ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

യദുവും മഹാബലശാലികളായ വൃഷഭന്മാരും മറ്റു രാജാക്കന്മാരെ പരാജയപ്പെടുത്തിയ വിവരം അവർക്കു കേട്ടപ്പോൾ, അവർക്കത് സഹിക്കാനാവാതെ, അർജുനൻ സത്യായെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന പ്രക്രിയ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ അർജുനൻ, തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും രക്ഷകനുമായ ഗാണ്ഡീവധാരി, അവരുടെ അമ്പുകളുടെ പ്രഹരങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു, ഒരു സിംഹം ചെറുകിട മൃഗങ്ങളെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ അവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. സത്യയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ്, ദേവകിപുത്രനായ യദുക്കുലശ്രേഷ്ഠൻ കൃഷ്ണൻ, അവളുടെ പിതാവ് നൽകിയ വരദക്ഷിണയുമായി ദ്വാരകയിൽ സത്യയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ, കൃષ્ણൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ സഹോദരിയായ ശ്രുതകീര്ത്തിയുടെ മകളായ കൈകേയരാജകുമാരി ഭദ്രയെയും വിവാഹം ചെയ്തു; ഭദ്രയെ അവളുടെ സഹോദരന്മാർ, സാന്തർദനൻ മുതലായവർ, കൃഷ്ണനു സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, മദ്രരാജാവിന്റെ മകളായ ലക്ഷ്മണയെ, ശുഭചിഹ്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവളെ, അവളുടെ സ്വയംവരത്തിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണൻ താനേ കൊണ്ടുപോയി, അതു ഗരുഡൻ അമൃതം അപഹരിച്ചതുപോലെ ആയിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഭൗമാസുരനെ സംഹരിച്ച് തടവിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചശേഷം, ആയിരക്കണക്കിന് സുന്ദരികളായ രാജകുമാരികൾ കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരായി. അപ്പോൾ രാജാവ് ശുകമുനിയെ ചോദിച്ചു: "മഹർഷേ, ഭൗമൻ കൃഷ്ണനാൽ എങ്ങനെ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു? ആ തടവിൽ പെട്ട സ്ത്രീകളെ ശാർംഗധാരിയായ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചു?" ശുകൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രൻ ഭൗമന്റെ കുടയും കുണ്ണികളും കൂട്ടുകാരെയും അപഹരിച്ചു, ദേവതകളുടെ പർവതത്തിൽ നിന്നു ഭൗമൻ തന്റെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഭൂമി ജനിച്ചവന്റെ (ഭൗമന്റെ) പ്രവൃത്തികൾ അറിയിച്ചശേഷം, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഗരുഡനിൽ കയറി പ്രാഗ്ജ്യോതിഷപുരത്തേക്ക് പോയി. ആ നഗരം ശക്തമായ പർവതക്കോട്ടകളാൽ, ആയുധക്കോട്ടകളാൽ, വെള്ളം, തീ, കാറ്റ് എന്നിവയുടെ പ്രതിരോധങ്ങളാൽ, മുരന്റെ ഭയങ്കരമായ ബന്ധങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദയാൽ പർവതങ്ങൾ തകർത്തു; അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആയുധക്കോട്ടകൾ തകർത്തു; ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം, തീ, കാറ്റ് എന്നിവയെ അതിജീവിച്ചു; വാളുകൊണ്ട് മുരന്റെ ബന്ധങ്ങൾ വെട്ടി തകർത്തു. പാഞ്ചജന്യശംഖത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേട്ട്, അന്ത്യകാലത്തിലെ മിന്നലുപോലെയായ ശബ്ദം, അഞ്ചുതലകളുള്ള അസുരനായ മുരൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വന്നു. സൂര്യനും