ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ପୂଜା ବା ବ୍ରତକୁ ଶତାଅଠଥର ପାଠ କରିବାକୁ ଉଚିତ, ଏବଂ ସେଥିରୁ ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ନିୟମ ରହିଛି। ଏହା ପରେ, ଯେଉଁ ଛଅଟି ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରଧାନତଃ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଅଛି ଏବଂ ଏହାର କୃପା ଦେଇଥାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ପାଠ କରିବା ଦରକାର। ପୂଜାର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ତା’ପରେ ନିଜେ ମୌନ ରହି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଏହି ବ୍ରତକୁ ଭକ୍ତି ସହ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଜନ୍ମର କାର୍ଯ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ଫଳ ଦିଏ। ଏଠି ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଓ ନାରଦ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଏହି ପୌରାଣିକ ଘଟଣାଟିକୁ କହିବି—ଏହା ହରି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ସଂବାଦ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାଶୀ ନଗରରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଶତାନନ୍ଦ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ। ସେ ଅତି ନମ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ, ଦୃଶ୍ୟମାନ ଦେହରେ ଦେଖା ଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ପଚାରାଗଲା—"ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ଯଦି ଚାହଁ, ତ ତୁମର ଜୀବିକା କହ।" ସେ ଉତ୍ତର କଲେ, "ମୁଁ ଧନୀମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଉଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ମାଗିବା ପାଇଁ। କଳିଯୁଗରେ ଧନ ଲାଗି ଏହି ବିଶେଷ ଉପାୟ ଅଟୁଟ।" ତେବେ ହରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଉପଦେଶରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ପଦ୍ମନୟନଙ୍କ ଚରଣକୁ ଶରଣ ନେ, ସେ ମୁକ୍ତିଦାତା।" ଏପରି ଦୟାମୟ ହରିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନୀ ହେଲେ। "ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ମୁଁ ଏବେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛି। ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖ ସାଗରରେ ବିଲୀନ, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଚରଣକୁ ଶରଣ କରି ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରନ୍ତି।" ପୂଜା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀ ଯୋଗାଡ଼ କରି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଲୋକମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ପ୍ରସ୍ଥୁତ ହେଲେ। ଏପରି କହିବା ସହ ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ—ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ତରୁଣ ପଦ୍ମ ନୟନ, ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ମୁଖରେ ଖିଳି ଉଠିଛି। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ନୟନ ପ୍ରେମରେ ଭରିଗଲା। ସେ ବୋଲିଲେ, "ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ଯିଏ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତ ହେଲେ, ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତିଦାତା, ସତ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ନିର୍ମଳ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ଏହି ଦିନ ମୋର ସଫଳ, ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ନିର୍ବାହିତ। ଏହି ଭାଗ୍ୟରେ ଏପରି ହେଲା—ମୁଁ ଜାଣେନି କାହାର ଫଳ।" "ବିଶ୍ୱପତି, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।" ତେବେ ହରି ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହ ମଧୁର କଥା କହିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ମୋହିତ କରି, "ଯାହା ସହଜରେ ମିଳେ, କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ମୋତେ ପୂଜା କର। ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣ, ମନେ ଫଳ ଆଶା କର। ଅର୍ଧ ମାପ ଗହୁଁ ଚୁନା, ସେଟକ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ଚୁନା ଘିଅ ସହ ମିଶାଇ ହରିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର। ଏହି ