ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭൂതങ്ങളിലെ വിവിധ ഗുണങ്ങൾ അവരുടെ സംയോജനം കൊണ്ടാണ് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നത്; ഉദാഹരണത്തിന്, ഭൂമിയിൽ മാത്രമാണ് ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ വ്യക്തമായി കാണപ്പെടുന്നത്. മഹത്വത്വം മുതലായ ഏഴ് ഘടകങ്ങൾ, കാലം, ക്രിയ, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ചേർന്ന്, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദി രൂപത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഈ ഘടകങ്ങൾ അങ്ങനെ ഏകീകൃതമായപ്പോൾ, ജഡമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം ഉദിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് കോസ്മിക് പേഴ്സൺ, അഥവാ വിരാട്, ഉദിച്ചു. ഈ പ്രത്യേക ബ്രഹ്മാണ്ഡം, വെള്ളം മുതലായ പത്ത് ഘടകങ്ങളാൽ ക്രമമായി ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പുറത്ത് ആദി പ്രക്രതി വലിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാണ് വിശാലമായ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥലം, ഹരിയുടെ രൂപം. ഈ സ്വർണ്ണ കോശത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന്, ജലത്തിൽ ശയിച്ചിരുന്ന മഹാദേവൻ അതിൽ പ്രവേശിച്ച്, പലവിധത്തിൽ ആകാശത്തെ ചിതറിച്ചു. ആദ്യം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായ തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് വാക്ക് ഉദിച്ചു. വാക്കിൽ നിന്ന് അഗ്നി, പിന്നെ മൂക്കുകൾ, അവയിൽ നിന്ന് ശ്വാസം, അതിൽ നിന്ന് വാസനയുള്ള ബോധം. വാസനയിൽ നിന്ന് വായു, കണ്ണുകൾ, അതിൽ നിന്ന് ദൃശ്യബോധം, അതിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ, പിന്നെ ചെവികൾ, അവയിൽ നിന്ന് ശ്രവണബോധം, അതിൽ നിന്ന് ദിശകൾ. വിരാട് ചർമ്മം ചിതറിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് മുടി, ശരീരമുടി തുടങ്ങിയവ ഉദിച്ചു; പിന്നീട് ഔഷധികൾ, അതിനുശേഷം ജനനേന്ദ്രിയം. ശുക്ലത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം, അന്നം രൂപം കൊണ്ടു. അന്നം തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് അപാനവായു, അതിൽ നിന്ന് ലോകത്തിന് ഭയമായ മരണം. കൈകൾ രൂപം കൊണ്ടു; അതിൽ നിന്ന് ശക്തി, അതിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രൻ. കാലുകൾ രൂപം കൊണ്ടു; അതിൽ നിന്ന് ഗതിബോധം, അതിൽ നിന്ന് വിഷ്ണു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിരാസുകൾ തുറന്നു; അതിൽ നിന്ന് രക്തം നിറഞ്ഞു; നദികൾ രൂപം കൊണ്ടു; വയറു തുറന്നു. പിന്നെ വിശപ്പും ദാഹവും ഉദിച്ചു; സമുദ്രം അവയുടെ ആധാരമായി. ഹൃദയം ചിതറിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് മനസ്സ് ഉദിച്ചു. മനസിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ, ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് വാഗ്ദേവൻ, അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് രുദ്രൻ, ചേതനയിൽ നിന്ന് അന്തർയാമി ഉദിച്ചു. ഈ ദേവതകൾ ഉദിച്ചെങ്കിലും, അവ അദ്ദേഹത്തെ ഉണർത്താൻ കഴിയില്ല. അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഓരോരുത്തരും അദ്ദേഹത്തെ ഉണർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. അഗ്നി വായിൽ വാക്കായി പ്രവേശിച്ചു; എന്നാൽ കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ഉണർന്നില്ല. വായു മൂക്കിൽ വാസനയായി, സൂര്യൻ കണ്ണിൽ ദൃശ്യമായി, ദിശകൾ ചെവിയിൽ ശ്രവണമായി, ഔഷധികൾ ചർമ്മത്തിൽ മുടിയായി, വെള്ളം ജനനേന്ദ്രിയത്തിൽ ശുക്ലമായി, മരണം അന്നത്തിൽ അപാനമായി, ഇന്ദ്രൻ കൈയിൽ ശക്തിയായി, വിഷ്ണു കാലിൽ ഗതിയായി, നദികൾ ശിരാസിൽ രക്തമായി, സമുദ്രം വയറിൽ വിശപ്പും ദാഹവും ആയി, ചന്ദ്രൻ ഹൃദയത്തിൽ മനസ്സായി, ബ്രഹ്മാ ഹൃദയത്തിൽ ബുദ്ധിയായി, രുദ്രൻ ഹൃദയത്തിൽ അഹങ്കാരമായി—എന്നാലും കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ഉണർന്നില്ല. അന്തർയാമി, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ, ഹൃദയത്തിൽ ചേതനയോടെ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് കോസ്മിക് പേഴ്സൺ ജലത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. ഒരാൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, പ്രാണൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവ ഉള്ളതാണെങ്കിലും, ജീവശക്തി ഇല്ലാതെ അവൻ ഉണരില്ല; അതുപോലെ, യോഗത്തിൽ മനസ്സ് ഏർപ്പെടുത്തിയവൻ ഭക്തി, വൈരാഗ്യ, ജ്ഞാനം എന്നിവയിലൂടെ അന്ത്യാത്മാവിനെ ഉൾക്കൊണ്ടു വിവേകിക്കണം. