ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இந்த நிகழ்வுகள் பாகவத புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளன. முன்னதாக, வேதங்களில் பயன்படுத்தப்படும் மீட்டர்கள்—காயத்திரி, உஷ்ணிக், அனுஷ்டுப், ப்ரஹதி, பங்க்தி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதி, அதிச்சந்தஸ், அத்தியஷ்டி, அதிஜகத் மற்றும் விராட்—இவை அனைத்தும் வேதம் முழுவதும் உள்ள முக்கியமான மீட்டர்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. அவை என்ன நிலைநிறுத்துகிறது, என்ன அறிவிக்கிறது, என்ன குறிக்கிறது, அல்லது என்ன வேறுபடுத்துகிறது என்பதைக் குறித்து, இந்த உலகத்தில் அவற்றின் உள்ளார்ந்த பொருளை யாரும் அறியமுடியாது; அதை உணர்வது நான்தான் என்று கூறப்படுகிறது. அவை என்னை நிலைநிறுத்துகிறது, என்னை குறிக்கிறது, என்னை வேறுபடுத்துகிறது, என்னை மறுக்கிறது; வேதங்கள் முழுவதும் நாதத்தின் மீது தாங்கி, மாயையை மட்டும் உச்சரித்து, இறுதியில் அதை மறுத்து, அருளாக மாறுகிறது. அந்த hermitage-யை deer, பன்றிகள், காட்டு நாய், மாடுகள், காளைகள், யானைகள், பசு வால், குரங்குகள், நரிகள், பாம்புகள் ஆகியவை சுற்றியிருந்தது. அந்த உன்னதமான புனித இடத்தில், அரசர்களில் தலைவனாகிய பரீக்ஷித், தனது மகன்களுடன் உள்ளே சென்றார். அங்கு அவர், தீயை உயிரோடு வைத்திருக்கும் முனிவரை அமர்ந்திருப்பதை பார்த்தார். அவர், கடுமையான தவம் செய்ததால் பிரகாசமாகத் தெரிந்தார்; ஆனால், இறைவனின் அன்பான பார்வைகள் மற்றும் அமிர்தம் போன்ற வார்த்தைகளை கேட்டதால், அவர் மிகவும் சோர்வடையவில்லை. அந்த முனிவர், உயரமான உருவம், தாமரை இதழ் போன்ற கண்கள், ஜடாமுடி, மரச்சிற்று உடை அணிந்தவர், தவசிக்கு ஏற்றவாறு சுத்தமில்லாத தோற்றமும், அலங்காரம் இல்லாதவரும் இருந்தார். அரசர் அந்த ஆசிரமத்திற்கு அருகில் சென்று, முனிவருக்கு வணங்கியபோது, முனிவர் அவரை அன்புடன் வரவேற்று, உரிய மரியாதையுடன் பேசினார். முனிவர், அரசரை உரிய படிவங்களில் அமர வைத்தபின், இறைவனின் கட்டளையை நினைத்து, மென்மையான வார்த்தைகளால் அரசரை மகிழ்வித்தார். "நீங்கள் நடமாடுவது நல்லவர்களை பாதுகாக்கவும், தீயவர்களை அழிக்கவும் தான்; ஏனெனில், நீங்கள் ஹரியின் ஆதார சக்தி," என்று கூறினார். "நீங்கள் சூரியன், சந்திரன், தீ, இந்திரன், காற்று, யமன், தர்மம், வருணன் ஆகிய வடிவங்களையும், நிலைகளையும் ஏற்கின்றீர்கள்; உங்களுக்கு வணக்கம், தூயவரே," என்று புகழ்ந்தார். "நீங்கள் ஜெயம் கொண்ட ரதத்தில், அணி பனிந்திருக்கும், பயங்கரமான வில் ஏந்தி, அந்த ரதத்தில் ஏறாது இருந்தால், தீயவர்களை பயமுறுத்துகிறீர்கள். உங்கள் படை பூமியின் சுற்றத்தை