കാമാംധോ രാക്ഷസം ഹത്വാ സ്വപത്നീം പ്രാഹ നിര്ഭയാമ്
കാമത്തിൽ അന്ധനായ രാജാവ് ആ രാക്ഷസനെ കൊല്ലുകയും ഭയമില്ലാതെ ഭാര്യയോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
സാഹ ഭോഃ ശൃണു ഭൂപാല വിദ്യാധരസുതാ ഹ്യഹമ്
അവൾ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, കേൾക്കൂ! ഞാൻ ഒരു വിദ്യാധരന്റെ മകളാണ്."
നാഗതാ ഭോജനേ കാലേ പിതൃമാത്രോശ്ച മംദിരേ
ഭോജനസമയത്തും അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ള വീട്ടിലേക്കും ഞാൻ വന്നിട്ടില്ല.
അദ്യ കൃഷ്ണചതുര്ദശ്യാം ത്വാം ഭജിഷ്യതി രാക്ഷസഃ
ഇന്ന് കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം, ആ രാക്ഷസൻ നിന്നെ പിടിക്കും.
തദാഹം രോദനം കൃത്വാ ബ്രവീമി പിതരം പ്രതി
അപ്പോൾ ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു.
സ ഹോവാച കുമാരി ത്വം വീരഭുക്താ ഭവിഷ്യസി
അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: "മകളേ, നീ ഒരു വീരന്റെ ഭാര്യയാകും."
ത്വദാജ്ഞയാഹം യാസ്യാമി ഭോ രാജന്പിതൃമംദിരേ
നിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, രാജാവേ, ഞാൻ അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.
ത്വയാ സാര്ദ്ധം ഗമിഷ്യാമി ഗൃഹം വിദ്യാധരസ്യ തത് 3.2.11.
നിനക്കൊപ്പം ഞാൻ വിദ്യാധരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകും.
തദാ തു നഗരേ തസ്മിന്നൃണാം ജാതോ മഹോത്സവഃ പഞ്ചത്വമഗമത്തൂര്ണം കുതോ ഹേതോര്ഹി തദ്വദ
അപ്പോൾ ആ നഗരത്തിൽ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ ഉത്സവം നടന്നു; പക്ഷേ അപ്രത്യക്ഷമായി മരണവും വന്നു. അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്നു പറയൂ.
നൃപം സ ഹൃദി സംധ്യാത്വാ രാജ്യഭംഗഭയാതുരഃ
അവൻ രാജാവിനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ വിഷമിച്ചു.
വിഷയീ യോ ഹി ഭൂപാലസ്തസ്യ രാജ്യവിനാശനമ്
ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ മുഴുകുന്ന രാജാവിന് രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഉറപ്പാണ്.
രാജംശ്ചൂഡാപുരേ രമ്യേ ഭൂപശ്ചൂഡാമണിഃ സ്മൃതഃ
ചൂഡാപുരം എന്ന മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ ചൂഡാമണി എന്നൊരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവസ്വാമീ ഗുരുസ്തസ്യ വേദവേദാംഗപാരഗഃ
അവന്റെ ഗുരു ദേവസ്വാമി ആയിരുന്നു; വേദങ്ങളിലെയും അതിന്റെ ശാഖകളിലെയും പണ്ഡിതൻ.
ശിവമാരാധയാമാസ പുത്രാര്ഥേ വരവര്ണിനീ
ഒരു പുത്രനു വേണ്ടി അതി ഭംഗിയുള്ള ആ സ്ത്രീ ശിവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
ഹരിസ്വാമീതി വിഖ്യാതോ ജാതോ ദേവാംശവാന്ബലീ
ഹരിസ്വാമി എന്ന പേരിൽ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; ദേവതകളുടെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ട ശക്തനും പ്രശസ്തനും ആയവൻ.
രൂപലാവണ്യികാ നാമ്നാ തത്പത്നീ ഹി സുരാംഗനാ
അവന്റെ ഭാര്യ രൂപലാവണ്യിക എന്ന പേരിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഒരു ദേവകന്നികയായിരുന്നു.
ഏകദാ പതിനാ സാര്ദ്ധം വസന്തേ കുസുമാകരേ
ഒരു ദിവസം, പുഷ്പങ്ങൾ പടർന്നിരിക്കുന്ന വസന്തകാലത്ത്, അവൾ ഭർത്താവിനൊപ്പം താമസിച്ചു.
സുകലോ നാമ ഗംധര്വസ്തസ്യാ രൂപേണ മോഹിതഃ
സുകലൻ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ആകർഷിതനായി.
പ്രബുദ്ധഃ സ തു താം നാരീം മൃഗയാമാസ വിഹ്വലഃ
അവൻ ഉണർന്നു, ആ സ്ത്രീയെ തേടി ആഗ്രഹത്തോടെ തിരഞ്ഞു.
സംന്യസ്യ വിഷയാന്സര്വാന്ഹരിധ്യാനപരായണഃ
അവൻ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയെ ധ്യാനിക്കാൻ സമർപ്പിച്ചു.
പ്രപച്യ പായസമപി വടവൃക്ഷമുപാശ്രിതഃ ഭോജനം ച തതോ രാജന്സര്പേണ ഗരലീകൃതമ് ।। 3.2.12.
അവൻ പായസം പാകം ചെയ്ത് വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു; എന്നാൽ രാജാവേ, ആ ഭക്ഷണം ഒരു പാമ്പ് വിഷം കലർത്തി.
തതോ യതിഃ സമായാതോ ഭുക്ത്വാ മദമുപായയൌ
അതിനുശേഷം ഒരു യതി അവിടെ എത്തി, ആഹാരം കഴിച്ചു, മയക്കത്തിലായി.
ത്വയാ പ്രദത്തം മൂര്ഖേണ പായസം വിഷമിശ്രിതമ്
നീ, മൂഢനേ, വിഷം കലർന്ന പായസം തന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ മരണം പ്രാപ്യ ശിവലോകമുപായയൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ മരണം പ്രാപിച്ചു ശിവലോകത്തിൽ എത്തി.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു വേതാലോ രാജാനമിദബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വെതാലൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
അതോ ദോഷീ ഹി ഭുജഗോ ബ്രഹ്മഹത്യാം ന ചാപ്തവാന്
അതിനാൽ, പാമ്പാണ് കുറ്റക്കാരൻ; പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം അതിന് ലഭിച്ചില്ല.
ബുഭുക്ഷിതേ ദദൌ ഭിക്ഷാം സ ദ്വിജോ ദൈവമോഹിതഃ
വിദിയുടെ മായയിൽപ്പെട്ട那个 ബ്രാഹ്മണൻ വിശപ്പുള്ളവനു ഭിക്ഷ നൽകി.
ആത്മനാ ച കൃതം പാപം ഭോക്തവ്യം സര്വദാ ജനൈഃ
സ്വയം ചെയ്ത പാപം മനുഷ്യർ എപ്പോഴും അനുഭവിക്കേണ്ടതാണ്.
ബ്രഹ്മഹത്യാ തദാ ജ്ഞേയാ വിഷദത്തേന സാ തഥാ
അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണഹത്യ എന്നത് വിഷം നൽകിയവനാൽ സംഭവിച്ചതായി മനസ്സിലാക്കണം.
യൈര്നരൈഃ കഥിതാ വാര്താ ബ്രഹ്മഹത്യാ ത്വയാ കൃതാ
ആ കഥ പറഞ്ഞ പുരുഷന്മാർ പറയുന്നതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം നിന്നാൽ സംഭവിച്ചു.