കల్పക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നവൾ, ആ കുഞ്ഞിനെ കാളിന്ദി നദിയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. സമാന്ത എന്നൊരു പുരുഷൻ ആ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു, തന്റെ അച്ഛനാരുടെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമി ദിനത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണനും ക്ഷത്രമും സംയുക്തമായ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ, ആ കുഞ്ഞ് ജനിച്ചു. അവന്റെ ശരീരമുണ്ടായിരുന്നു കറുത്ത നിറം, താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ, ഇന്ദ്രനീലമണിയുടെ പ്രകാശം. അമ്മ അവിടെ അത്ഭുതപ്പെട്ട്, ആ അത്ഭുതമായ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു. “ഇതെന്ത് ഉദയം? എന്ത് അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു? ദേവതകളുടെ രൂപം, സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ളതല്ലേ?” എന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു: “കൃഷ്ണന്റെ അംശം ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നു.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടവർ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു. ആ കുഞ്ഞ് കറുത്ത നിറമുള്ളവനായി, സൗന്ദര്യവും എല്ലാ മംഗലചിഹ്നങ്ങളും നിറഞ്ഞവനായി ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം ആ നഗരത്തിൽ മുഴുവൻ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മി ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു, ദേവദാസികളുടെ അംശം, വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ. പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണന്മാർ എത്തി, ജനനശാന്തി തുടങ്ങിയ ശാന്തികൾ ചെയ്തു. കുട്ടികൾ धीरे धीरे വളർന്നു, ലോകങ്ങൾക്കു മുഴുവൻ മംഗല്യം നൽകിച്ചു. മൂന്നാം വയസ്സിൽ, കൃഷ്ണന്റെ അംശം കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളവനായി. കൃഷ്ണന്റെ അംശം തന്റെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ചന്ദനവനത്തിൽ കളിച്ചു. ദൈവീയമായ അശ്വിനി കുതിരയും, മാൻകളും ഉച്ചൈഹ്ശ്രവസിന്റെ സമീപം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, അവൾ വീണ്ടും ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു, അശുഭമില്ലാത്ത, പാരാവത രൂപം. ശിവശർമൻ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ജനിച്ചു, എല്ലാ ജ്ഞാനങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ. കൃഷ്ണന്റെ അംശം എട്ടാം വയസ്സിൽ എത്തിയപ്പോൾ, നാമകരണം തുടങ്ങിയ ശാന്തികൾ നടത്തി. സൂതൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ അംശം ഒമ്പതാം വയസ്സിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ കൂടുതൽ ശക്തനായവനായി. ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ അവൻ ഏറ്റവും മുൻപിലായവനായി. വിജയാർത്ഥം, തന്റെ സേനയെ മഹാനഗരത്തിലേക്ക് അയച്ചു. അവർ ചന്ദ്രവംശത്തിൽ പിറന്ന രാജാവായ പരിമലനോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഒരു ആറു ഭാഗം നികുതിയായി ഞങ്ങളുടെ രാജാവിന് നൽകുന്നു. ഇന്നുമുതൽ, ആ രാജാവിന് നികുതി കൊടുക്കുന്നവർക്ക് അത് സ്വീകരിക്കില്ല. ജയചന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർ ഭയത്താൽ മാത്രമാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.” ഇതുകേട്ട രാജാവ്, മഹാത്മാവായ ഭരണാധികാരിയോടു സമീപിച്ചു. ഒരു ദശലക്ഷം സ്വർണ്ണം എടുത്തു, അവർ ഒരുമിച്ചു. അപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷത്തോളം വീരന്മാർ കന്യാകുബ്ജയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. മഹാരാജാവായ പൃഥ്വിരാജൻ, നിങ്ങളിൽ നിന്ന് പTribute വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ എന്റെ രാജ്യത്ത് അനേകം ഉപരാജാക്കന്മാർ ഉണ്ട്. ഇത് പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ കോപത്തോടെ വൈഷ്ണവായുധം എടുത്തു. മഹാരാജാവ് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, വലിയ ഭയം അനുഭവിച്ചു. വിവിധ ഗുസ്തിക്കാർ രാജാവിന്റെ ആദരപൂർവ്വം എത്തിച്ചു. ഭൂമിയുടെ ഉടമയുടെ പുത്രൻ, ശക്തിയും പതിനാറു വയസ്സുമുള്ളവൻ, രാജാവിന്, തന്റെ മാതുലനോട്, അഭയ എന്ന ശക്തനായവനോട്, വന്ദനം ചെയ്തു. യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മാതുലൻ, സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ സഹോദരിയുടെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു: “നീ വജ്രം പോലുള്ളവൻ, എങ്ങനെ ഈ സ്നേഹമുള്ള പുത്രനുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയും?” മാതുലനായ രാജാവ്, ഭൂമിയുടെ ഉടമ, ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഓർത്തു. “രാജാവേ, ഈ കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞുവെന്ന കാര്യം കേൾക്കൂ,” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.