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഗിരി ഉയർത്തി വ്രജവാസികളെ മഴയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഗോളോകത്തിൽ കൃഷ്ണനെ കാണാൻ സുരഭിയും ഇന്ദ്രനും എത്തി. ഇന്ദ്രൻ, തന്റെ കുറ്റത്തിൽ ലജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വകാര്യമായി കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരീടം സൂര്യനെ പോലെ തെളിഞ്ഞു. കൃഷ്ണന്റെ അതിസാധാരണ ശക്തി കണ്ടും കേട്ടും, ത്രിലോകാധിപതികളുടെ അഹങ്കാരം ചിതറിച്ചുകൊണ്ട്, ഇന്ദ്രൻ കൈകൾ ചേർത്ത് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ വാസസ്ഥലം ശുദ്ധമായ സത്ത്വം, ശാന്തം, തപസ്സിൽ നിറഞ്ഞത്, രാഗം-താമസങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത്. മായയാൽ രൂപപ്പെട്ട ഗുണങ്ങൾ നിന്നെ ബന്ധിക്കുന്നില്ല; നിനക്ക് അറ്റാച്ച്മെന്റ് ഇല്ല. അവിടെയാണ് അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന ലോഭാദികൾ ഉണ്ടാവാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും? എന്നിരുന്നാലും, ഭഗവാൻ ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും ദുഷ്ടന്മാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിനും ശിക്ഷ നൽകുന്നു. നീ ലോകങ്ങളുടെ പിതാവ്, ഗുരു, അധിപൻ, അതിജയിക്കാനാവാത്ത കാലം; ശിക്ഷയുടെ ദണ്ഡം എടുത്തവൻ. എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, നീ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന രൂപങ്ങൾ വഴി പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ലോകത്തിൽ അധിപതിത്വം അവകാശപ്പെടുന്നവരുടെ അഹങ്കാരം നീക്കുന്നു. എന്റെ പോലുള്ളവർ, നിന്റെ ആജ്ഞയെ അവഗണിച്ച്, ലോകാധിപതിത്വം സ്വയം ധരിച്ചവർ, യഥാസമയം നിന്നെ കണ്ടാൽ, അഹങ്കാരം നഷ്ടമാക്കി, സദ്മാർഗം വിട്ട്, അനാദരത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ദുഷ്ടന്മാർക്കും നിന്റെ ഉപദേശം ഫലപ്രദമാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഭഗവാനേ, എന്റെ അജ്ഞാനത്തിലും ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ചും ചെയ്ത കുറ്റം ക്ഷമിക്കണമേ. പ്രഭോ, എന്റെ മനസ്സ് മായ്ച്ചു പോയിരിക്കുന്നു; ഇനി ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ ഉണ്ടാകരുതേ. നിന്റെ അവതാരമെന്നത്, അദോക്ഷജ, ഭൂഭാരമായ ശക്തിമാന്ധിപതികൾ നീക്കുന്നതിനും, സൈന്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതിനും, നിന്റെ പാദങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടി തന്നെയാണ്. നമസ്കാരം, ഭഗവാൻ, പരമപുരുഷൻ, മഹാത്മാവ്; വാസുദേവനു, കൃഷ്ണനു, സാത്വതരുടെ അധിപനു. സ്വച്ഛാനുസാരമായി ശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നവനു, ജ്ഞാനരൂപനു, സർവവ്യാപകനു, സർവതിൽ വിത്തായവനു, സർവജീവികളുടെ ആത്മാവിനു നമസ്കാരം. പ്രഭോ, ഞാൻ, അഹങ്കാരവും കോപവും കൊണ്ടു, യജ്ഞം മുടങ്ങിയതിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ, ഈ ഗോപുരം വാസസ്ഥലത്തെ കാറ്റും മഴയും കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഞാൻ അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, എന്റെ പ്രയാസം നശിച്ചു; ഞാൻ ഭഗവാനായ, ഗുരുവായ, ആത്മാവായ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ മാഘവൻ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു; ഭഗവാൻ, പുഞ്ചിരിയോടെ, ഇടിമുഴക്കുപോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "മാഘവൻ, ഞാൻ നിന്റെ യജ്ഞം മുടക്കി, നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കാനാണ്; നീ എപ്പോഴും എന്നെ ഓർക്കണമെന്നു, ഇന്ദ്രന്റെ മഹത്വത്തിൽ അഹങ്കരിക്കാതിരിക്കാൻ. ധനം, ശക്തി എന്നിവയിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നവൻ, ദണ്ഡധാരിയെ കാണുന്നില്ല; ഞാൻ അത്തരം ആളുകളുടെ ഐശ്വര്യം, അവർക്കു ദയ കാണിക്കേണ്ടതായാൽ, എപ്പോഴും നഷ്ടപ്പെടുത്തും.