ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പ്രിയമുള്ളവരെ, അന്നൊരു കാലത്ത്, ദിശകളിൽ പുക നിറയുകയും, കിഴക്കുകളും പർവതങ്ങളും കുലുങ്ങുകയും, അത്യന്തം ഭയാനകമായ മിന്നൽ കൂടിയ വലിയ ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. കാറ്റ് കനത്തതും, പൊടിയും ഇരുട്ടും ചിതറിക്കുകയായിരുന്നു. മേഘങ്ങൾ എങ്ങും രക്തം മഴവാരുന്നതും ഭയാനക ദൃശ്യം. സൂര്യൻ തന്റെ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ, ഗ്രഹങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചും, ആകാശം തീപിടിച്ചതുപോലെയും അന്യജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുപോലെയും തോന്നി. നദികളും ഒഴുക്കുകളും അശാന്തമായതും, തടാകങ്ങൾ പോലും ഉല്ലാസം നഷ്ടപ്പെട്ടതും, അഗ്നി പോലും നെയ്യ് ഒഴിച്ചതിലും ഉജ്ജ്വലമാകാത്തതും കണ്ടപ്പോൾ, ഈ കാലം എന്താണ് കൊണ്ടുവരുന്നതെന്ന് ചിന്തിച്ചു. കാളകൂട്ടങ്ങളിൽ കന്നുകിടകൾ അമ്മയുടെ പാൽ കുടിക്കാതെ, പശുക്കൾ ദുഃഖത്തോടെ കരയുകയും, കാളകൂട്ടത്തിലെ കാളകൾ സന്തോഷം കാണിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ദേവതകൾ കണ്ണീരൊഴുക്കുകയും, ചുരുളുകയും, വിറയുകയും ചെയ്തതും, പട്ടണങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, തോട്ടങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, ആശ്രമങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഭംഗിയും സന്തോഷവും നഷ്ടപ്പെട്ടതും, ഈ ദുരിതം എന്താണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് വിചാരിച്ചു. ഈ മഹാ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, ഭൂമി ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങൾക്കു്, അവന്റെ ഭാഗ്യം നേടിയ മഹാന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിനും, സമൃദ്ധിക്കും നഷ്ടപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിൽ ആ ശകുനങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ആശങ്കയോടെ, വാനരധ്വജം ധരിച്ചവൻ യദു നഗരത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തി. അവൻ അന്ത്യത്തിൽ തന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു, മുൻപുപോലെയല്ലാതെ, ദുഃഖത്താൽ മുഖം താഴ്ത്തി, കണ്ണിൽ നിന്ന് ജലകണങ്ങൾ വീഴുന്നതും, ഹൃദയം വിഷമത്തിൽ മുങ്ങിയതും, ഭ്രാതാവിന്റെ രൂപം മാറിയതും കണ്ട രാജാവ്, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ, നാരദന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു, അവനെ ചോദ്യം ചെയ്തു. യുധിഷ്ഠിരൻ ചോദിച്ചു: അനർത നഗരത്തിലെ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളായ മധൂകൾ, ഭോജകൾ, ദാശാർഹർ, ആഹൂകർ, സാത്വതർ, അന്ധകർ, വൃഷ്ണികൾ—all എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുവോ? നമ്മുടെ മാതൃപിതാവായ ശൂരനും, അവന്റെ ഭാര്യയും, അനകദുന്ദുഭിയും, അവന്റെ സഹോദരന്മാരും, എല്ലാവരും സുരക്ഷിതമാണോ? ഏഴ് സഹോദരിമാർ, അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ, മറ്റു മാതൃപിതാക്കന്മാർ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ, മരുമക്കൾ, ദേവകി എന്നിവരും—all എല്ലാവരും നന്നായി ഉണ്ടോ? രാജാവ് ആഹൂകയും, അവന്റെ ദുഷ്ടപുത്രനും, സഹോദരനും, ഹൃദികയും, അവന്റെ പുത്രൻ, അക്രൂരൻ, ജയന്തൻ, ഗദ, ശരണ—all എല്ലാവരും സുരക്ഷിതമാണോ? ശത്രുജിത് മുതലായവർ സുരക്ഷിതമാണോ? സാത്വതരുടെ അധിപനായ രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ? വൃഷ്ണികളുടെ മഹാരഥിയായ പ്രദ്യുമ്നൻ നന്നായി ഉണ്ടോ? അനിരുദ്ധൻ, ആഴത്തിലുള്ള ആസക്തികളോടെ വളരുകയും ഭാഗ്യവാനാവുകയും ചെയ്യുന്നുവോ? സുഷേനൻ, ചരുദേശൻ, ജാംബവതിയുടെ പുത്രൻ സാംബൻ, കർഷണികളുടെ പ്രധാനികളായ മറ്റു പുത്രന്മാർ, ഋഷഭൻ തുടങ്ങിയവർ—all എല്ലാവരും സുരക്ഷിതമാണോ? ശൗരിയുടെ അനുയായികളായ ശ്രുതദേവൻ, ഉദ്ധവൻ, സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, ശിരിഷാണ്യൻ, മറ്റു സാത്വതർ—all എല്ലാവരും നന്നായി ഉണ്ടോ? രാമനും കൃഷ്ണനും ആശ്രയിക്കുന്നവർ സുരക്ഷിതമാണോ? സൗഹൃദബന്ധത്തിൽ ഉള്ളവർ നമ്മുടെ ക്ഷേമം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഗോവിന്ദൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് ഭക്തിയും ഭക്തന്മാരോട് സ്നേഹവും പുലർത്തുന്ന നാഥൻ, സുധർമ്മ നഗരത്തിൽ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ? ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും സുരക്ഷക്കും സമൃദ്ധിക്കും, ആ ആദി അനന്ത സഖാവായ പുരുഷൻ യദു വംശത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ? യദുക്കൾ അവരുടെ നഗരത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുകയും, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും, പരമാനന്ദത്തിൽ വീരന്മാരായി കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സത്യയും മറ്റ് പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളും, ദിവ്യദേവതകളെ സൗന്ദര്യത്തിൽ കീഴടക്കി, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെപോലെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിച്ചുകൊണ്ട്, പാദസേവനത്തിൽ പ്രധാനമായ കർത്തവ്യം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. ശക്തഭുജങ്ങളാൽ ജീവിക്കുന്ന യദുക്കളുടെ പ്രധാനികൾ, ഭയമില്ലാതെ, Sudharmā സഭയിൽ, ദേവതകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ആഹ്വാനം, തങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ കൊണ്ട് ശക്തമായി പ്രവേശിക്കുന്നു. പ്രിയമേ, നീ രോഗരഹിതമായി തുടരുന്നുവോ? നിന്റെ തേജസ് ക്ഷയിച്ചുപോലെ തോന്നുന്നു. എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കാതെ പോയോ? അപമാനിക്കപ്പെട്ടോ? ദീർഘകാലം അകന്നിരുന്നോ? അശുഭമായ ശബ്ദം പോലുള്ള ദുര്‌ഘടങ്ങൾ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഭിക്ഷാർത്ഥികൾക്ക് ആവശ്യം നേടിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ, വാഗ്ദാനം ചെയ്തതും നൽകാത്തതും ഉണ്ടോ? അഭയം നൽകുന്നവനായി, ബ്രാഹ്മണൻ, ബാലൻ, പശു, വൃദ്ധൻ, രോഗി, സ്ത്രീ, അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും അഭയം തേടിയപ്പോൾ നിരസിച്ചിട്ടുണ്ടോ? നീ അഭ്യസിക്കേണ്ട സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചോ, അല്ലാത്തവരെ സമീപിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാരിയെ സമീപിച്ചോ? ഉന്നതമായോ തകൃതമായോ മാർഗ്ഗത്തിൽ തോറ്റിട്ടുണ്ടോ? മൂത്തവരും കുട്ടികളും പങ്കുവെയ്ക്കേണ്ട ഭക്ഷണം നീ കഴിച്ചോ? അശ്ലീലമായോ, കഴിവിനുമപ്പുറമായോ പ്രവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? പ്രിയമേ, നിന്റെ ഹൃദയം എപ്പോഴും നിന്റെ ബന്ധുക്കളാൽ ശൂന്യമായോ, ദുഃഖിതമായോ തോന്നുന്നുവോ? അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നുവോ? ഇല്ലെങ്കിൽ, ദുഃഖം ഇല്ല. സുഹൃത്തുക്കൾ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "നീ അതിവേഗം വന്നതിൽ സ്വാഗതം! ആരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടില്ല; വരിക, നല്ലതുപോലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ." അപ്പോൾ ഹൃഷീകേശൻ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കുട്ടികളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, പാമ്പിന്റെ ത്വക്ക് കാണിച്ചുകൊണ്ട്, കാടിൽ നിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. മയില്പെരുമ, പൂക്കൾ, പുതിയ ഖനികൾ, വംശി, ശൃംഗം എന്നിവയുടെ ഉത്സവം, കാളകിടകളെ പ്രശംസിച്ചു, ദിവ്യകീർത്തി പാടിച്ചു, ഗോപികളുടെ കണ്ണുകൾ കൃഷ്ണനെ ആനന്ദത്തോടെ നോക്കി, അവൻ കാളകൂട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. "ഇന്ന്, യശോദാ-നന്ദന്റെ പുത്രൻ മഹാസർപ്പത്തെ കൊല്ലുകയും, അതിൽ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു" എന്ന് കുട്ടികൾ ഗ്രാമത്തിൽ പാടി. രാജാവ് ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണേ, എങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ ജനനത്തിൽ, മുൻപ് അത്ര സ്നേഹമില്ലാത്തവരും, സ്വന്തം സന്തതികളിലും, അപ്രത്യക്ഷമായും, കൃഷ്ണനോടുള്ള വലിയ സ്നേഹം ഉണ്ടായി? ദയവായി വിശദീകരിക്കൂ." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആത്മാവാണ് ഏറ്റവും പ്രിയം; കുട്ടികളും സമ്പത്തും, മറ്റുള്ളവരും ആത്മാവിനാൽ മാത്രം പ്രിയമാകുന്നു. ശരീരത്തിൽ ആത്മാവിനോടുള്ള അറ്റാച്ച്മെന്റ് ഏറ്റവും ശക്തമാണ്; പുത്രന്മാർ, സമ്പത്ത്, വീടുകൾ, മറ്റെല്ലാം 'എന്റെത്' എന്ന ബോധത്തിൽ മാത്രം പ്രിയമാകുന്നു. ശരീരത്തെ 'ആത്മാവാണ്' എന്ന് കരുതുന്നവർക്കും, ശരീരത്തോടുള്ള പ്രിയം അത്രയില്ല; അതിനെ പിന്തുടരുന്നവർക്കാണ് കൂടുതലുള്ളത്. ശരീരത്തിൽ 'എന്റെത്' എന്ന ബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതും ആത്മാവിനെത്തോളം പ്രിയമല്ല; ശരീരം വൃദ്ധമായാലും, ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ശക്തമാണ്. അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഏറ്റവും പ്രിയം ആത്മാവാണ്; അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ ലോകം—ചലനങ്ങളോ അചലങ്ങളോ—നിലനിൽക്കുന്നത്.