அழுத்தி, அதன் கோளத்தை அசைத்து, பெரிய படையை இழுத்து, பிரகாசமான சூரியனைப் போல சுற்றிப் பயணிக்கிறீர்கள். அப்போது, இறைவன் உருவாக்கிய வர்ணம் மற்றும் ஆசிரமம் எனும் எல்லைகள், கொள்ளையர்கள் மூலம் உடைந்துவிடும். அநியாயம் வளர்ந்து, பேராசையுடன் கட்டுப்பாடில்லாத மனிதர்களால் ஊக்கமளிக்கப்படும்; நீங்கள் உறங்கினால், இந்த உலகம் கொள்ளையர்களால் கைப்பற்றப்பட்டு அழிந்துவிடும்." என்று முனிவர் சொன்னார். "இருப்பினும், வீரரே, நீங்கள் இங்கு வந்தது எந்த நோக்கத்திற்காக என்பதை நான் கேட்கிறேன்; நாம் நேர்மையான மனதுடன் அதற்கேற்ப செயல்படுவோம்," என்று கேட்டார். இதன் பின்னர், ஷுகதேவர் கூறுகிறார்: குளிர்காலத்தின் முதல் மாதத்தில், நந்தாவின் வ்ரஜத்தில் உள்ள இளம் பெண்கள், காத்தியாயனி தேவியை வழிபடும் விரதத்தை மேற்கொண்டனர்; அவர்கள் எளிய உணவு மட்டும் உண்டனர். காலை நேரத்தில், சூரியன் எழுந்தவுடன், அவர்கள் காலிந்தி நதியில் குளித்து, நதி கரையில் மணலை கொண்டு தேவியின் உருவத்தை உருவாக்கி, அந்த உருவத்தை வழிபட்டனர். மணமுள்ள மாலைகள், வாசனை பொருட்கள், அர்ப்பணங்கள், தூபம், விளக்குகள், மற்றும் சிறிய, பெரிய பல பரிசுகள்—கொடி, பழம், தானியம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்து, அவர்கள் வழிபட்டனர். "ஓ காத்தியாயனி, பெரிய சக்தி, பெரிய யோகினி, உன்னத அரசி, நந்தனின் மகனை எனது கணவராக ஆக்குவாயாக; உனக்கு வணங்குகிறேன்," என்று இந்த மந்திரத்தை ஜபித்து, அவர்கள் பூஜை நடத்தினர். அந்த மாதம் முழுவதும், அவர்கள் மனதை கிருஷ்ணா மீது வைத்துக்கொண்டு, பத்திரகாளி தேவியை வழிபட்டு, நந்தனின் மகன் தங்கள் கணவராக வேண்டும் என்று விரும்பினர். காலை எழுந்ததும், தோழிகளுடன், கைபிடித்து, கிருஷ்ணா பற்றிய பாடல்களை பாடிக்கொண்டே, அவர்கள் தினமும் காலிந்தி நதியில் குளிக்க சென்றனர். ஒரு நாள், அவர்கள் நதி கரைக்கு வந்து, வழக்கம்போல் தங்கள் உடைகளை விட்டு, கிருஷ்ணா பாடல்களை பாடிக்கொண்டே, மகிழ்ச்சியுடன் நீரில் விளையாடினர். அதே சமயம், யோகிகளுக்கெல்லாம் தலைவனாகிய கிருஷ்ணா, அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து, தனது நண்பர்களுடன் அங்கு வந்தார், அவர்களின் ஆசையை நிறைவேற்ற விரும்பினார். அவர் விரைவாக அவர்கள் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு, கடம்ப மரத்தின் மீது ஏறினார். நண்பர்களுடன் சிரித்துக்கொண்டே, "வாருங்கள், உங்கள் உடைகளை ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; நான் உண்மையை பேசுகிறேன், கேலி அல்ல, நீங்கள் விரதத்தில் சோர்ந்திருந்தால்," என்று சொன்னார். "நான் எப்போதும் பொய் பேசவில்லை; இந்த பசங்கும் அதை அறிவார்கள்; அழகான