ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ନମ୍ର ସ୍ୱରରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ଉପସ୍ଥିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ—ସେମାନେ ପୋଷାକ ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧାଇ, ପୂଜା କରି, ସ୍ତୁତି କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆଦର ଦେବା ଦରକାର। ଏହିପରେ, ନାରଦ, ତୁମେ ମହାବରାହ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଜାଗୃତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏହି କଥାର ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଅଜ୍ଞାନକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ଏକ ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସାତ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ସ୍ରୋତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚୟନ କରି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ଅନ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତନକାରୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା ଓ ସମ୍ମାନ କରି, ନିଜ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମୟରେ ଧନ, ସମ୍ପତ୍ତି, ଘର, ସନ୍ତାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତାକୁ ପରିହାର କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ କଥାରେ ମନ ଲଗାଇଲେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦିନର ତିନି ଅଧିକ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି କଥାକୁ ନିରନ୍ତର ଏକ ସ୍ଥିର ସ୍ୱରରେ ପଢ଼ିବେ। ଦିନମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ଘଟିକା ବିରାମ ଦେଇ, ସେ ସମୟରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ଶରୀର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ହଳକା ଓ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ; କଥାଶ୍ରବଣକାରୀ ଦିନକୁ ଏକଥରିଆ ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବେ। ଯଦି ଶକ୍ତି ଥାଏ, ସପ୍ତ ରାତି ଉପବାସ କରି ଶ୍ରବଣ କରିବେ; ନାହିଁ ହେଲେ ଘୃତ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇ ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଫଳ ଖାଇବେ କିମ୍ବା ଏକଥରିଆ ଭୋଜନ କରିବେ; ଯାହା ସହଜ ହୁଏ ତାହା ନିଷ୍ପାଦନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଭାବୁଛି, କଥାଶ୍ରବଣ ସମୟରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉତ୍ତମ; ଯଦି ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା କଥାରେ ବିଘ୍ନ ଆସେ, ତେବେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ସପ୍ତାହିକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ନିୟମ ଶୁଣ, ନାରଦ—ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ, ଭୂମିରେ ଶୋଇବା, ପାତ୍ରପତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରିବା, ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ କଥାଶ୍ରବଣ ପରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଏହି ବ୍ରତର ଦୈନିକ ନିୟମ। ଦଳ, ମଧୁ, ତେଲ, ଗୁରୁ ଖାଦ୍ୟ, ଅପବିତ୍ର କିମ୍ବା ବାସି ଖାଦ୍ୟ ପରିହାର କରିବା ଉଚିତ। ଇଛା, କ୍ରୋଧ, ମଦ, ଅହଂକାର, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଲୋଭ, ଢୋଙ୍ଗ, ମୂଢତା, ଦ୍ୱେଷ ଏବଂ ଏହାଦିକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବେଦବିଦ୍, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ, ଗାଈ, ବ୍ରତୀ, ନାରୀ, ରାଜା, ମହାପୁରୁଷ—ଏମାନେ ଉପରେ କୁ-କଥା କହିବେ ନାହିଁ। ଏହି ବ୍ରତୀ ନାରୀଙ୍କ ରଜୋଦର୍ଶନ କାଳ, ଚଣ୍ଡାଳ, ବିଦେଶୀ, ପତିତ, ଅବେଦୀ, ଦ୍ୱିଜଦ୍ୱେଷୀ, ବେଦବିରୋଧୀଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବେ ନାହିଁ। ସତ୍ୟବାଦି, ପବିତ୍ର, ଦୟାଳୁ, ମୌନୀ, ସରଳ, ବିନମ୍ର ଏବଂ ମନରେ ଦାନଶୀଳ ହେବା ଦରକାର। ଦରିଦ୍ର, କ୍ଷୀଣ, ରୋଗୀ, ଅପମାନିତ, ପାପକାରୀ, ସନ୍ତାନହୀନ, ମୋକ୍ଷକାମୀ—ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଜନ୍ମ ନ ପାଉଥିବା, ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ପୁତ୍ରଶୋକିନୀ କିମ୍ବା ଗର୍ଭପାତ ହେଉଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ସାବଧାନି ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କୋଟିଏ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଫଳକାମୀମାନେ ଯେପରି ବ୍ରତ ସମାପନ କରନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ବ୍ରତର ଉପସମାହାର କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ଉପସମାହାର କରିବା ଲାଗି ବାଧ୍ୟ ନୁହେଁ; କାରଣ ସେମାନେ ନିର୍ମୋହ ବୈଷ୍ଣବ ଥିବାରୁ ମାତ୍ର ଶ୍ରବଣରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଥା ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଶ୍ରୋତାମାନେ ବହୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ। ପରେ, ତୁଳସୀ ମାଳା ଦେଇ ଶ୍ରୋତାମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଝାଞ୍ଜ ଉପକରଣରେ ମଧୁର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ। ଜୟଧ୍ୱନି, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାଦ, ଶଂଖଧ୍ୱନି ହେବା ଉଚିତ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଭିକ୍ଷୁକଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଭୋଜନ ଦିଆଯିବା ଦରକାର। ଯଦି ଶ୍ରୋତା ବିରକ୍ତ, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ହେବ; ଗୃହସ୍ଥ ହେଲେ କର୍ମଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ହୋମ କରିବେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକ ପାଇଁ ନିୟମାନୁସାରେ ଖିର, ମଧୁ, ଘୃତ, ତିଳ ଓ ଅନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ, ବିଶେଷକରି ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧ ପାଇଁ, ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଯାଞ୍ଚିତ; କାରଣ ପୁରାଣ ଉତ୍ତମ ତତ୍ତ୍ୱ ସମାନ। ଯଦି ହୋମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାର ସାମଗ୍ରୀ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଇ ଫଳ ଲାଭ କରିବେ, ଅନେକ ବିଘ୍ନ, ଅଧିକ କିମ୍ବା ଅଳ୍ପତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ। ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ୧୦୦୦ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, କାରଣ ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ। ଏହିପରେ, ଦ୍ୱାଦଶଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖିର ଓ ମଧୁ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଦରକାର, ସହିତ ସୁନା ଓ ଗାଈ ଦାନ କରି ବ୍ରତ ସମାପନ କରିବେ। ଯଦି ସମ୍ଭବ, ତେବେ ତିନି ପଳା ଓଜନର ସୁନା ସିଂହ ତିଆରି କରି, ତାହାରେ ଶୁଭ୍ର ଲେଖାରେ ଲିଖିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଖିବେ। ଏହି ସ୍ୱାମୀନ୍କୁ ନିୟମାନୁସାରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଆଦି ସମସ୍ତ ଉପଚାର, ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ଗନ୍ଧ ଓ ଦାନ ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବେ। ଏହିପରି ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଯଦି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏହିପରି ନିୟମାନୁସାରେ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ପୁରାଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳଦାୟକ; ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା କୁମାରମାନେ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଏଠାରେ ଆଉ କ’ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କାରଣ ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭାଗବତ ଏକାକି ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।