ ಇರಲಿ" ಎಂದು ಕೋರುವನು. ಒಂದು ವೇಳೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವಗೊಂಡು, ಗಿರಿಶನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅವನು ಶಿವನ ಪದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು. "ಮಹಾದೇವ, ಲೋಕಗಳ ಗುರು, ಅಪೂರ್ಣ ಇಚ್ಛೆಯವರಿಗೆ ವರದಾತ, ಅಮರರು ಪೂಜಿಸುವ ಪಾದಗಳವನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಬಾಣನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. "ನೀವು ನನಗೆ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ, ಆದರೆ ಅವು ನನಗೆ ಭಾರವಾಗಿವೆ. ಮೂರು ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾರು ನನಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ," ಎಂದನು. "ಯುದ್ಧಾಸೆಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ನನನ್ನೇ ಕೊರೆದುಕೊಂಡೆ, ದಿಕ್ಕಿನ ಎಲೆಯನ್ನೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು." ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಿವನು ಕೋಪಗೊಂಡು, "ನಿನ್ನ ಧ್ವಜವು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಾಗ, ಅಹಂಕಾರಿ, ನಿನಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಶತ್ರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವನು; ಅವನು ನಿನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವನು," ಎಂದನು. ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣನು, ಮೋಹಗೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಗಿರಿಶನ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಊಷಾ ಎಂಬ ಮಗಳು ಇತ್ತು. ಆಕೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಪುತ್ರನಾದ, ಅವಳು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡದ ಅಥವಾ ಕೇಳದ ಸುಂದರ ಯುವಕನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು. ಆ ಯುವಕನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಕಾಣದೆ, ಸ್ನೇಹಿತೆಯರ ನಡುವೆ ಅವಳು ಎದ್ದಳು, ಅಸಹನೆ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, "ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೆ, ಪ್ರಿಯನೇ?" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ. ಬಾಣನ ಮಂತ್ರಿಯಾದ ಕುಂಭಾಂಡನ ಮಗಳು ಚಿತ್ರಲೇಖಾ, ಊಷೆಯ ಹಿತಚಿಂತಕಿಯಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು: "ಯಾರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳವಳೆ? ಯಾವ ಪುರುಷನು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ?" "ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದೆ—ಕಪ್ಪು, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಪೀತಾಂಬರ ಧಾರಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳವನು—ಅವನು ಮಹಿಳೆಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವನು." "ನಾನು ಆ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ನನ್ನ ತುಟಿಯಿಂದ ಅಮೃತಪಾನ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಆದರೆ ನನಗೆ ಆಸೆ ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋದನೋ, ನನ್ನನ್ನು ದುಃಖ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದನು." ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ಹೇಳಿದಳು: "ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ದುಃಖವಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅದನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮೋಹಕನ ಯಾರು ಎಂದು ಹೇಳು; ನಾನು ಅವನನ್ನು ನಿನಗೆ ತರುವೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚರಣರು, ನಾಗರು, ದೈತ್ಯರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ರೂಪಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದಳು. ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ಅವಳು ವೃಷ್ಣಿವಂಶದವರಾದ ಶೂರ, ಅನಕದುಂದುಭಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದಾಗ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದಳು. ಅನಿರುದ್ಧನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಊಷೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟಳು; ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು, "ಅವನೇ, ಅವನೇ," ಎಂದು ಚಿತ್ರಲೇಖೆಗೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು. ಇದನ್ನು ಮನಗಂಡ ಚಿತ್ರಲೇಖಾ, ಯೋಗಬಲದಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಪೌತ್ರಿಯಾಗಿಯೂ, ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹಾರಿಹೋಗಿ, ಕೃಷ್ಣನ ರಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು, ಅವನು ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ತೋರಿಸಿದಳು.