வாஸுதேவபரா வேதா வாஸுதேவபரா மகாஃ । வாஸுதேவபரா யோகா வாஸுதேவபராஃ க்ரியாஃ
The Vedas are supremely devoted to Vasudeva; likewise the great mantras, the yogas, and the ritual acts are all foremostly addressed to Vasudeva.
வாஸுதேவபரம் ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவபரம் தபஃ । வாஸுதேவபரோ தர்மோ வாஸுதேவபரா கதிஃ
Supreme knowledge, austere penance, righteous conduct and the final goal — all are ultimately oriented toward Vasudeva.
ஸ ஏவேதம் ஸஸர்ஜாக்ரே பகவாந் ஆத்மமாயயா । ஸத் அஸத் ரூபயா சாஸௌ குணமய்யாகுணோ விபுஃ
That very Lord, before creation, brought forth the self by his maya; manifesting both being and non-being, he is the sovereign of quality and of the absence of quality.
தயா விலஸிதேஷ்வேஷு குணேஷு குணவாநிவ । அந்தஃப்ரவிஷ்ட ஆபாதி விஜ்ஞாநேந விஜ்ரு'ம்பிதஃ
In those qualities where he delighted like one endowed with qualities, he entered inwardly and shone forth, resplendent, pervading by his discriminating consciousness.
யதா ஹ்யவஹிதோ வஹ்நிஃ தாருஷ்வேகஃ ஸ்வயோநிஷு । நாநேவ பாதி விஶ்வாத்மா பூதேஷு ச ததா புமாந்
Just as fire, when placed in dry timber, appears in many ways from a single spark, so too the universal Self manifests diversely within beings.
அஸௌ குணமயைர்பாவைஃ பூத ஸூக்ஷ்மேந்த்ரியாத்மபிஃ । ஸ்வநிர்மிதேஷு நிர்விஷ்டோ புங்க்தே பூதேஷு தத்குணாந்
He, composed of the subtle elements, senses, and mind made of qualities, dwells within the things he formed and, enjoying those beings, partakes of their qualities.
பாவயத்யேஷ ஸத்த்வேந லோகாந்வை லோகபாவநஃ । லீலாவதாராநுரதோ தேவதிர்யங் நராதிஷு
By the force of sattva he imagines worlds and brings them into being; delighting in divine play and incarnation, he is revered as deity among gods and men.
{ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்/ஸ்கந்தஃ௧} ஸூத உவாச। (அநுஷ்டுப்) ஜக்ரு'ஹே பௌருஷம் ரூபம் பகவாந் மஹதாதிபிஃ। ஸம்பூதம் ஷோடஶகலம் ஆதௌ லோகஸிஸ்ரு'க்ஷயா
Suta said: The Lord assumed a human form, endowed with great power and born from the primal elements, manifesting in the beginning as the sixteen kalas to create the worlds.
யஸ்யாம்பஸி ஶயாநஸ்ய யோகநித்ராம் விதந்வதஃ। நாபிஹ்ரதாம்புஜாதாஸீத் ப்ரஹ்மா விஶ்வஸ்ரு'ஜாம் பதிஃ
Within the waters that spread out the yogic slumber of him who reclines, there arose from the navel-lotus that Lord Brahma, the progenitor and creator of the universe.
யஸ்யாவயவஸம்ஸ்தாநைஃ கல்பிதோ லோகவிஸ்தரஃ। தத் வை பகவதோ ரூபம் விஶுத்தம் ஸத்த்வமூர்ஜிதம்
By whose bodily constituents the expanse of the worlds was shaped — that pure form of the Lord, suffused with sattva, is indeed his manifested aspect.
(இம்த்ரவம்ஶா) பஶ்யந்த்யதோரூபமதப்ரசக்ஷுஷா। ஸஹஸ்ரபாதோருபுஜாநநாத்புதம் । ஸஹஸ்ரமூர்தஶ்ரவணாக்ஷிநாஸிகம் ஸஹஸ்ரமௌல்யம்பரகுண்டலோல்லஸத்
Describing the Indra-lineage, they saw a wonder: below the clouds a hundred‑fold feet, two shoulders like mountains, a miraculous face; a thousand heads, ears, eyes and noses; a thousand sacred tops, robes and ear‑ornaments all shining.
(அநுஷ்டுப்) ஏதந்நாநாவதாராணாம் நிதாநம் பீஜமவ்யயம் । யஸ்யாம்ஶாம்ஶேந ஸ்ரு'ஜ்யந்தே தேவதிர்யங்நராதயஃ
This is the imperishable seed, the treasury of many incarnations, from whose portions gods, men and others are alternately created.
ஸ ஏவ ப்ரதமம் தேவஃ கௌமாரம் ஸர்கமாஶ்ரிதஃ। சசார துஶ்சரம் ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மசர்யமகண்டிதம்
He first took the form of a young god, embracing the birth of creatures; Brahmā moved about, remaining steadfast in celibacy, his vow of brahmacharya unbroken.
த்விதீயம் து பவாயாஸ்ய ரஸாதலகதாம் மஹீம்। உத்தரிஷ்யந் உபாதத்த யஜ்ஞேஶஃ ஸௌகரம் வபுஃ
Second, to sustain the earth sunk in essence, he rose as Bhava, assuming a bountiful body and granting the sacrificial rite its appliance.
த்ரு'தீயம் ரு'ஷிஸர்கம் வை தேவர்ஷித்வமுபேத்ய ஸஃ । தந்த்ரம் ஸாத்வதமாசஷ்ட நைஷ்கர்ம்யம் கர்மணாம் யதஃ
Third he became the origin of sages, taking on rishihood; he taught the Vedic method of devotion, grounded in purity and the cessation of fruit‑driven acts.
