അജിതഃ സ ച കൃഷ്ണാംശോ നഭോമാര്ഗേണ മംദിരമ്
അജിതനായ ആ കൃഷ്ണഭാഗം ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി മണ്ഡിരത്തിലേക്ക് പോയി.
തദാ സ ലക്ഷണോ വീരസ്ത്യക്ത്വാ ബംധനമുത്തമമ്
അപ്പോൾ വീരനായ ലക്ഷണൻ തന്റെ ഉത്തമമായ ബന്ധനം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഗൃഹീത്വാ ചാഗമാം ദോലാം സ്വയം ശിബിരമാപ്തവാന് ।। 3.3.17.
ആഗമഗ്രന്ഥങ്ങളും ദോലയും എടുത്ത് സ്വയം അവൻ ശിബിരത്തിലേക്ക് എത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ സര്വേ ത്യക്ത്വാ മൂര്ച്ഛാം സമംതതഃ
അതിനിടയിൽ അവരൊക്കെയും എല്ലായിടത്തും അവബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥ വിട്ടു.
സാന്വയാഞ്ഛതഭൂപാംശ്ച ഹത്വാ തദ്രുധിരാവഹൈഃ
അവരുടെ അനുയായികളോടൊപ്പം നൂറ് രാജാക്കന്മാരെയും കൊല്ലപ്പെട്ടു, അവരുടെ രക്തം ഒഴുകി.
വിവാഹാന്തേ ച തേ സര്വേ ശിബിരാണി സമായയുഃ
വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരൊക്കെയും ശിബിരങ്ങളിൽ എത്തി.
ഭുക്തവത്സു സുവീരേഷു സാഹസ്രാസ്തൈഃ സുതൈഃ സഹ
മഹാവീരന്മാർ അവരുടെ ആയിരം പുത്രന്മാരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചപ്പോൾ,
സഹസ്രശൂരാംസ്താന്ഹത്വാ പുനര്ബദ്ധ്വാ മഹാബലാന്
ആ ആയിരം വീരന്മാരെ കൊല്ലുകയും വീണ്ടും മഹാബലന്മാരെ ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.
ദശലക്ഷസുവര്ണാനി ഗൃഹീത്വാ നൃപതിര്ബലീ
ശക്തനായ രാജാവ് പത്ത് ലക്ഷം പൊന്നെടുത്തു.
പ്രദ്യോതസുത ഹേ രാജഁല്ലക്ഷണോഽസൌ മഹാബലഃ
പ്രദ്യോതന്റെ മകനായ രാജാവേ, ആ ലക്ഷണൻ വളരെ ശക്തനായവനായിരുന്നു.
ഇതി ശ്രുത്വാ പരിമലഃ സര്വ ഭൂപസമന്വിതഃ
ഇത് കേട്ട് പരിമലനും എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തദാ മഹാസതീ വേലാ വിലലാപ ഭൃശം മുഹുഃ താമാശ്വാസ്യ തദാ വേലാം നഭോമാര്ഗേണ ചായയൌ
അപ്പോൾ മഹാസതിയായ വേലാ വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഃഖിച്ചു; അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, അവൻ ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി പോയി.
ലക്ഷണം തര്ജയിത്വാസൌ ഗൃഹീത്വാ ചാഗമന്മുദാ 3.3.17.
ലക്ഷണനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അതിന്റെ വരവിന്റെ അടയാളം എടുത്തു.
പുനസ്ത്യക്ത്വാ സപ്ത സുതാന്സഹിതാന്നൃപതേസ്തു തേ ഉഷിത്വാ ദശരാത്രാംതേ ദധ്യുര്ഗംതുമനോ മുനേ
പിന്നീട് രാജാവിനെയും ഏഴു മക്കളെയും വിട്ട്, അവർ പത്ത് രാത്രികൾ അവിടെ താമസിച്ചു; അതിന്റെ അവസാനം യാത്ര പോകാൻ മനസ്സാക്കി, മഹർഷേ.
മഹീരാജസ്തു ബലവാന്ഗൃഹീത്വാ ഭൂപതേഃ പദൌ
ശക്തനായ രാജാവ് ഭൂമിയുടെ അധിപന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു.
മഹാരാജ വധൂസ്തേ ച വേലേയം ദ്വാദശാബ്ദികാ
മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ വധു ഇപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടു വയസ്സായിരിക്കുന്നു.
