ശക്തിയില് സമ്പന്നനായ മഹാബലശാലിയായ ശിവദത്തന് മനോഹരമായ മഹാവതീ നഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അവിടെ അയാള് ജടാധാരിയായ ശംഭുവായ രുദ്രനില് അഭയം തേടി. പിന്നീട്, മൂന്നു വീര്യശാലികളായ യോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം അയാള് ആ നഗരത്തില് നിന്നും പുറപ്പെട്ടു, അവരുടെ സംരക്ഷണത്തോടെ. അവിടത്തെ രാജാവായ വത്സരാജന് പതിനാറായിരം കുതിരകള്ക്ക് ഉടമയായിരുന്നു. അവരുടെയുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനകാരണം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ധീരന്മാരുടെ വധം നടന്നു; ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ മഹായുദ്ധം അരങ്ങേറി. ശത്രുസൈന്യത്തെ സംഹരിച്ച്, അവര് വീണ്ടും വീണ്ടും വിജയഘോഷം മുഴക്കി. ബ്രാഹ്മണനേ, അവരെ കണ്ടപ്പോള് രാജാവായ കാലിയന് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. മഹാദേവനെ ഹൃദയത്തില് ധരിച്ച്, അയാള് അത്ഭുതം ഉണര്ത്തുന്ന ഒരു അമ്പ് എടുത്തു. ശേഷിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ശത്രുക്കളും കൂട്ടമായി ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാന് ഒരുമിച്ചു. അപ്പോള് ഭീഷ്മസിംഹന് ഈ ദൃശ്യം കണ്ടു, സൈന്യത്തെ ഉണര്ത്തി. ഭൈരവ എന്ന അമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് അവന് ശത്രുവിന്റെ ശരീരത്തെ എറിഞ്ഞു. പിന്നീട് മാഹിഷ്മതിയുടെ സൈന്യം പത്ത് ദിശകളിലേക്കും പുറപ്പെട്ടു. രാജാവ് ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് ആ തല ശരീരത്തില് നിന്നു വേര്പ്പെടുത്തി. കാലിയനെ പരാജയപ്പെടുത്തി, അവര് ആ ശത്രുവിനെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഭ്രമിപ്പിച്ച്, അയാള് തന്റെ സ്വന്തം പാളയത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അപ്പോള് ശത്രുക്കളുടെ പരാജയം കണ്ട രാജാവായ പരിമളനും, ഈ വാർത്ത കേട്ട ജയചന്ദ്രനും അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു. അനന്തരത്തില്, ഭീഷ്മസിംഹന് ലോകം വിട്ടു പോയപ്പോള്, അഞ്ചാം മാസത്തില്, രാജാവേ, ഗുര്ജരരാജാവിന്റെ മകളായ മദാലസ ജനിച്ചു. അവളുടെ ജനനം കേട്ട രാജാവ് ധാരാളം ധനം ദാനം ചെയ്തു. അയാള് സഹദേവന്റെ വംശത്തില് നിന്ന് ഭൂമിയില് ജനിച്ചതാണ്, ശിവന്റെ ആജ്ഞയാല്. അതിനുശേഷം, ദളവാഹനന് എന്ന രാജാവ് ഗോപദേശത്തേക്ക് യാത്രയായി. ആയിരം ചണ്ഡീയാഗങ്ങള് നടന്നപ്പോള്, വിവിധ രാജാക്കന്മാരും അവിടെ സന്നിഹിതരായി. അതിനുമുമ്പ്, രണ്ടു രാജകുമാരിമാര് ഓരോ ദിവസവും ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. ദേവകിയെ ദേശത്തിന്റെ രാജാവിന് കൈമാറി, ബ്രാഹ്മിയെ അവന്റെ സഹോദരന് നല്കി. നൃത്തഗാനവിദഗ്ധയായ ഒരു വേശ്യ, ലക്ഷത്തിലധികം വരുമാനമുള്ളവളും നല്കി. നൂറ് ആനകള്, അഞ്ചു രഥങ്ങള്, ആയിരം കുതിരകളും സമ്മാനമായി നല്കി. ധനസമ്പന്നയായ ഒരു കന്യക, പുരുഷവനിതാസേവകരോടൊപ്പം നല്കി. മലനന് ആ വധുവിനെ കണ്ടപ്പോള് അവളെ ഒരു മാല നല്കി. അതില് അതീവ സന്തോഷംകൊണ്ട് രാജാവ് അതു ദേശത്തിന്റെ വീര്യശാലിയായ രാജാവിന് നല്കി. അവിടെ ആ ഇരുവരും, രാജാവിന്റെ ആദരവോടെ, മഹാബലശാലികളായി താമസിച്ചു. അവിടെ, ഉജ്ജ്വലമായ തേജസ്സുള്ള, കമലനയനനായ, നീലവര്ണനേറിയ ഒരുവന് ജനിച്ചു. അവന് ശംഖനാദം മുഴക്കി, ആവര്ത്തിച്ച് വിജയഘോഷം ഉണര്ത്തി. വേദശാസ്ത്രപരമായ ഭക്തിയുള്ള നിരവധി ബ്രാഹ്മണന്മാര് അവിടെ എത്തി. ആ ശിശുവിനെ രാമന്റെ അംശമായി, മനോഹരവും മംഗളവും നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ളവനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കൃതികാതാരങ്ങളെപ്പോലെ ജനിച്ച അവന്, പിതൃവംശത്തിന് മഹത്വം നല്കി. മാസാന്ത്യത്തില്, ബ്രാഹ്മി ഒരു പുത്രന് പ്രസവിച്ചു. അപ്പോള് എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും ആ മംഗളമുഖനായ ബാലനെ കണ്ടു. അവന് ദ്വിജന്മാരാല് ബലഖാനിന് എന്ന പേരില് വിളിക്കപ്പെട്ടു, മഹാബലശാലിയായവനായി. ദേവകിയുടെ മകനായ ചാമുണ്ഡന്, തന്റെ വംശത്തിന് ഭയമായിരുന്നിട്ടും, ബാലാവസ്ഥയിലായിരുന്ന ആ കുട്ടിയെ കരുണയോടെ വിട്ട് വിട്ടില്ല.