ପୁରାଣ ପାଠକଙ୍କୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହ ବିଭିନ୍ନ ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—“ହେ ପୂଜ୍ୟପାଦ, ଚାରିଯୁଗରେ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କୃପାକରି କିଛି କହନ୍ତୁ। ଏମିତି କିଛି ଉପାୟ କହନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ଅସ୍ଥାୟୀ ଉଦ୍ୟମ ବିନା ଇଚ୍ଛିତ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇପାରିବେ।” ଏହି ସମୟରେ, ପୃଥିବୀର ସୁରକ୍ଷା ଓ ଧୂମ୍ରକେତୁ ନାମକ ଶତ୍ରୁର ବିରୁଦ୍ଧରେ, ପୁରାଣ ପାଠକ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କର ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ସେ ଶ୍ରୀରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ସମେତ ସ୍ମରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ କରୁଣାମୟ ରାମଙ୍କୁ, ଲୋଟସମୁଖୀ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ମଧୁମକ୍ଷୀ ପରି ଆକର୍ଷିତ ହେଉଥିବା, ପୌଳସ୍ତ୍ୟର ନାଶକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ। ସେ ଏହି କଳି ଦିନର ଅଶୁଚିତାକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି, ମନୋରଥ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିବା। ଏହି ସମୟରେ, ଏକଥର ଯୋଗୀ ନାରଦ ମହାର୍ଷି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କୃପା ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତା କଲେ—“କେମିତି ଏମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ୱ ହେବ?” ଏହି ସମୟରେ ନାରାୟଣ ଦେବ ସ୍ୱେତବର୍ଣ୍ଣ, ଚାରିଭୁଜା, ଶାନ୍ତ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଓ ସନକାଦିମୁନିମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିବା ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ, ଆଦି, ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ତ ନଥିବା, ନିର୍ଗୁଣ ଓ ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତର ମୂଳ ସ୍ରୋତ, ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକାମୀ। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ—ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ଦେବ ନାରଦଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ହେ ମହାଭାଗ, ତୁମେ କ’ଣ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ମୁଁ ସବୁ କଥା କହିଦେବି।” ନାରଦଙ୍କ ଉତ୍ତର ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ—“ଅତି ଭଲ, ଅତି ଭଲ। କୃତ ଓ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ମୁଁ ଏକ ରୂପରେ ଥାଏ, ଦ୍ୱାପରରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରେ। ଧର୍ମ ଚାରିଟିଏ ପାଦରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଓ ତାହାର ମୂଳ ହେଉଛି ସତ୍ୟ। ଏହିଠାରୁ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ।” “ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜାର ଫଳ କ’ଣ? ପ୍ରକ୍ରିୟା କ’ଣ?”—ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—“ସାରାଂଶ କହୁଛି, ଏହା ଶୁଣ। ଏହି ବ୍ରତ କଲେ ଦରିଦ୍ର ଧନୀ, ନିରସନ୍ତାନ ସନ୍ତାନବାନ୍, ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୁକ୍ତ, ଭୟଭୀତ ନିର୍ଭୟ ହୁଏ। ଏହି ଜନ୍ମରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ରନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦନ୍ତଧାବନ ପରେ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଘନ ଧଳା ମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଚାରିଭୁଜା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ‘ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ବ୍ରତ କରୁଛି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପୂଜା କରୁଛି’—ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ମନରେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ନିଜ ଆତ୍ମାର ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। “ଓଁ, ଭଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅମୃତ ସତ୍ୟ ନାଥଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଛୁ”—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ସତ୍ୟ ମୂଳକ ଛଅ ଅଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା କୃପା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଉପହାର କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ନିଜେ ମୌନ ରହି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କରାଯାଏ, ଏହି ଜନ୍ମର କର୍ମ ପରଜନ୍ମରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଭଗବାନ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଓ ନାରଦ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଇତିହାସ କହିବି—ହରି ଓ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ସଂବାଦ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାଶୀନଗରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ...