ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൗശികി നദിയിൽ ശുദ്ധീകരണം നടത്തിയ ശേഷം, കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിൽ യുവ ശമിക മഹർഷി, ക്രോധം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവന്നതോടെ, വജ്രവാക്യങ്ങൾ ഉണർത്തി പ്രസംഗിച്ചു. "നീ എന്റെ ഉത്തേജനത്താൽ അതിർത്തി ലംഘിച്ച ടക്ഷകൻ ഏഴാം ദിവസം ഈ വംശനാശകനെ കടിക്കും," എന്നാണവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചത്. പിന്നീട്, ബാലൻ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്റെ പിതാവിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു പാമ്പിന്റെ ശരീരം കെട്ടിയിരിക്കുന്നതെ കണ്ടു, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി ഉച്ചത്തിൽ കരയാൻ തുടങ്ങി. ആംഗിരസ വംശത്തിലെ ബ്രാഹ്മണൻ, തന്റെ മകന്റെ വിലാപം കേട്ട്, പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, തന്റെ ചുമലിൽ മരിച്ച പാമ്പിനെ കണ്ടു. പാമ്പിനെ മാറ്റി, "കുഞ്ഞാ, നീ എന്തുകൊണ്ട് കരയുന്നു? ആരാണ് നിന്നെ വഞ്ചിച്ചത്?" എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു. അതിനുത്തരമായി ബാലൻ സംഭവിച്ച എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു. രാജാവിന് അന്യായമായി ശാപം ലഭിച്ചെന്ന് കേട്ട ബ്രാഹ്മണൻ, മകനെക്കുറിച്ച് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല; "അയ്യോ, ഇന്നു നീ വലിയ ദുരന്തം വരുത്തി, കുറ്റം ചെറുതാണെങ്കിലും ശിക്ഷ വളരെ കടുത്തതാണ്," എന്നും പറഞ്ഞു. "കുഞ്ഞാ, നീ രാജാവിനെ വിലയിരുത്തരുത്; അവന്റെ അജേയ ശക്തിയാൽ ജനങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിലും ഐശ്വര്യവും സുരക്ഷയും അനുഭവിക്കുന്നു." "നരദേവ എന്ന രാജാവിനെ അവഗണിച്ചാൽ, ചക്രയുദ്ധം കൈവശമുള്ളവനെ, ലോകം കള്ളന്മാർക്കു കീഴ്പ്പെടും; കാവലില്ലാത്ത ആടുകൾ പോലെ, ലോകം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് നശിക്കും." "ഇന്നു പാപം നമുക്ക് നിരന്തരം വരുന്നു; കാവൽ നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ സമ്പത്ത് കവർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു, അവർ പരസ്പരം കൊലചെയ്യുന്നു, ശാപം ചൊല്ലുന്നു, കവർച്ചയും സ്ത്രീകൾ, കന്നുകാലികൾ, വസ്തുക്കൾ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു." "ആദ്യം, മഹത്വമുള്ള ധർമ്മം മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് ദുർബലമാകുന്നു; വർണ്ണാശ്രമം, മൂന്ന് വേദങ്ങളിൽ ആധാരമാവുന്ന പ്രക്രിയകൾ, അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. പിന്നെ, സമ്പത്തിലും ഭോഗത്തിലും ലയിച്ചിരിക്കുന്നവർ, നായ്ക്കളും കുരങ്ങുകളും പോലെയുള്ളവർ, വംശമിശ്രിതം വരുത്തുന്നു." "ധർമ്മത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായ രാജാവ്, മഹാരാജൻ ബൃഹച്ഛ്രവ, രാജർഷി, യജ്ഞങ്ങളിൽ അഭ്യസിച്ച ഭക്തൻ ആണ്." "അന്യായമായി, ബാലൻ അജ്ഞാനത്താൽ നിർദോഷനായ രാജാവിന് പാപം വരുത്തി; സർവാത്മാവായ ഭഗവാൻ ഈ ദോഷം ക്ഷമിക്കട്ടെ." "ഭഗവാന്റെ ഭക്തർ, അപമാനിക്കപ്പെട്ടാലും, വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടാലും, ശാപം