ग्रहाणां शृणु बीजानि रूपं च गदतो मम
ग्रहांची बीजाक्षरे आणि रूपे आता माझ्याकडून ऐक.
ॐकारा दीपिताः सर्वे नमस्कारांतयोजिताः
सर्व मंत्र ओंकाराने उजळलेले असून, शेवटी नमस्काराने संपतात.
होमकाले तु स्वाहांतं मंत्रं षट्कारसंयुतम्
होम करताना मंत्र 'स्वाहा'ने संपतो आणि त्यात सहा क्रिया असतात.
सोमाद्याः केतुपर्यंता ग्रहा ह्येवं प्रकीर्तिताः
सोमापासून केतूपर्यंतचे ग्रह असेच ओळखले जातात.
सुमुखौ तु करौ कृत्वा श्लिष्टौ चैव प्रसारितौ
दोन्ही हात सुंदर करून एकत्र आणून सरळ पसरावे.
मंत्रोद्धारस्तवाख्यातो रहस्यो दुर्लभो नृप
मंत्राचा अर्थ तुला सांगितला आहे; तो गुप्त आणि दुर्लभ आहे, राजन.
जपावर्णं महातेजं श्वेतपद्मोपरि स्थितम्
जपासाठीचे अक्षर तेजस्वी असून, ते पांढऱ्या कमळावर आहे.
तथैकवक्त्रं द्विभुजं सोमपंकजकंधरम्
तसेच एक तोंड, दोन हात आणि चंद्रकमळाने सुशोभित गळा असलेला.
मार्तंडस्य इदं रूपं शुचिः स्नातो जितेंद्रियः
हेच सूर्याचे रूप आहे; तो शुद्ध, स्नान केलेला आणि इंद्रियांवर विजय मिळवलेला आहे.
सोऽचिराद्भवते लोके वित्तेन धनदोपमः
तो लवकरच या जगात धनाने कुबेरासारखा होतो.
हृदयं चोत्तमांगं च शिखा वै वक्त्रमेव च
हृदय, डोक्याचा शिरोभाग, शिखा आणि तोंड.
वरदाऽभयहस्ताश्च ध्यातव्या साधकेन तु
वर देणारे आणि अभय देणारे हात साधकाने ध्यानात घ्यावेत.
विशेषः कथितो ह्येष कामरूपः स्वभावतः
ही खास रूपे सांगितली आहेत, जी स्वभावतः इच्छेनुसार रूप धारण करतात.
श्वेतवर्णं स्मरेत्सोमं रक्तवर्णं कुजं स्मरेत्
सोमाचा रंग पांढरा आणि कुजाचा रंग लाल असे आठवावे.
शंखक्षीरनिभं श्वेतं काणं चांजनसंनिभम्
पांढऱ्याला शंख किंवा दूधासारखा, आणि काळ्याला काजळासारखा आठवावा.
वामहस्तौ कटिन्यस्तौ दक्षिणौ चाभयप्रदौ
डावे दोन हात कंबरेवर ठेवावेत आणि उजवे दोन हात अभय देतात.
इति भानुं ग्रहैः सार्धं ये ध्यायंति नृपोत्तम
राजाधिराज, जे लोक सूर्य आणि ग्रह यांच्यासह ध्यान करतात —
तवाख्यातमिदं वक्त्रं ग्रहाणां भीष्म कृत्स्नशः
भीष्मा, ग्रहांविषयीचे हे सर्व कथन तुला पूर्णपणे सांगितले आहे.
अनेन विधिना भीष्म सदा देवं दिवाकरम्
भीष्मा, या पद्धतीने नेहमी दिवाकर देवतेची पूजा करावी.
इत्थं पूजयमानस्तु सर्वदेवं दिवाकरम्
या प्रकारे सर्व देवांचा स्वरूप असलेल्या दिवाकराची पूजा केल्यावर —
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मेषु सूर्यपूजामाहात्म्यवर्णन्ं नाम षडुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणातील ब्राह्म पर्वातील सप्तमी कल्पातील सौरधर्म विभागातील सूर्यपूजेच्या महात्म्याचे वर्णन करणारा दोनशे सहावा अध्याय येथे संपला.
आदित्यपूजाविधिवर्णनम् पूजयंति सदा ह्येनं ब्रह्मविष्णुशिवादयः
ब्रह्मा, विष्णु, शिव आणि इतर देव सुद्धा नेहमी या प्रकारे त्याची पूजा करतात.
व्यास उवाच एवमेतन्न संदेहो यथा वदसि भारत
व्यास म्हणाले — हे भारत, जसे तू सांगितलेस तसेच आहे, यात काहीच शंका नाही.
नास्ति सूर्यसमं ब्रह्म नास्ति सूर्यसमं हुतम्
सूर्याप्रमाणे ब्रह्म नाही आणि सूर्याप्रमाणे यज्ञही नाही.
नास्ति सूर्यादृते कामो नास्ति सूर्यादृते पदम्
सूर्याशिवाय कोणतीही इच्छा नाही आणि सूर्याशिवाय कोणतेही ध्येय नाही.
नास्ति सूर्यसमा माता नास्ति सूर्यसमो गुरुः
सूर्यासारखी आई नाही आणि सूर्यासारखा गुरुही नाही.
तमेकं दैवतं विद्यान्नैवाप्यर्कपरायणम्
जो एकच देव सूर्याला समर्पित आहे, त्यालाच खरा देव समजावा.
तमर्चंतः स्तुवंतश्च प्राप्नुवंति परां गतिम्
जे लोक त्याची पूजा करतात आणि स्तुती करतात, तेच श्रेष्ठ स्थान प्राप्त करतात.
राजा चोरा ग्रहाः सर्पा दारिद्र्यं दुःखसंपदः
राजे, चोर, ग्रह, साप, दारिद्र्य आणि दुःख —
स पूज्यः स नमस्कार्यः स हि ध्यातव्य एव च
त्याची पूजा करावी, त्याला वंदन करावे आणि त्याचे ध्यानही करावे.