இடுப்புடைய பெண்களே, ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக வருங்கள், எல்லோரும் சேர்ந்து வர வேண்டாம்," என்றார். கிருஷ்ணாவின் கேலியைப் பார்த்து, கோபிகள் அன்பால் கலங்கி, ஒருவருக்கொருவர் நாணத்துடன் பார்த்து, சிரித்தனர்; ஆனால் அவர்கள் நீரில் இருந்து வரவில்லை. கோவிந்தன் இவ்வாறு கேலி பேச, அவர்களின் மனம் கலங்கியது; அவர்கள் கழுத்துவரை குளிர்ந்த நீரில் மூழ்கி, நடுங்கிக்கொண்டே, "நந்தனின் மகனே, தயவு செய்து எங்களை மதிக்கவும்; நீங்கள் வ்ரஜாவின் புகழுக்குத் தகுதியானவர் என்பதை நாங்கள் அறிவோம். எங்கள் உடைகளைத் திருப்பிக் கொடுக்கவும், நாம் நடுங்குகிறோம்," என்று கேட்டனர். "ஶ்யாமசுந்தரா, நாங்கள் உமது சேவகர்கள்; நீர் சொல்வதை செய்வோம்; எங்கள் உடைகளைத் தரவும், தர்மத்தை அறிந்தவரே, இல்லையெனில் அரசரிடம் புகார் கூறுவோம்," என்று கோபிகள் சொன்னார்கள். பகவான் சொன்னார், "நீங்கள் உண்மையில் என் சேவகர்கள், நான் சொன்னதை செய்வீர்கள் என்றால், இந்த தூய முகம்சிரிப்புடைய பெண்கள் இங்கு வந்து, உடைகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்." அப்போது, நடுங்கிய கோபிகள், குளிரால் துன்பப்பட்டு, கையால் தங்கள் நாணப்பகுதிகளை மறைத்துக்கொண்டு, நீரில் இருந்து வெளியே வந்தனர். அவர்களை அசர்வாகக் கண்டு, பகவான், அவர்களின் தூய பக்தியில் மகிழ்ந்து, உடைகளைத் தனது தோளில் வைத்துக்கொண்டு, சிரித்த முகத்துடன் அன்பாக பேசினார்: "நீங்கள் விரதம் மேற்கொண்டு, உடை இல்லாமல் நீரில் சென்றது தேவதைகளுக்கு தவறு. கையால் வணங்கி, தலை குனிந்து இந்த குறையை நீக்குங்கள்; பிறகு, உங்கள் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு அணியுங்கள்," என்றார். அச்செய்திகளை கேட்ட கோபிகள், பகவான் சொன்னதை விரதத்தின் நிறைவு என்று ஏற்றுக்கொண்டனர்; ஏனெனில், அவர் நேரடியாக கூறியதால், அது குற்றம் அல்ல என்று அவர்கள் உணர்ந்தனர். அவர்கள் வணங்கும் போதும், தேவகியின் மகனாகிய பகவான், கருணையுடன், அவர்களின் உடைகளை திருப்பிக் கொடுத்தார். கடுமையாக கேலி செய்யப்பட்டும், நாணம் ஏற்படுத்தப்பட்டும், விளையாட்டாக உடைகள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டும், கோபிகள் பகவானிடம் மனத்தில் குறை வைத்திருக்கவில்லை; அவருடன் இருப்பதில் மகிழ்ச்சி கண்டனர். உடைகளை அணிந்த பிறகு, தங்கள் மனம் பகவானைச் சந்திப்பதில் நிலைநிறைந்த நிலையில், கோபிகள், நாணமுடன் கண்களை கீழே பார்த்து, அவரிடமிருந்து விலகவில்லை. அவர்களின் ஆசை, பகவானின் பாதங்களைத் தொட வேண்டும் என்று இருந்ததை உணர்ந்த பகவான், விரதம் முடித்த பெண்கள் மனதிலிருந்த எண்ணத்தைப் பற்றி அவர்களிடம் பேசினார்.