ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି – ପ୍ରଥମେ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ପବିତ୍ରତା ଲାଗି ତାଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଏହା ପରେ ପାପମୋଚନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି, ସେଠାରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ତା’ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂଜା ପରେ ପରିକ୍ରମା ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶେଷରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ ଭକ୍ତ ହୃଦୟରୁ ଏପରି ଅନୁରୋଧ କରିଥାଏ – “ହେ କୃପାସାଗର, ମୁଁ ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଇଛି, କର୍ମର ମୋହରେ ବନ୍ଧି ଦୁଃଖିତ ହୋଇଛି, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।” ଏହା ପରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ପୁସ୍ତକର ପୂଜା ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ସ୍ନେହ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂଜା ପରେ ଏକ ନଡ଼ିଆ ହାତରେ ଧରି, ଶୁଭ ମନେ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଓ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ ଏହିପରି ଭାବ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ – “ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଗ୍ରନ୍ଥ ନିଜେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଆମ ସମ୍ନାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ମୋର ଆଶା ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ କୌଣସି ବାଧା ବିନା ସଫଳ ହେଉ। ହେ କେଶବ!” ଏପରି ନମ୍ର ଭାବରେ କହି, ପଢ଼ୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧାଇ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବାଉଚିତ୍। ପୂଜା ପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ କରିବା ଦରକାର – “ହେ ବରାହ ରୂପୀ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଦକ୍ଷ, ଏହି ଗାଥା ଉଦ୍ଘାଟନ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଅଜ୍ଞାନ ଦୂର କର।" ଏହା ପରେ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଲାଗି ଏକ ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତ ଆନନ୍ଦ ଭରିତ ମନେ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର, ଏହି ବ୍ରତ ସାତ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଉଚିତ୍। ଗାଥା ଅବିରତ ଚାଲିଥିବା ଦରକାର, ତେଣୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚୟନ କରି, ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଓ ସମ୍ମାନ କରି, ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ ଧନ, ସମ୍ପତ୍ତି, ଘର, ସନ୍ତାନ ଆଦି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ କଥାରେ ମନ ଲଗାଇଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ମିଳେ। ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଦିନର ତିନି ଅଧ ଘଡ଼ି (ତିନି ଏବଂ ଅଧ ଯାମ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ମନୋନିବେଶ ସହ କଥା ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରାମ ଦେଇ, ପରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଦରକାର। ଦେହ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହଲକା ଓ ସୁଖଦ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ କଥା ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦିନକୁ ଏକଥର ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ ଖାଇବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଶକ୍ତି ଥାଏ, ସାତ ଦିନ ଉପବାସ କରି କଥା ଶୁଣିବା ଉତ୍ତମ; କିମ୍ବା ଘିଅ କିମ୍ବା ଦୁଧ ଖାଇ ଶୁଣିଲେ ମଧୁର ଅନୁଭୂତି ମିଳିଥାଏ। ଅଥବା କେବଳ ଫଳ ଖାଇ କିମ୍ବା ଏକଥର ଭୋଜନ କରି ଶୁଣିପାରିବେ, ଯାହା ସହଜରେ ସମ୍ଭବ ତାହା କରିବା ଉଚିତ୍। ମୁଁ ଭାବୁଛି, କଥା ଶୁଣୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯଦି ଉପବାସରେ କଥାର ବିଘ୍ନ ହୁଏ, ତେବେ ଉପବାସ ଉପୟୁକ୍ତ ନୁହେଁ। ହେ ନାରଦ, ସାତ ଦିନର ବ୍ରତ ନିୟମ ଏବେ ଶୁଣ; ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ରର ଦ୍ୱିକ୍ଷା ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ। ବ୍ରତୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଭୂମିରେ ଶୋଇବା, ପତ୍ରରେ ଭୋଜନ, ଏବଂ କଥା ପରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦାଲ, ମଧୁ, ତେଲ, ଭାରି ଖାଦ୍ୟ, ଅପବିତ୍ର କିମ୍ବା ବାସି ଖାଦ୍ୟ ଦୂରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଆଶା, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଅଭିମାନ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, ଢୋଙ୍ଗ, ମୋହ, ଦ୍ୱେଷ ଆଦି ଦୁର୍ଗୁଣ ଦୂରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି କଥା ପଢ଼ୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବେଦବିଦ୍, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଈ, ବ୍ରତୀ, ମହିଳା, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷ ଆଦିଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁଅଳାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତା’ପରେ ରଜସ୍ତ୍ରାବିନୀ ମହିଳା, ଚଣ୍ଡାଳ, ମଲେଚ୍ଛ, ପତିତ, ବେଦବାହ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜଦ୍ୱେଷୀ, ବେଦବିରୋଧୀ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ବ୍ରତରେ ସତ୍ୟବାଦିତା, ଶୁଚିତା, ଦୟା, ମୌନ, ସରଳତା, ନମ୍ରତା ଓ ମନର ଦାନଶୀଳତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦରିଦ୍ର, ଦୁଃଖୀ, ରୋଗୀ, ଅପମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ, ଅନ୍ନସନ୍ତାନ, ଓ ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହି କଥା ସାବଧାନିକ ସହ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁ ମହିଳା ଗର୍ଭଧାରଣ କରିନଥାନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ସନ୍ତାନ ହାରାଇଛନ୍ତି କିମ୍ବା ଗର୍ଭପାତ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣିଲେ ବିପୁଳ ଫଳ ପାନ୍ତି। ଏପରି ନିୟମରେ କଥା ଶୁଣିଲେ ଅସୀମ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କୋଟି କୋଟି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତର ନିୟମ ମାନି ବ୍ରତ ସମାପ୍ତି କରିବା ଉଚିତ୍। ଦରିଦ୍ର କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ, ସେମାନେ ନିଷ୍କାମ ବୈଷ୍ଣବ ଥିଲେ, ବ୍ରତ ସମାପନର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଉପରେ ଜୋର ନାହିଁ; କାରଣ, ସେମାନେ କେବଳ ଶ୍ରବଣ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରବଣ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଶ୍ରୋତାମାନେ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ପାଠକଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ତା’ପରେ ତୁଳସୀ ମାଳା ଦେଇ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଝାଞ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ମଧୁର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବା ଦରକାର। ବିଜୟ ଧ୍ୱନି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଶବ୍ଦ, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କରିବାଉଚିତ୍, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଶ୍ରୋତା ବିରକ୍ତ ଥାଏ, ପରଦିନ ଗୀତ-ବାଦ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍; ଯଦି ଗୃହସ୍ଥ, ତେବେ କର୍ମଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଖିର, ମଧୁ, ଘିଅ, ତିଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ବିଶେଷକରି ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧ ପାଇଁ।