ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶௌரி, தனது ரதத்தில் அந்த பிராமணரை ஏற்றி, வேகமான குதிரைகளுடன் ஆநர்த்தத்திலிருந்து விடர்பாவை ஒரே இரவில் எட்டினார். அதே நேரத்தில், குண்டின நாட்டின் மன்னன், தனது மகனுக்காக ஆழ்ந்த பாசத்துடன், மகளைக் கிழி சிசுபாலனுக்கு மணமுடிக்க வேண்டிய ஏற்பாடுகளைத் தொடங்கினார். நகரம் முழுவதும் சுத்தமாக சுத்தம் செய்யப்பட்டு, தெருக்கள், சாலைகள், சந்திகள் எல்லாம் வண்ணமயமான கொடிகள், பதாகைகள், தோரணங்கள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. அந்நகரம் வெண்மையான உடைகள், மலர் மாலைகள், வாசனை மலர்கள், அழகிய ஆபரணங்கள் அணிந்த ஆண்கள், பெண்கள், மற்றும் அகுரு தூபம் வீசும் வீடுகளால் நிரம்பி இருந்தது. மன்னன், மரபின்படி முன்னோர்கள், தேவதைகள், பிராமணர்கள் ஆகியோருக்கு உரிய வழிபாடுகளை செய்து, அவர்களுக்கு உணவு வழங்கி, மங்கள மந்திரங்களை ஒலிக்கச் செய்தார். மணமகள், அழகில் சிறந்து விளங்கும் அவள், திருமணத்திற்காக குளித்து, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, மென்மையான உடைகள், சிறந்த ஆபரணங்கள் அணிந்து தயார் செய்யப்பட்டார். பிராமணர்களில் முதன்மை வகிப்போர், சம வேதம், ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம் ஆகியவற்றின் மந்திரங்களை உச்சரித்து மணமகளுக்காக பாதுகாப்பு ஹோமங்களை நடத்தினர். அதர்வ வேதத்தில் தேர்ந்த ஆசாரியர், கிரக சாந்திக்காக ஹோமம் செய்தார். முறையோடு நடக்கும் முற்பிறப்பு மன்னன், தங்கம், வெள்ளி, உடைகள், வெல்லம் கலந்த எள், பசுக்கள் ஆகியவற்றை பிராமணர்களுக்கு வழங்கினார். இவ்வாறு, சேதி நாட்டின் அரசன் தமகோஷன், தனது மகனுக்காக எல்லா செல்வாக்கும், வளமும் கிடைக்க வேண்டும் என்று, மந்திரங்களில் தேர்ந்தவர்களை வைத்து ஏற்பாடுகளைச் செய்தார். மதுபானத்தில் மயங்கும் யானைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்கள், காலாட் படை, குதிரைப் படை ஆகியவற்றுடன் அவர் குண்டினாவை நோக்கி புறப்பட்டார். விடர்ப மன்னன், அவரை வரவேற்று, மரியாதையுடன் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இடத்தில் தங்கச் செய்தார். அங்கு சால்வன், ஜராசந்தன், தந்தவக்த்ரன், விதுரதன், மற்றும் சேதி, பௌண்டிரம் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான சகோதரர்கள் வந்தனர். கிருஷ்ணர் மற்றும் ராமருக்கு விரோதமான இவர்கள், சேதி இளவரசனுக்காக மணமகளைப் பாதுகாக்க உறுதி செய்து, யாதவர்கள் உடன் கிருஷ்ணர் வருவாராயின் போரிடத் தயார் ஆனார்கள். எல்லா அரசர்களும் தங்கள் முழுப் படைகள், வாகனங்களுடன் வந்து, கிருஷ்ணரை எதிர்த்து யுத்தம் செய்ய மனதில் உறுதி செய்தனர். இவ்வாறு எதிரிகள் ஒருங்கிணைந்து முயற்சி செய்கிறார்கள் என்று கேட்ட ராமர், சண்டை ஏற்படுமோ என்று அஞ்சினார்; மேலும், கிருஷ்ணர் தனியாக மணமகளைத் தேடிச் சென்றதை அறிந்தார். சகோதரருக்காக உள்ள பாசத்தால், அவர் உடனே யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், காலாட் படை ஆகிய பெரிய படையுடன் குண்டினாவை நோக்கி புறப்பட்டார். பீஷ்மகரின் மகளான அந்த இளவரசி, நற்குணமுடையவள், ஹரியின் வருகைக்காக ஏங்கிக் காத்திருந்தாள். ஆனால் அவர் வருவதாக எந்த அறிகுறியும் இல்லை; பிராமணர் கூறிய சொற்களை நினைத்து அவள் மனம் கலங்கியது. "ஐயோ! என் திருமணம் தொடங்கி மூன்று இரவுகள் கடந்துவிட்டன; நான் குற்றமற்றவள் என்றாலும், பத்மநேத்ரனோ வரவில்லை. காரணம் என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை; என் செய்தியை எடுத்துச் சென்ற பிராமணரும் இன்னும் திரும்பவில்லையே. ஒருவேளை, என்னில் ஏதாவது குறை கண்டிருக்கிறாரோ? குறையற்றவராக இருந்தும், என்னை மணம் புரிய உறுதி செய்திருந்தும், இப்போது தயங்குகிறாரோ? என் அதிர்ஷ்டம் மோசமானது; பிரம்மா எனக்கு அனுகூலமாக இல்லை, சிவபெருமான், கௌரி, ருத்ராணி, கிரிஜா, சதி ஆகியோரும் அல்ல. இவ்வாறு, அவள் மனதை கோவிந்தனில் மூழ்க வைத்துக் கொண்டு, காலத்தின் இயல்பை எண்ணி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களை மூடிக்கொண்டாள். அவள், கோவிந்தனின் வருகைக்காக காத்திருந்தபோது, அவளது இடது தொடை, கை, கண் ஆகியவை, நல்ல சொற்களுக்காக பிரசித்தி பெற்றவை, தானாக நடுங்கின. அந்த நேரத்தில், கிருஷ்ணரின் கட்டளைப்படி, அந்த முன்னணி பிராமணர், அந்த இளவரசியை உள்ளக மாளிகையில் பார்த்தார். அவள், சந்தோஷமான முகத்துடன், மனம் கலங்காமல், சுபசகுனங்களை நன்கு அறிந்தவளாக, தூய்மையான புன்னகையுடன் அவரிடம் கேட்டாள். அப்பொழுது, பிராமணர், யாது வம்சத்திலிருந்து வந்தவர் வந்திருக்கிறார் என்றும், தன் சொந்த திருமணத்துக்காக அவர் கூறிய உண்மையான செய்தியையும் அவளுக்குத் தெரிவித்தார். கிருஷ்ணர் வந்துவிட்டார் என்பதை அறிந்த விடர்ப இளவரசி, மகிழ்ச்சியில் மனம் நிறைந்தவளாக, அந்த பிராமணரைப் பார்த்து பேசவில்லை; ஏனெனில் அவர் தனக்கு வேறு விதத்தில் மிகவும் நேசமானவர். அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள் என்று கேட்டு, மகளின் திருமணத்தை காண ஆவலுடன், ராமரும் கிருஷ்ணரும் இசைக்கருவிகள் ஒலிக்கத் தொடங்கியபடி, மரியாதையுடன் வந்தனர். அவர்கள் வருகைக்கு தேன், பால், தூய உடைகள், விரும்பிய பொருட்கள் கொண்டு, முறையோடு அவர்களை வழிபட்டார். இருவருக்கும், அவர்களது படை, சேவகர்கள் உடன், சிறந்த வாசஸ்தலம் ஏற்பாடு செய்து, உரிய விருந்தோம்பல் செய்தார். அங்கு கூடியிருந்த அரசர்களுக்கு, அவரவர் வீரத்திற்கும், வயதிற்கும், பலத்திற்கும், செல்வத்திற்கும் ஏற்ப, அவர் விரும்பிய பொருட்களால் மரியாதை செய்தார். கிருஷ்ணர் வந்துவிட்டார் என்று கேட்டு, விடர்ப நகர மக்கள் அனைவரும் வந்து, கைகளால் கண்களை மூடிக்கொண்டு, கிருஷ்ணரின் தாமரை போன்ற முகத்தை ரசித்தனர். "ருக்மிணியே அவருக்கு பொருத்தமான மனைவி, வேறு யாரும் இல்லை; அவரும் குறையற்றவராக, பீஷ்மகரின் மகளுக்கே சரியான கணவர்," என்று அவர்கள் எண்ணினர். "நாம் செய்த சிறிய நல்ல காரியத்தால், மூவுலகையும் படைத்தவர் திருப்தியடைந்திருக்கிறார்; அச்யுதன், விடர்ப இளவரசியின் கையை ஏற்கட்டும், ஏற்கட்டும்," என்று அவர்கள் பிரேம பந்தத்தில் கட்டுண்டு பேசினர். அந்த நேரத்தில், அந்த இளவரசி, உள்ளக மாளிகையிலிருந்து அம்பிகை கோயிலுக்குச் செல்ல, வீரர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டாள். அவள், பவானியின் மென்மையான பாதங்களை காணும் எண்ணத்துடன், கால்நடையிலேயே சென்றாள்; ஆனால் மனதில் முழுவதும் முகுந்தனின் தாமரை பாதங்களை நினைத்தாள். அவளது தாய்மார்கள், தோழிகள் சூழ, கவசம் அணிந்து, ஆயுதங்களை உயர்த்திய வீரர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு, மிருதங்கம், சங்கு, தாளம், புகழ், பறை ஆகிய இசைக்கருவிகள் முழங்கின. ஆயிரக்கணக்கான குலீன பெண்கள், அழகாக அலங்கரித்து, பலவிதமான நெய்வேத்யங்கள், மலர் மாலைகள், வாசனைப் பொருட்கள், உடைகள், ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றை ஆசாரியர்களுக்காக கொண்டு வந்தனர். பாடகர்கள், இசைக்கலைஞர்கள், வரலாற்று சொல்பவர்கள், புகழ் கூறுவோர், அந்த மணமகளைச் சூழ்ந்தனர். அம்பிகையின் ஆலயத்திற்குச் சென்றவள், கைகள், கால்கள் கழுவி, தூய்மையுடன், அமைதியுடன் உள்ளே நுழைந்தாள். அங்கு, வயதில் மூத்த, ஞானமிக்க பிராமணர்களின் மனைவிகள், பவானியுடன் சேர்ந்து, செல்வம் நிறைந்த பவாவின் மனைவியான அம்பிகையை வழிபட்டனர்.