ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണൻ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ശംഖുകളും മൃദംഗങ്ങളും, പലതരം തുറുമ്പുകളും ഹോൺകളും മുഴങ്ങുന്നു; ലയർ, വംശി, മൃദംഗം എന്നിവയുടെ സംഗീതം മുഴക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ വീഥികൾ ജലമൊഴിച്ച് ശുചിത്വം ഉറപ്പാക്കി, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ പതാകകൾ അലമുറയാക്കി, വേദഘോഷം മുഴക്കുന്നു; അലങ്കരിച്ച ഗേറ്റുകൾ നഗരത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണനെ കാണാൻ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ പൂക്കളാൽ, തൈയിട്ട ധാന്യവും, தயിരും നൽകി, സ്നേഹപൂർവ്വം ഉറ്റുനോക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ സമ്പാദിച്ച അത്യന്തം വാസ്തവമായ ധനസമ്പത്ത്, വീരരുടെ ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ധനസമ്പത്ത്, കൃഷ്ണൻ യദു രാജാവിന് സമർപ്പിക്കുന്നു. മഗധ രാജാവ്, പതിനേഴു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി, യദു വംശത്തോടൊപ്പം നിരന്തരം യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ കൃഷ്ണന്റെ കിരണത്തിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ച വൃഷ്ണികൾ ആ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു. തന്റെ സൈന്യം നശിച്ചപ്പോൾ, മിത്രങ്ങൾ രാജാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് രാജാവ് പുറത്ത് പോകുന്നു. അടുത്ത യുദ്ധം, പതിനെട്ടാംതേതിൽ, നാരദൻ അയച്ച ഒരു വീരൻ, യവനൻ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ആ യവനൻ, മൂന്ന് ലക്ഷം ബാർബരിക് സൈന്യവുമായി, മഥുരയെ വളഞ്ഞു; മനുഷ്യലോകത്തിൽ അവനു തുല്യൻ ആരുമില്ല, വൃഷ്ണികളെ കേട്ടാണ് അവൻ വന്നത്. കൃഷ്ണനും സങ്കർഷണനും ആ യവനനെ കണ്ടപ്പോൾ, "അയ്യോ, യദുക്കൾക്ക് ഇരുവശത്തുനിന്നും വലിയ ദുരന്തം വന്നിരിക്കുന്നു" എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നു. "ഈ യവനൻ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മഗധ രാജാവും ഇന്ന് അല്ലെങ്കിൽ നാളെയോ, അതിനുശേഷമോ എത്തും. ജരാസന്ധൻ വരുമ്പോൾ, നമ്മൾ യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നപ്പോൾ, അവൻ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലുമെന്നും, അല്ലെങ്കിൽ ശക്തനായതുകൊണ്ട് അവരെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമെന്നും സാധ്യതയുണ്ട്." "അതിനാൽ, ഇന്ന് മനുഷ്യർക്ക് സമീപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കോട്ട നിർമ്മിക്കേണ്ടതാണ്; അവിടെ നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളെ സുരക്ഷിതമായി സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, യവനനെ നശിപ്പിക്കാം." അങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം, കൃഷ്ണൻ സമുദ്രത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു യോജന വീതിയുള്ള അത്ഭുത നഗരമായ ഒരു കോട്ട നിർമ്മിക്കുന്നു. അവിടെ, ത്വഷ്ട്രു എന്ന ദേവന്റെ കെട്ടിടനിർമാണശൈലിയുടെ അത്ഭുതം കാണാം; വീഥികൾ, ചതുപ്പുകൾ, റോഡുകൾ എന്നിവ ശാസ്ത്രീയമായി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ നഗരത്തിൽ ദിവ്യവൃക്ഷങ്ങളും, മനോഹരമായ ഉദ്യാനങ്ങളും, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഗോപുരങ്ങൾ ആകാശം തൊടുന്നു; ക്രിസ്റ്റൽ മന്ദിരങ്ങളും ഗേറ്റുകളും കാണാം. വെള്ളിയിലും സ്വർണ്ണത്തിലും നിർമ്മിച്ച ഗോപുരങ്ങൾ, സ്വർണ്ണജാലകങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ധനസമ്പത്ത്, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച വീടുകൾ, വലിയ പച്ചമണിക്കലങ്ങൾ. ദിശാപാലകർക്ക് വേണ്ടി നിർമ്മിച്ച വീടുകളും, പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളും, നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുള്ള ജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, യദു ദേവതകളുടെ വീടുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻSudharmാ assembly hallയും പാരിജാത വൃക്ഷവും അയച്ചു; അവിടെ വസിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കു മരണപരിധികൾ ബാധിക്കില്ല. വരുണൻ കറുത്ത, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന, വെള്ള നിറത്തിലുള്ള കുതിരകൾ നൽകി; ധനാധിപൻ എട്ട് ധനസമ്പത്തുകൾ നൽകി; ലോകദിശാപാലകർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു. തങ്ങളുടെ ഉന്നതതയ്ക്കായി കൃഷ്ണൻ നൽകിയ എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും, കൃഷ്ണൻ ഭൂമിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദേവതകൾ ഹരിക്ക് തിരികെ നൽകി. കൃഷ്ണൻ യോഗശക്തിയാൽ എല്ലാ ജനങ്ങളെയും ആ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; രാമനുമായി ആലോചിച്ച്, കൃഷ്ണൻ നഗരവാതിലിൽ നിന്നും, താമരമാലയണിഞ്ഞ്, ആയുധമില്ലാതെ പുറത്ത് പോകുന്നു. ശ്രീ ശുകൻ പറയുന്നു: കൃഷ്ണൻ പുറത്തുവരുമ്പോൾ, ഉദയചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, അത്യന്തം മനോഹരമായ കാഴ്ച, കറുത്ത വർണ്ണം, പീതാംബരം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. വക്ഷസ്ഥലത്തിൽ ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം, കഴുത്തിൽ കൗസ്തുഭ മാണിക്യം, വിശാലമായ, ഉയർന്ന, നാലു കൈകളുള്ള, പുതിയ താമരപൂക്കളുപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ. എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടും, തേജസ്സോടും, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള കവിളുകൾ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരി, താമരപോലെയുള്ള മുഖം, മകരാകൃതിയിലുള്ള കാത് അലങ്കാരങ്ങൾ. "ഇവൻ തന്നെ വാസുദേവൻ; ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം, നാല് കൈകൾ, താമര കണ്ണുകൾ, വനമാലയണിഞ്ഞ്, അത്യന്തം മനോഹരൻ." നാരദൻ പറഞ്ഞ ചിഹ്നങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, മറ്റാരുമില്ല; ആയുധമില്ലാതെ, കാൽനടയിൽ നടക്കുന്നു; ഞാൻ ഇയാളെ ആയുധമില്ലാതെ നേരിടും. അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, യവനൻ കൃഷ്ണനെ പിടിക്കാനായി പിന്തുടരുന്നു; എന്നാൽ യോഗികൾക്കും പിടിക്കാനാവാത്ത കൃഷ്ണൻ, മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. തന്നെ തന്നെ കൈകൊണ്ട് പിടിക്കാമെന്നു തോന്നി, യവന രാജാവ് കൃഷ്ണനെ ദൂരത്ത് കാണുകയും, കൃഷ്ണൻ അവനെ പടിപടിയായി ഒരു മലകൂടിലിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. "യദു വംശത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കു ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നത് യോജിച്ചില്ല" എന്നുപറഞ്ഞ്, യവനൻ പിന്നെയും പിന്തുടരുന്നു; പക്ഷേ, അവൻ പിടിക്കാനാവുന്നില്ല. കൃഷ്ണൻ മലകൂടിലിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, യവനനും അതിൽ കയറി, അവിടെ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ കിടന്നുകാണുന്നു. "ഇവനെ ദൂരത്തേക്ക് കൊണ്ടുവച്ചാണ് ഇവിടെ കിടന്നിരിക്കുന്നത്; സന്യാസിയെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു," എന്നുവച്ച്, അജ്ഞാനിയായ യവനൻ കിടന്നുകിടക്കുന്ന അച്യുതനെ, കാലുകൊണ്ട് അടിക്കുന്നു. അവൻ ദീർഘനിദ്രയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു, പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ, സമീപം നിന്നയവനനെ കാണുന്നു. ആ സമയം, ആ മനുഷ്യന്റെ ക്രോധഭരിതമായ കണ്ണുനോട്ടത്തിൽ, യവനൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള തീകൊണ്ട് ഉടൻ അഗ്നിക്കു കിടയുന്നു. രാജാവ് ചോദിക്കുന്നു: "ബ്രാഹ്മണൻ, ആ മനുഷ്യൻ ആരാണ്, ഏത് വംശത്തിൽ, എത്ര ശക്തിയുള്ളവൻ? എന്തിനാണ് കുഡിൽ പ്രവേശിച്ച് ഉറങ്ങിയത്? യവനനെ നശിപ്പിച്ച ആ മനുഷ്യന്റെ തേജസ് എന്താണ്?" ശ്രീ ശുകൻ പറയുന്നു: "അവൻ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച, മന്ധാതൃയുടെ മഹാനായ പുത്രൻ, മുചുകുന്ദൻ; ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് ഭക്തിയും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനുമാണ്. ദേവതകൾ, ഇന്ദ്രനും ഉൾപ്പെടെ, അസുരന്മാരുടെ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനായി, മുചുകുന്ദനോട് സംരക്ഷണം അഭ്യർത്ഥിച്ചു; അവൻ ദീർഘകാലം ദേവതകളെ സംരക്ഷിച്ചു. ദേവതകൾ, കുഡിൽ കണ്ടെത്തിയ മുചുകുന്ദനെ, "രാജാവേ, ദയവായി ഈ കഷ്ടതകൾ ഉപേക്ഷിക്കൂ," എന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. "നീ മനുഷ്യലോകവും ശത്രുവില്ലാത്ത രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്; ദേവതകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിന്നെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു. നിന്റെ പുത്രന്മാർ, ഭാര്യകൾ, ബന്ധുക്കൾ, മന്ത്രിമാർ, ഉപദേശകർ, സമകാലികരായ ജനങ്ങൾ—all അവർക്കു ഇനി ജീവിക്കുന്നില്ല. കാലം, അത്ഭുത ശക്തിയും അനശ്വരനായ പ്രഭു, ശക്തന്മാരിലും ശക്തൻ; കളിച്ചു കൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അന്ത്യം വരുത്തുന്നു, കന്നുകാലികളെ കൂട്ടുകാരൻ കൂട്ടുന്നതുപോലെ.