അഗ്നിയും പോലെയുള്ള പ്രകാശം പുറന്തള്ളുന്ന ത്രിശൂലം കൈവശമാക്കി, പഞ്ചമുഖം അഗ്നിപർവ്വതംപോലെ കത്തി, മുരൻ ഗരുഡപുത്രനായ കൃഷ്ണനെ ആക്രമിക്കാൻ ഉണർന്നു. മുരൻ തന്റെ ത്രിശൂലം ഗരുഡയിലേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞു; അപ്പോൾ ആ ഭയങ്കര ശബ്ദം ആകാശവും ദിക്കുകളും സർവ്വതയും നിറച്ചു. ആ ത്രിശൂലം ഗരുഡയെ ബാധിച്ചപ്പോൾ, ഹരി അതിനെ ഇരട്ടിയുള്ള ശക്തിയുള്ള രണ്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്തു; കൂടാതെ, മുരന്റെ വായിലേക്കും അമ്പുകൾ എറിയുകയും ചെയ്തു. കോപിച്ച മുരൻ തന്റെ ഗദ കൃഷ്ണനിലേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ പറന്നുവന്ന ആ ഗദയെ ഗദാധരനായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് ആയിരം ഭാഗങ്ങളായി തകർത്തു. അജയനായ കൃഷ്ണൻ കൈകൾ ഉയർത്തി, കളിയോടെ തന്റെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് മുരന്റെ തലകൾ വെട്ടി മാറ്റി. തലരഹിതനായി, മുരൻ ജീവൻ വിട്ടു വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണു; ഒരു പർവതത്തിന്റെ ശിഖരം ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ടു വെട്ടപ്പെട്ടതുപോലെ. മുരന്റെ മരണത്തിൽ കോപിച്ച അവന്റെ ഏഴ് പുത്രന്മാർ—താമ്രൻ, അന്തരീക്ഷൻ, ശ്രവണൻ, വിഭാവസു, വസു, നഭസ്വാൻ, ആറാമനായ അരുണൻ—പീതനെ സൈന്യാധിപതിയായി മുന്നിൽ നിർത്തി, യുദ്ധത്തിനായി ഭൗമൻ അയച്ചു. അവർ അജയനായ കൃഷ്ണനെ സമീപിച്ചു, അമ്പുകൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ, കുന്തങ്ങൾ, ശൂലങ്ങൾ എന്നിവ ക്രുദ്ധരായി എറിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ അവയുടെ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്തു. കൃഷ്ണൻ ചക്രവും അമ്പുകളും ഉപയോഗിച്ച് അവരുടെ തലയും കൈയും കാലും കവചവും വെട്ടി, പീതനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ പ്രധാനന്മാരെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു. ഇങ്ങനെ ഭൂമിപുത്രനായ നാരകനെ കൃഷ്ണൻ പരാജയപ്പെടുത്തി. ഇത് കണ്ട ദുർമർഷണൻ, മഹാഭിമാനത്തോടെ സമുദ്രത്തിൽ ജനിച്ച ആനകളുമായി ആക്രമിച്ചു. കൃഷ്ണനും ഭാര്യയും ഗരുഡയുടെ മേൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ദുർമർഷണൻ ഒരു ശതഘ്നിയായ ആയുധം എറിഞ്ഞു; മറ്റു സൈനികരും ഒരുമിച്ച് ആക്രമിച്ചു. ഭഗവാൻ ഗദാധരൻ അത്ഭുതകരമായ കുതിരകളും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിപുത്രന്റെ സൈന്യത്തെ തകർത്തു; അവരുടെ കൈകളും തുണ്ടുകളും തലകളും ശരീരങ്ങളും വെട്ടി, ആനകളെയും കുതിരകളെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. കുരുകുലജനായ രാജാവേ, യോദ്ധാക്കൾ എറിഞ്ഞ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഹരി അമ്പുകളും വാളുകളും ഉപയോഗിച്ച് തകർത്തു. സുപർണ്ണനായ ഗരുഡൻ തന്റെ ചിറകുകൾകൊണ്ട് ആനകളെ കൊത്തി, കമുകം, ചിറകുകൾ, നഖങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് അവയെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. സൈന്യം നശിച്ചും, ഗരുഡൻ അവരെ പീഡിപ്പിച്ചും കാണുമ്പോൾ, നാരകൻ വിഷണ്ണനായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനിടെ നഗരത്തിലേക്ക് ഓടി. ഭൂമിപുത്രൻ തന്റെ ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് കൃഷ്ണനെ ആക്രമിച്ചു; എന്നാൽ ആ വജ്രം കൃഷ്ണനെ ബാധിച്ചില്ല, ഹരിയെ തൊട്ടിട്ടും, ആനയ്ക്ക് പൂമാലയിടുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ അതിൽ വിറയലില്ലാതെ നിന്നു. പിന്നീട് നാരകൻ ഒരു വലിയ കുന്തം എടുത്തു അച്യുതനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അതു എറിയാൻ മുമ്പേ, ഹരി തന്റെ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് ആനയുടെ മേൽ ഇരിക്കുന്ന നാരകന്റെ തല വെട്ടി മാറ്റി. അലങ്കൃതമായ കുണ്ണികളും മനോഹരമായ കിരീടവും ധരിച്ചിരുന്ന ആ തല ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ അതിന് അതുല്യമായ പ്രകാശം ഉണ്ടായി. മഹർഷിമാരും ദേവരാജാക്കളും "അയ്യോ! നല്ലതു!" എന്നു പറഞ്ഞു മുഖുന്ദനെ പ്രശംസിച്ചു, പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. അതിനുശേഷം ഭൂമിദേവി കൃഷ്ണന്റെ അടുക്കൽ എത്തി, ഉജ്ജ്വലമായ സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളുമടങ്ങിയ കുണ്ണികൾ, വൈജയന്തിമാല, മഹാരത്നം, രാജകുടയും ഉൾപ്പെടെ, പ്രചേതസിന്റെ പുത്രനായ കൃഷ്ണനെ സമർപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ഭൂമിദേവി, ഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം കയ്യുകൂപ്പി മനസ്സിൽ പ്രണയഭക്തിയോടെ സ്തുതിച്ചു: "ദേവതകളുടെ നാഥനായോ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയുമേന്തുന്നവനേ, ഭക്തന്മാരുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന പരമാത്മാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. കമലനാഭനായോ, കമലമാലധാരിയായോ, കമലനയനായോ, കമലപാദനായോ, നിനക്കു നമസ്കാരം. ഭഗവാൻ, വാസുദേവ, വിഷ്ണു, പരമപുരുഷ, ആദിപുരുഷ, സർവ്വജ്ഞനായോ, നിനക്കു നമസ്കാരം. അജനായോ, സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവായോ, അനന്തശക്തനായോ, സർവ്വാത്മാവായോ, പരമവ്യക്തനായോ, നിനക്കു നമസ്കാരം. സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അജനായ ഭഗവാനേ, ലോകങ്ങളുടെ നിലനില്പിനായി സത്വരൂപിയായോ, കാലം, പ്രകൃതി, പുരുഷൻ—ഇവയെല്ലാം നീ തന്നെയാണ്. ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ദേവന്മാർ, മനസ്സു, മഹത്ത്വം—ജഡവും ചലനരഹിതവുമായ എല്ലാം, Advaita സത്യമായ നിനക്കിൽ മായ ഇല്ല. നിന്റെ ഈ പുത്രൻ ഭീതിയോടെ നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ, ദയവായി, പാപനാശിയായ നിന്റെ കമലഹസ്തം അവന്റെ തലയിൽ വെക്കണമേ." ഭൂമിയുടെ ഈ ഭക്തിപൂർവ്വമായ, വിനയപൂർവ്വമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കൃഷ്ണൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; തുടർന്ന് ഭൗമപുത്രന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൃഷ്ണൻ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ കൃഷ്ണൻ പതിനാറായിരത്തിലധികം രാജകുമാരിമാരെ കണ്ടു; ഭൗമൻ അവരെ മറ്റു രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് പിടിച്ചുപിടിച്ച് തടവിലാക്കിയവരാണ്. ആ മഹാപുരുഷൻ അകത്തു കടന്നുവന്നപ്പോൾ, ആ സ്ത്രീകൾ—all bewildered—അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ഭർത്താവായി ആഗ്രഹിച്ചു; വിധി അവരെ കൃഷ്ണന്റെ അടുക്കലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നതായിരുന്നു.