ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനെ അഭ്യർത്ഥിച്ച് മഘവാൻ, അതായത് ഇന്ദ്രൻ, വിനയപൂർവ്വം这样 പറഞ്ഞു: “നമസ്കാരം, മഹാപുരുഷനായ പരമാത്മാവേ! വാസുദേവനേ, കൃഷ്ണനേ, സാത്വതരുടെ നാഥനേ, നമസ്കാരം. സ്വയം ഇച്ഛിച്ചു ദേഹം ധരിക്കുന്നവനേ, ശുദ്ധജ്ഞാനസ്വരൂപനേ, സർവവ്യാപിയേ, സർവജനങ്ങളുടെ ആത്മാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. പ്രഭോ, അഹങ്കാരത്താലും കോപത്താലും ഞാൻ തന്നെ, അഹങ്കാരികൾ യജ്ഞം മുടക്കി എന്നതിനെ തുടർന്ന്, ഈ ഗോപുരം തകർക്കാൻ മാരുതും പ്രളയവാതങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ, നിന്റെ കൃപയാൽ എന്റെ അഹങ്കാരം അകന്നു, എന്റെ വൃഥാ ശ്രമം നശിച്ചു; ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ശരണം പ്രാപിച്ചു, പ്രഭുവായ ഗുരുവായ ആത്മാവായ നിന്റെ. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ മഘവാൻ ഇന്ദ്രൻ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു. അപ്പോഴവൻ, മേഘഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ这样 പറഞ്ഞു: “മഘവാ, ഞാൻ നിന്റെ യജ്ഞം മുടച്ചത് നിനക്കു അനുഗ്രഹം നൽകാനാണ്, നീ എപ്പോഴും എന്നെ ഓർക്കാനും, ഇന്ദ്രപദത്തിലെ മഹത്വത്തിൽ അഹങ്കരിക്കാതിരിക്കാനുമാണ്. സമ്പത്തിലും അധികാരത്തിലും അഹങ്കരിക്കുന്നവൻ ദണ്ഡധാരിയായ എന്നെ കാണുന്നില്ല; അത്തരം ഒരാളുടെ ഐശ്വര്യം ഞാൻ തന്റെ ദയയാൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും അകറ്റും. ഇപ്പോൾ നീ പോ, ശക്രാ; നിനക്ക് സുഖവുമാകട്ടെ. എന്റെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച്, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, നിന്റെ കർത്തവ്യങ്ങളിൽ തന്നെ നിൽക്കുക. അതിനുശേഷം, ചിന്തയോടെ, സുറഭി ദേവി തന്റെ സന്തതികളോടൊപ്പം കൃഷ്ണന്റെ അടുക്കൽ എത്തി, ഗോപുരുഷനായി പ്രത്യക്ഷനായ കൃഷ്ണനെ വന്ദിച്ചു. സുറഭി这样 പറഞ്ഞു: “കൃഷ്ണാ, കൃഷ്ണാ, മഹായോഗിനേ, വിശ്വാത്മാവേ, സർവ്വജന്മങ്ങളുടെ ആദികാരണമേ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ നീ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നു, അച്യുതനേ! ഞങ്ങളുടെ പരമദൈവം നീയാണു, ഇന്ദ്രൻ അല്ല; പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും സജ്ജനരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി നീയാണു നിലനിൽക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു, ഇന്ദ്രനായി. ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി നീ, വിശ്വാത്മാവേ, ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, സുറഭി കൃഷ്ണനെ തന്റെ പാലിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു, ആകാശഗംഗയിൽനിന്ന് എയറാവതം കൊണ്ടുവന്ന ജലത്താൽ കൂടി അഭിഷേകം നടത്തി. ഇന്ദ്രനും ദേവമുനിമാരും, ദേവമാതാക്കളുടെ പ്രേരണയാൽ, ദശാർഹകുലജനായ കൃഷ്ണനെ 'ഗോവിന്ദ' എന്നു വിളിച്ചു അഭിഷേകം ചെയ്തു. തുമ്പുരു, നാരദൻ, ഗന്ധർവന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചരണമാർ എന്നിവരും എത്തിയ്, ഹരിയുടെ മഹിമ പാടിയപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗസ്ത്രിയർ ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു. ദിവ്യഗണങ്ങളുടെ നേതാക്കൾ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു, അത്ഭുതകരമായ പുഷ്പവർഷം പെയ്തു; മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു, പശുക്കൾ ധാരകളായി പാൽ ചൊരിഞ്ഞു. നദികളും മരങ്ങളും തേൻ ഒഴുകിച്ചു; ധാന്യങ്ങളും ഔഷധികളും കൃഷിയില്ലാതെ വളർന്നു; പർവതങ്ങൾ രത്നങ്ങൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചു. കുരുകുലജനായ രാജാവേ, കൃഷ്ണൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, സ്വഭാവത്തിൽ ക്രൂരരായവരും ശത്രുത്വം വിട്ടു, ലോകം മുഴുവൻ സൗഹൃദം നിറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ ഗോവിന്ദനെ, പശുക്കളുടെയും ഗോപുരുഷന്മാരുടെയും നാഥനായി അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം, ഇന്ദ്രൻ കൃഷ്ണന്റെ അനുമതിയോടെ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. പിന്നീട്, ദുർഗ്ഗ, വിനായക, വ്യാസ, വിശ്വക്ഷേന, ഗുരുക്കന്മാർ, ദേവന്മാർ എന്നിവരെ അവരുടെ ദിശകളിൽ അഭിമുഖമായി, അർച്ചനാദികൾക്കായി അർപ്പണം ചെയ്യണം. ചന്ദനം, കർപ്പൂരം, കുങ്കുമം, അഗുരു, സുഗന്ധജലം എന്നിവയാൽ പ്രതിമയെ മന്ത്രങ്ങളോടെ പ്രതിദിനം അഭിഷേകം ചെയ്യണം, സാധ്യമായാൽ. സ്വർണഘർമൻ, മഹാപുരുഷവിദ്യ, പൗരുഷസൂക്തം, സാമഗാനങ്ങൾ എന്നിവ ജപിച്ച് ആചാരങ്ങൾ നടത്തണം. വസ്ത്രം, യജ്ഞോപവീതം, അലങ്കാരങ്ങൾ, ഇലമാലകൾ, സുഗന്ധതൈലങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് ഭക്തൻ സ്‌നേഹത്തോടെ എന്നെ അലങ്കരിക്കണം. പാദ്യജലം, ആചമനജലം, സുഗന്ധം, പുഷ്പം, അക്ഷതം, ധൂപം, ദീപം, നൈവേദ്യങ്ങൾ എന്നിവ വിശ്വാസത്തോടെ അർപ്പിക്കണം. ചക്കരയോടുകൂടിയ പായസം, നെയ്യ്, വട, അരിപ്പൊടി, മധുരങ്ങൾ, തൈര്, സൂപ്പ് തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടെങ്കിൽ അർപ്പിക്കണം. തൈലം പുരട്ടൽ, മസാജ്, കണ്ണാടി, ദന്തധാവനം, സ്നാനം, ഭക്ഷണം, പാനം, ഗാനം, നൃത്തം തുടങ്ങിയവ പ്രതിദിനവും ഉത്സവദിനങ്ങളിലും നടത്തണം. നിർദ്ദിഷ്ടമായ രീതിയിൽ, യജ്ഞകുണ്ഡത്തിൽ ദർഭ, ഇന്ധനം, വേദി എന്നിവ ഒരുക്കി, നിശ്ചിതമായി അഗ്നി പ്രജ്വലിപ്പിക്കണം. ദർഭ വിരിച്ച്, ജലം തളിച്ച്, നിശ്ചിതമായ വിധിയിൽ നൈവേദ്യങ്ങൾ വെച്ച്, ജലത്തിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച്, അഗ്നിക്ക് സമീപിച്ച് അർപ്പിക്കണം. പൊൻമയമായ പ്രകാശമുള്ള, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം കൈകളിൽ പിടിച്ച, നാലു ഭുജങ്ങളുള്ള, ശാന്തസ്വരൂപനായ, കുന്തലപുഷ്പനിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച, കിരീടം, കങ്കണം, കമർബണ്ട്, ഭുജബലം, ശ്രീവത്സചിഹ്നം, കൗസ്തുഭമണി, വനമാല എന്നിവയാൽ അണിഞ്ഞ, അത്തരം ദൈവരൂപത്തിൽ എന്നെ ധ്യാനിക്കണം. ധ്യാനവും പൂജയും ചെയ്തു, ദാരു, നെയ്യിൽ നനച്ച നൈവേദ്യങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കണം; പിതൃ-ദേവതകൾക്കുള്ള ഹവിസ്സുകൾ അർപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, പ്രധാന ഹവിരാഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കണം. പൂജയും നമസ്കാരവും കഴിഞ്ഞ്, ഉപചാരങ്ങൾ സേവകര്ക്ക് അർപ്പിക്കണം; മൂലമന്ത്രം ജപിച്ച് ബ്രഹ്മത്തെ ധ്യാനിച്ച്, നാരായണസ്വരൂപം ഓർക്കണം. ആചമനജലം, അവശിഷ്ടങ്ങൾ എന്നിവ വിശ്വക്ഷേനക്ക് സമർപ്പിക്കണം; സുഗന്ധമുള്ള പാനീയങ്ങൾ, പാനസാദികൾ അർപ്പിക്കണം. ഗാനം, സ്തുതി, നൃത്തം, എന്റെ ലീലാവിവരണങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കൽ, കഥകൾ പറയൽ, കേൾക്കൽ—ഇതൊക്കെയായി ഭക്തൻ ഒരുനിമിഷം എന്നിൽ ലയിക്കണം. ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ സ്തുതികൾ, പുരാണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവയും സാധാരണവാക്കുകളിലൂടെയുള്ളവയും പാടി, “ദയയുണ്ടാകണം, പ്രഭോ!” എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച് നമസ്കരിക്കണം. തല എന്റെ പാദങ്ങളിൽ വച്ച് കൈകൾ മടക്കി, “പ്രഭോ, രക്ഷിക്കേണം! മരണസമുദ്രത്തിലും അതിന്റെ കുടുക്കുകളിലും ഭയപ്പെട്ട് ഞാൻ ശരണം പ്രാപിച്ചു!” എന്ന് അപേക്ഷിക്കണം. എന്റെ കൃപയാൽ ലഭിച്ച അവശിഷ്ടം ഭക്തൻ ഭക്തിപൂർവ്വം തലയിലേൽക്കണം; പൂജ അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ അർപ്പിതം ദീപത്തിൽ തിരിച്ചുവെച്ച്, അതിനുശേഷം പരമദീപത്തിലും സമർപ്പിക്കണം. എപ്പോൾ എവിടെയും വിശ്വാസത്തോടെ പൂജയോ അതിനോടടുത്തുള്ളവയോ നടക്കുമ്പോൾ, അവിടെ എന്നെ ആരാധിക്കണം; കാരണം ഞാൻ എല്ലാ ജീവികളിലും, സ്വയം ആത്മാവിൽ, സർവ്വവ്യാപിയായുള്ളവനാണ്. ഇങ്ങനെ, വൈദികവും താന്ത്രികവുമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ, ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് ഭക്തൻ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ, ഞാൻ അവനു അഭിലഷിതമായ സിദ്ധി നൽകും. എന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ച്, ഭക്തൻ ഉറപ്പുള്ള ക്ഷേത്രം നിർമിക്കണം; പൂജയ്ക്കും ഉത്സവങ്ങൾക്കും മനോഹരമായ പുഷ്പോദ്യാനങ്ങൾ അതിനോട് ചേർത്തുണ്ടാക്കണം.