ലഭിച്ചാലും, ദോഷം ചെയ്യപ്പെട്ടാലും, പ്രതികാരം ചെയ്യാറില്ല, അതിനുള്ള ശക്തി ഉണ്ടെങ്കിലും." മകന്റെ കുറ്റം മൂലം മഹർഷി ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി; രാജാവിൽ നിന്ന് തന്നെ ദോഷം ലഭിച്ചെങ്കിലും, അതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചില്ല. "സാധാരണയായി, ഈ ലോകത്തിൽ സദാചാരികൾ മറ്റുള്ളവരാൽ ദ്വന്ദ്വത്തിൽ ആക്കപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും, അവർ ദുഃഖിക്കുകയോ സന്തോഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല, കാരണം അവർക്കും ആത്മഗുണങ്ങളിൽ ആശ്രയം." "ഒരു വ്യക്തി കാലുകൾ കഴുകാതെ കിടക്കരുത്, തണുത്ത കാലുകളോടെ കിടക്കരുത്, തല തണുത്തതോടെ കിടക്കരുത്; മറ്റുള്ളവരാൽ സമർപ്പിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്, നഗ്നരായി കിടക്കരുത്, പ്രഭാതത്തിലും സന്ധ്യയിലും കിടക്കരുത്." "എപ്പോഴും ശുദ്ധമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, എല്ലാ മംഗല്യങ്ങളോടും, ഗോമാതാവിനെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, ലക്ഷ്മിയെയും, അച്യുതനെയും പ്രഭാതത്തിൽ ആദരിക്കണം." "സ്ത്രീകൾക്കും വീരന്മാർക്കും മാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും ഭോജനങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും കൊണ്ട് പൂജ ചെയ്യണം; ഭർതാവിനെ പൂജിച്ച ശേഷം, അവനെ ഗർഭത്തിൽ വസിക്കുന്നവനായി ധ്യാനിച്ച് സേവിക്കണം." "ഈ പുന്സവന വ്രതം ഒരു വർഷം നിർഭാഗ്യമായി പാലിച്ചാൽ, ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കുന്ന ഒരു മകൻ ജനിക്കും." "അങ്ങനെ ദിതി, 'ശിവം' എന്ന് സമ്മതിച്ച്, കശ്യപൻ്റെ വിത്ത് സ്വീകരിച്ചു, വ്രതം വിശ്വാസത്തോടെ ആരംഭിച്ചു." ഇന്ദ്രൻ, തന്റെ മാതൃസഹോദരിയുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, ദിതി ആശ്രമത്തിൽ പാർക്കുന്നവളെ, വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ സേവനം ചെയ്തു. അവൻ കാടിൽ നിന്ന് പൂക്കൾ, ഫലങ്ങൾ, ദർഭ, കുശ, ഇലകൾ, തളികൾ, മണ്ണ്, വെള്ളം എന്നിവ ആവശ്യമായ സമയങ്ങളിൽ കൊണ്ടുവന്നു. ദിതി വ്രതം പാലിക്കുമ്പോൾ, ഹരി, അതിനെ ഭംഗം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മൃഗം പോലെ, വക്രമായ രീതിയിൽ സേവനം ചെയ്തു. എങ്കിലും, ദിതി വ്രതം ലംഘിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ടു, അവൾ അതിൽ പതിനിരപ്പോടെ ആയിരുന്നു; ഇന്ദ്രൻ അതിനുശേഷം വലിയ ഉത്കണ്ഠയിൽ മുങ്ങി, തന്റെ ലക്ഷ്യം എങ്ങനെ നേടാമെന്ന് ആശങ്കപ്പെട്ടു. ഒരു സന്ധ്യയിൽ, ദിതി വ്രതം പാലിച്ച് അധ്വാനിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചതോടെ, കാലുകൾ കഴുകാതെ, വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കാതെ, ഭാവിയിൽ ഭ്രമിച്ച അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഈ അവസരത്തിൽ, യോഗശക്തിയാൽ, ഇന്ദ്രൻ ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവളുടെ മനസ്സ് ഉറക്കം കൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ. വജ്രം ഉപയോഗിച്ച്, സ്വർണ്ണ വർണ്ണമുള്ള ഗർഭത്തെ ഏഴായി വിഭജിച്ചു; ഓരോ ഭാഗവും കരയുമ്പോൾ, "കരയരുത്," എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അവയെ വിഭജിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ കുട്ടികളും കൈകൾ ചേർത്ത്, "ഇന്ദ്രാ, നീ എന്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ, നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ മരുതുകളെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?" എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു. കൗശികൻ മറുപടി നൽകി: "ഭയപ്പെടരുത്, സഹോദരന്മാരേ; നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രിയമാണ്, എന്റെ അനുയായികൾ, മരുത് സംഘം, എനിക്ക് മാത്രമാണ് ഭക്തി." ദിതിയുടെ ഗർഭം, ശ്രീനിവാസന്റെ ദയയാൽ, മരിച്ചില്ല; വജ്രം പലതവണ ഉപയോഗിച്ചിട്ടും, അങ്ങിനെ ദ്രോണന്റെ ആയുധം നിനക്ക് ബാധിച്ചില്ല. ആദിപുരുഷനെ ഒരുതവണ പോലും പൂജിച്ചാൽ, ഒരാൾ സമത്വം നേടുന്നു; ഏകദേശം ഒരു വർഷം ഹരിയെ ദിതി പൂജിച്ചു. ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം, അമ്പതു ദേവന്മാർ മരുതുകൾ ആയി; അമ്മയുടെ പാപം നീക്കി, ഹരിയുടെ കൃപയാൽ, അവർ സോമപാനികൾ ആയി. ദിതി ഉണർന്നു, തന്റെ പുത്രന്മാരെ ദീപ്തമായ അഗ്നിപോലെ, ദേവിയെ കൂടാതെ, പാപം ഇല്ലാതെ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കാണുന്നു. അവൾ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: "കുഞ്ഞാ, ഞാൻ ഈ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ വ്രതം, ആദിത്യന്മാർക്ക് ഭയം ഉണർത്തുന്ന വ്രതം, ഒരു മകനെ നേടാൻ ചെയ്തതാണ്." "ഒരു മകൻ ലഭിക്കണമെന്നായിരുന്നു ഉദ്ദേശം, എന്നാൽ ഏഴു മക്കൾ ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? നീ അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, സത്യം പറയണം, വഞ്ചിക്കരുത്." ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, ഞാൻ നിന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി സമീപിച്ചു; അവസരം പിടിച്ചെടുത്ത്, ഞാൻ ഗർഭം വിഭജിച്ചു, എന്റെ മനസ്സ് ലക്ഷ്യത്തിലായിരുന്നു, ധർമ്മത്തിൽ അല്ല." "നിന്റെ ഗർഭം ഞാൻ ഏഴായി വിഭജിച്ചു, അവയിൽ നിന്ന് ഏഴു ബാലന്മാർ ജനിച്ചു; ഓരോ ഭാഗവും വീണ്ടും ഏഴായി വിഭജിച്ചപ്പോൾ, ആരും മരിച്ചില്ല." "അങ്ങനെ, എന്റെ പ്രവർത്തനത്തിൽ അത്യന്തം അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ, ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി, ആ പരമപുരുഷന്റെ പൂജയാൽ എത്ര വലിയ വിജയം ഉണ്ടാവുന്നു." "ഭഗവാനെ, ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ, പൂജിക്കുന്നവരെയാണ് സത്യമുള്ള ജ്ഞാനികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്; അവർക്ക് മറ്റൊന്നും വേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ, സ്വന്തം ലാഭം മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അങ്ങനെയല്ല." "ഏതു ജ്ഞാനിയാണു, ദൈവം, ജഗത്തിൻ്റെ നാഥൻ, ആത്മനാഥൻ, ആത്മം നൽകുന്നവൻ, അവനെ പൂജിക്കാതെ, ഭൗതിക ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്? അതിൽ നിന്ന് നരകം വരെ ലഭിക്കും.