ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഗോകർണൻ ഭാഗവതകഥ പറയാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ, ആ കഥ കേൾക്കാനായി ഗ്രാമങ്ങളിലെയും പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾ—കുഴപ്പമുള്ളവരും, കുരുടന്മാരും, വയസ്സായവരും, മന്ദഗതികളുമെല്ലാം—പാപനാശത്തിനായി അവിടേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. അങ്ങനെ അത്യന്തം മഹത്തായ ഒരു സഭയുണ്ടായി, അതിന്റെ ഭംഗിക്ക് ദേവതകളും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഗോകർണൻ ഇരിപ്പിടം അലങ്കരിച്ച് കഥ ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ, അവിടെ ഒരു പ്രേതാത്മാവും എത്തിയിട്ടുണ്ട്; അവൻ ചുറ്റും നോക്കി ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവൻ എഴുനേറ്റു നിൽക്കുന്ന ഏഴു കുരുക്കുള്ള ഒരു മുള കണ്ടത്. അതിന്റെ അടിയിലുള്ള ഒരു ദ്വാരത്തിൽ കടന്ന്, ആ പ്രേതാത്മാവ് കേൾക്കാനായി അകത്തു നിന്നു. കാറ്റുപോലെ അപ്രത്യക്ഷനായി തുടരാൻ കഴിയാതെ, ആ മുളക്കുള്ളിലേക്കു കടന്നു. പ്രധാന വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനായ ഗോകർണന്റെ കഥയോടുള്ള ശ്രദ്ധയെ മുൻനിർത്തി, ധേനുവിന്റെ പുത്രനായ ഗോകർണൻ ഭാഗവതത്തിന്റെ ആദ്യ സ്കന്ധം മുതൽ വ്യക്തമായി കഥപറയാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യ ദിവസം കഥാപരിപാടി അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അഹോഭാവം നിറഞ്ഞ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു—മുളയുടെ ഒന്നാം കുരുക്ക് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിയതായിരുന്നു. ഈ കാഴ്ച ധാർമ്മികജനങ്ങൾ കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസവും, അസ്തമയ സമയത്ത്, രണ്ടാമത്തെ കുരുക്ക് പൊട്ടുകയും, മൂന്നാം ദിവസം മൂന്നാമത്തേത് പൊട്ടുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ ഏഴു ദിവസവും തുടർച്ചയായി ഏഴു കുരുക്കുകളും പൊട്ടി. പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ മുഴുവനായും കേട്ട ശേഷം, ആ പ്രേതാത്മാവ് തന്റെ പ്രേതാവസ്ഥ വിട്ടു. അവൻ ദിവ്യമായ രൂപം ധരിച്ചു—തുളസിമാല ധരിച്ച്, പീതാംബരം അണിഞ്ഞ്, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള വർണ്ണം, കിരീടവും കുണ്ദലവും അണിഞ്ഞ്. ഉടൻ അവൻ തന്റെ സഹോദരനായ ഗോകർണന് വന്ദനം ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രേതാവസ്ഥയിലും നിന്നുമാണ് മോചിതനായത്." "ഭാഗവതകഥയെന്ന ഈ മഹത്തായ ശൃംഖല പ്രേതപീഡനങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കുന്നു; ഏഴുദിവസം ഈ കഥ കേൾക്കുന്നത് കൃഷ്ണലോകലാഭം നൽകുന്നു. ഏഴുദിവസം ശ്രവണം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പാപങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നു; ഈ കഥാപരിപാടി നമ്മെ ഉടൻ മോചിപ്പിക്കും. ഈ ലോകത്തിൽ വാക്കിലും മനസ്സിലും കർമത്തിലും, ചെറുതായാലും വലിയതായാലും, ഈ ശ്രവണം പാപങ്ങളെ തീപോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു." "ഭാരതഭൂമിയിലും, ജ്ഞാനികളുടെയും ദേവതകളുടെയും സഭയിലും ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവരുടെ ജനനം ഫലഹീനമാണ്. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞ ഈ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാതെ, ശരീരം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അസ്ഥികൾ, സന്ധികൾ, മാംസം, രക്തം, ചർമ്മം, ദുർഗന്ധം, മൂത്രവും മലവും നിറഞ്ഞ ഈ ശരീരം, വൃദ്ധാവസ്ഥയാൽ, ദുഃഖം കൊണ്ടും, കർമ്മഫലങ്ങൾ കൊണ്ടും പീഡിക്കപ്പെടുന്നു; രോഗത്തിന്റെ ആലയം, ദുർബലവും ക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്നതുമാണ്." "ഈ ശരീരം ഒടുവിൽ കീടങ്ങളിലേക്കും ചീത്തയിലേക്കും ചാരയിലേക്കുമാണ് എത്തുക; അങ്ങനെ, അവയിൽ നിന്നുള്ള പ്രവർത്തികളിൽ സ്ഥിരതയൊന്നുമില്ല. രാവിലെ തയ്യാറാക്കിയ അന്നം വൈകിട്ട് നശിക്കുന്നു; അത്തരം അന്നത്തിൽ പോഷണം ചെയ്യുന്ന ശരീരത്തിൽ എന്ത് സ്ഥിരതയുണ്ടാകും?" "ഏഴുദിവസം ശ്രവണമിലൂടെ ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഹരിയെ പ്രാപിക്കാം; അതിനാൽ ദോഷനിവാരണത്തിന് ഇതു മാത്രമാണ് മാർഗം. ജലത്തിലെ ബുബ്ബിളുകൾപോലെയും, ജന്തുക്കളിൽ ചില കീടങ്ങൾ പോലെയും, ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവർ ജനിച്ച് മരിക്കാൻ മാത്രമാണ് ജനിക്കുന്നത്. ഉണങ്ങിയ മുളയുടെ കുരുക്ക് പൊട്ടുന്നത് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്; എന്നാൽ ഈ കഥ ശ്രവിച്ച് ഹൃദയകുരുക്ക് പൊട്ടുന്നത് അതിലധികം അത്ഭുതം." "ഏഴുദിവസം ശ്രവണം നടത്തിയാൽ ഹൃദയത്തിന്റെ കുരുക്ക് പൊട്ടി, സംശയങ്ങൾ ഒടുങ്ങി, കർമ്മങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു. കഥയുടെ തീരത്തു മനസ്സിനെ സ്ഥാപിച്ചാൽ, ലോകമലിന്യങ്ങൾ കഴുകാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യമായ ഈ തീരത്തിൽ, ജ്ഞാനികൾ മോക്ഷം ഉറപ്പായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ വൈകുണ്ഠവാസികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദിവ്യരഥം പ്രകാശം പകർന്നു അവിടെ എത്തി. എല്ലാവരും നോക്കിനിൽക്കേ, ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ ആ രഥത്തിൽ കയറി. രഥത്തിൽ വൈഷ്ണവന്മാരെ കണ്ട ഗോകർണൻ ചോദിച്ചു: "ഇവിടെ എന്റെ അനേകം ശുദ്ധശ്രോതാക്കളുണ്ട്; അവർക്കെല്ലാം ഒരേസമയം ദിവ്യരഥങ്ങൾ വന്നില്ലേ?" "ഇവിടെ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ശ്രവണം നടത്തി; എന്നാൽ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഹരിഭക്തന്മാർ ഇതിന് വിശദീകരണം നൽകട്ടെ." ഹരിദാസന്മാർ പറഞ്ഞു: "ഫലവ്യത്യാസം ശ്രവണത്തിലുണ്ടായ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്; എല്ലാവരും കേട്ടെങ്കിലും, എല്ലാവരും സമാനമായി ചിന്തിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് ആരാധനയിലും ഫലവ്യത്യാസം ഉണ്ടാകും. ആ പ്രേതാത്മാവ് ഏഴു രാത്രിയും ഉപവാസത്തോടെ ശ്രവണം നടത്തി, ആഴത്തിലുള്ള ധ്യാനവും മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയും പുലർത്തി." "ദൃഢമല്ലാത്ത ജ്ഞാനം നശിക്കുന്നു, അശ്രദ്ധകൊണ്ടു ശ്രവണം നശിക്കുന്നു, സംശയത്തോടെ മന്ത്രം നശിക്കുന്നു, ചിതറുന്ന മനസ്സോടെ ജപം നശിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയില്ലാത്ത സ്ഥലം നശിക്കുന്നു, അയോഗ്യർക്കായി ചെയ്ത ശ്രാദ്ധം നശിക്കുന്നു, ശാസ്ത്രജ്ഞാനമില്ലാത്തവർക്കു നൽകിയ ദാനം നശിക്കുന്നു, ദുഷ്‌ചരണത്താൽ കുടുംബം നശിക്കുന്നു." "ഗുരുവിന്റെ വചനങ്ങളിൽ വിശ്വാസം, ആത്മവിമർശനം, മനസ്സിലെ ദോഷങ്ങൾ ജയിക്കൽ, കഥയിൽ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധ—ഇവയും അതുപോലുള്ളവയും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ശ്രവണഫലം ഉറപ്പാണ്; കഥാപരിപാടി കഴിഞ്ഞാൽ വൈകുണ്ഠവാസം ലഭിക്കും." "ഗോകർണേ, ഗൊവിന്ദൻ തന്നെയാണ് നിനക്കു ഗോളോകം നൽകുക. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരിഭക്തന്മാർ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു." അടുത്ത മാസം ഗോകർണൻ വീണ്ടും കഥ പറഞ്ഞു; അവരും വീണ്ടും ഏഴു രാത്രി ശ്രവണം നടത്തി. നാരായണാ, ആ കഥാപരിപാടിയുടെ അവസാനം സംഭവിച്ച അത്ഭുതം കേൾക്കൂ. ഹരിയും ഭക്തന്മാരും ദിവ്യരഥങ്ങളുമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ വിജയഘോഷവും നമസ്ക്കാരങ്ങളും മുഴങ്ങി. ഹരി സന്തോഷത്തോടെ പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി, ഗോകർണനെ അങ്കലാപ്പിച്ച് തനിക്കുപോലെ ആക്കി. ഹരി ഉടൻ തന്നെ മറ്റു ശ്രോതാക്കൾക്കും കറുത്ത മേഘംപോലെ വർണ്ണവും, പീതാംബരവും, കിരീടവും കുണ്ദലവും അണിയിച്ചു.