തസ്മാത്താം ത്വം പരിത്യജ്യ ഗച്ഛ ഗേഹം സുഖീ ഭവ
അതിനാൽ, നീ അവളെ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോകണം; സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം.
ഇത്യു്ക്ത്വാ ച വചോ രാജാ സ സ്നേഹാദംകമസ്പൃശത് മഹീരാജം സ പസ്പര്ശ സ രാജാ ചൂര്ണതാം ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, രാജാവ് സ്നേഹത്തോടെ അവനെ മടിയിൽ സ്പർശിച്ചു; അവൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവിനെ തൊട്ടു, ആ രാജാവ് പൊടിയായി മാറി.
ഭഗ്നാസ്ഥീ ഭൂപതീ ചോഭൌ പാവകീയൈശ്ചികിത്സകൈഃ
എരിയുന്നവരുടെ വൈദ്യന്മാർ ഇരുവർക്കും, അസ്ഥികൾ പൊട്ടിയ രാജാക്കന്മാർക്ക് ചികിത്സ നൽകി.
മലനാ സ്വസുതം ദൃഷ്ട്വാ പ്രാപ്തമുദ്വാഹിതം ഗൃഹേ ഹോമം വൈ കാരയാമാസ ചംഡികായാഃ പ്രസാദതഃ
മലനാ തന്റെ മകൻ വിവാഹം കഴിച്ച് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയതിനെ കണ്ടു; അവൾ ചണ്ഡികയുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഹോമം നടത്തി.
സഭായാം ലക്ഷണോ വീരോ യാത്രാകാലേ തമബ്രവീത് നഭോമാര്ഗേണ സംപ്രാപ്തൌ യോഗിനൌ ച ശിവാജ്ഞയാ
സഭയിൽ, വീരനായ ലക്ഷണൻ യാത്രയ്ക്കു നേരം അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ശിവന്റെ ആജ്ഞയാൽ ആ രണ്ടു യോഗികൾ ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി എത്തി.'
ജഹതുസ്തൌ ച മാം ജിത്വാ തത്തീക്ഷ്ണഭയ മോഹിതമ് ഇത്യുക്തവംതം തം നത്വാ യയുര്ഭൂപാഃ സ്വമാലയമ്
അവർ രണ്ടുപേരും എന്നെ ജയിച്ച്, കഠിനമായ ഭയത്തിൽ ആകുലരായി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞവനെ നമസ്കരിച്ച് പുറപ്പെട്ടു; രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
സാഗരാഖ്യസരസ്തീരേ കദാചിദിംദുലോ ബലീ
സാഗരമെന്ന പേരുള്ള തടാകത്തിൻറെ തീരത്ത്, ഒരിക്കൽ ശക്തനായ ഇന്ദുലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ഹംസാ ആകാശാദ്ഭൂ മിമാഗതാഃ
അതിനിടയിൽ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഹംസകൾ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
വക്ഷ്യമാണം വചഃ പ്രാഹുര്ധന്യോഽയം ദിവ്യവിഗ്രഹഃ
അവർ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ ഭാഗ്യവാൻ, ദിവ്യമായ രൂപമുള്ളവൻ.'
മഹാവതീ പുരീണാം ച സാഗരഃ സരസാമപി
പട്ടണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയതും, തടാകങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനവും സാഗരമാണ്.
ഭോ ഇന്ദുല മഹാപ്രാജ്ഞ മാനസേ സരസി സ്ഥിതാഃ
ഇന്ദുലേ, മഹാപണ്ഡിതാ, ഞങ്ങൾ മാനസസരസ്സിൽ താമസിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ തത്ര ശുഭാം നാരീം സര്വാഭരണഭൂഷിതാമ്
അവിടെ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച ശുഭയായ ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ മോഹത്വമാപന്നാ വയം ദേശാന്തരം ഗതാഃ ത്വത്സമോ ന ഹി കോഽപ്യത്ര പദ്മിനീ സദൃശോ വരഃ
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആകി, മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി; ഇവിടെ നിന്നോട് തുല്യനോ, കമലപോലെയുള്ള ആ പെൺകുട്ടിക്ക് യോഗ്യനായ വരനോ ആരുമില്ല.
തസ്മാത്ത്വം നഃ സമാരുഹ്യ താം ദേവീം ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി
അതിനാൽ, നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം കയറി ആ ദേവിയെ കാണണം.