ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਈ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਇਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਦ ਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ (ਬਲਰਾਮ ਜੀ) ਦੀ ਹਾਸਿਆਸਪਦ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੋਲਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੂਏ ਦੀ ਖੇਡ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਰੁਕਮੀ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਸ ਤੋਹੀਨ ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਦਾ ਉੱਠਾਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਸਵੇਂ ਪੈਰ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਵਿਖਾ ਕੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਗਦੇ ਦੀ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, رانਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹੋ ਕੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਦ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਰੁਕਮਣੀ ਜੀ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਨਾ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਡਰ ਨਾਲ ਨਾ ਉਸ ਕੰਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਨਿੰਦਾ। ਫਿਰ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਰਾਮ (ਬਲਰਾਮ ਜੀ) ਅਤੇ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬੋਜਕਟ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਾਸਥਲੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਬਾਣਾ ਦੀ ਧੀ ਊਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰੀ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਤਦ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਬਾਣਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ—ਉਹੋ ਬਲੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਾਣਾ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਭਗਤ, ਆਦਰਯੋਗ, ਦਾਨੀ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸੱਚ ਤੇ ਅਡਿੱਠ ਤੇ ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੀ।" "ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਸ਼ੋਣਿਤਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਸ਼ੰਭੂ (ਸ਼ਿਵ) ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਬਾਣਾ ਨੇ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਵੇਲੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।" "ਤਦ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵਰਦਾਨ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਬਾਣਾ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉਸ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" "ਇਕ ਦਿਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਜ਼ਦੀਕ ਮੌਜੂਦ ਗਿਰੀਸ਼ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਕੋਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਲਏ।" ਉਹ ਬੋਲੇ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ! ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਅਪੂਰਨ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਭੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਵਾ ਕੋਈ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।" "ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁੰਝਿਆ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ (ਸ਼ਿਵ ਜੀ) ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਝੰਡਾ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਤਦ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਯੋਧਾ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਤੇਰੀ ਹੰਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।'" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਿਰੀਸ਼ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ।" "ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਧੀ ਸੀ—ਊਸ਼ਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕ ਸੋਹਣੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।" "ਜਦ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਕੇ, ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਲੱਜਤ ਨਾਲ, ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋ, ਪ੍ਰੀਤਮ?'" "ਬਾਣਾ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਕੁੰਭਾਂਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਜੋ ਊਸ਼ਾ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗਣੀਆਂ ਵਿਚ ਊਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕਿਸਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ? ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਨਰ ਤੇਰੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ? ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।'" "ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਨਰ ਵੇਖਿਆ—ਕਾਲਾ, ਕਮਲ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ—ਜੋ ਸਤੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।'" "'ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰਤਾ ਚਖਾਈ, ਪਰ ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਕਿਤੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਗਿਆ।'" "ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁੱਖ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਟਾ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਦੱਸ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।'" "ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਨਾਗ, ਦੈਤ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।" "ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਸ਼ੂਰ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਪਰ ਜਦ ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ।" "ਜਦ ਅਨਿਰੁੱਧ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣੀ, ਤਾਂ ਊਸ਼ਾ ਨੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਖਿੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ, ਇਹੀ ਹੈ।'" "ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਯੋਗਿਨੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੌਤਰੀ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਦੁਆਰਕਾ ਚਲੀ ਗਈ।" "ਉਥੇ, ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਵਿਛੌਣ ਤੇ ਸੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲਿਆ ਤੇ ਸ਼ੋਣਿਤਪੁਰ ਲੈ ਆਈ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ।" "ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਨਾਇਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਊਸ਼ਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਭਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਸੀ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।" "ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਫੁੱਲਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਆਸਨ, ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ, ਮਿਠਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।" "ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਦਾ ਉਸਦੀ ਵਧਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜਿਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਊਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਈਆਂ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਦਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਿਆ।" "ਜਦ ਉਹ ਯਾਦਵ ਨਾਇਕ ਵਲੋਂ ਆਨੰਦਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਤੋੜ ਚੁੱਕੀ, ਤਾਂ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਸੰਕੇਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।" "ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, 'ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਦੇ ਕੰਮ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੱਕੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਲ ਲਈ ਲਾਜ਼ਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ।'" "'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਜਾਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਇਹ ਕੁਆਰੀ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਪੁਰਖ ਵਲੋਂ ਭਰਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।'" "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਾਣਾ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਲਾਜ਼ ਗਵਾਉਣ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਯਾਦਵ ਨੰਦਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ—ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ, ਕਾਲਾ-ਕੰਵਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਕਮਲ ਨੈਣ, ਚੌੜੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਚਿਹਰਾ।" "ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨਾਲ ਪਾਸੇ ਬੈਠਾ, ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਊਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਿਨਿਆਂ ਦੇ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਫੁੱਲਮਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਜਾਸਮੀਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਾਣਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮਾਧਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਦੇ ਵੈਰੀ ਸੈਨਾ ਤੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਦਾ ਉਠਾ ਲਿਆ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।