துர்யே தர்மகலாஸர்கே நரநாராயணௌ ரு'ஷீ । பூத்வாத்மோபஶமோபேதம் அகரோத் துஶ்சரம் தபஃ
Fourth, in the art of dharma, he manifested as the pair Nara–Narayana, both sages living austerity, calming the self and abandoning harmful penances.
பஞ்சமஃ கபிலோ நாம ஸித்தேஶஃ காலவிப்லுதம் । ப்ரோவாசாஸுரயே ஸாம்க்யம் தத்த்வக்ராமவிநிர்ணயம்
Fifth was Kapila, a siddha‑lord stirred by the fashion of time; he taught the Asurya (Sankhya) system, deciding the assembly of principles.
ஷஷ்டே அத்ரேரபத்யத்வம் வ்ரு'தஃ ப்ராப்தோऽநஸூயயா। ஆந்வீக்ஷிகீமலர்காய ப்ரஹ்லாதாதிப்ய ஊசிவாந்
Sixth, he entered as Atri’s descendant, free from envy and established; addressing Prahlāda and others, he taught the investigative science to the bright‑headed.
ததஃ ஸப்தம ஆகூத்யாம் ருசேர்யஜ்ஞோऽப்யஜாயத । ஸ யாமாத்யைஃ ஸுரகணைஃ அபாத் ஸ்வாயம்புவாந்தரம்
Seventh, born amid ecstatic praise, he became the sacrificial priest who, with the foremost gods, crossed over the regions of Svayambhuva.
அஷ்டமே மேருதேவ்யாம் து நாபேர்ஜாத உருக்ரமஃ । தர்ஶயந்வர்த்ம தீராணாம் ஸர்வாஶ்ரம நமஸ்க்ரு'தம்
Eighth, in the mountain goddess Meru, a mighty‑thighed form arose, showing paths to the resolute and bowing to all hermitages.
ரு'ஷிபிர்யாசிதோ பேஜே நவமம் பார்திவம் வபுஃ । துக்தேமாமோஷதீர்விப்ராஃ தேநாயம் ஸ உஶத்தமஃ
Requested by sages, he sent a ninth earthly form: the best among men—nourished by milk and herbs, revered by brahmanas—this was the excellent sovereign.
ரூபம் ஸ ஜக்ரு'ஹே மாத்ஸ்யம் சாக்ஷுஷோததிஸம்ப்லவே। நாவ்யாரோப்ய மஹீமய்யாம் அபாத் வைவஸ்வதம் மநும்
He assumed a fish‑like shape and perceived the ocean’s flood; placing a boat upon the oceanic earth, he brought down Vaivasvata Manu.
ஸுராஸுராணாம் உததிம் மத்நதாம் மந்தராசலம் । தத்ரே கமடரூபேண ப்ரு'ஷ்ட ஏகாதஶே விபுஃ
He churned the ocean of the gods and demons, and Mount Mandara was used as the churner; in the guise of a stubborn tortoise he supported the back of that mountain at eleven places.
தாந்வந்தரம் த்வாதஶமம் த்ரயோதஶமமேவ ச। அபாயயத்ஸுராந்அந்யாந் மோஹிந்யா மோஹயந்ஸ்த்ரியா
He became Dhanvantari in the twelfth, and in the thirteenth likewise; beguiling and being beguiled, he subdued other gods, ensnaring them through delusion.
சதுர்தஶம் நாரஸிம்ஹம் பிப்ரத் தைத்யேந்த்ரமூர்ஜிதம் । ததார கரஜைரூரௌ ஏரகாம் கடக்ரு'த் யதா
In the fourteenth he bore the Narasimha form, famed as the slayer of the demon-king; roaring like thunder, he shook the earth and tore the demon apart with his claws as a lion rends flesh.
பஞ்சதஶம் வாமநகம் க்ரு'த்வாகாதத்வரம் பலேஃ। பதத்ரயம் யாசமாநஃ ப்ரத்யாதித்ஸுஸ்த்ரிவிஷ்டபம்
In the fifteenth he appeared as the dwarf Vamana, striking down the pride of the strong and, asking for three paces of land, reclaimed the earth from the three worlds.
அவதாரே ஷோடஶமே பஶ்யந் ப்ரஹ்மத்ருஹோ ந்ரு'பாந் । த்ரிஃஸப்தக்ரு'த்வஃ குபிதோ நிஃக்ஷத்ராம் அகரோந்மஹீம்
In the sixteenth incarnation he punished kings who plotted against Brahma; enraged by triple offenses, he utterly destroyed the Kshatriya power on earth.
ததஃ ஸப்ததஶே ஜாதஃ ஸத்யவத்யாம் பராஶராத் । சக்ரே வேததரோஃ ஶாகா த்ரு'ஷ்ட்வா பும்ஸோऽல்பமேதஸஃ
Then, born in the seventeenth to Satyavati from Parashara, he established a branch of the Vedic lore, seeing the decline of men’s intelligence and the scarcity of learned people.
நரதேவத்வமாபந்நஃ ஸுரகார்யசிகீர்ஷயா । ஸமுத்ரநிக்ரஹாதீநி சக்ரே வீர்யாண்யதஃ பரம்
Having attained the status of a great man, desirous of serving the gods, he subdued the ocean and accomplished other feats, displaying power surpassing all.
ஏகோநவிம்ஶே விம்ஶதிமே வ்ரு'ஷ்ணிஷு ப்ராப்ய ஜந்மநீ । ராமக்ரு'ஷ்ணாவிதி புவோ பகவாந் அஹரத்பரம்
In the nineteenth year of the Vrishnis’ generations he was born as Ramachandra or Krishnachandra; the Lord, celebrated on earth, filled the day with glory.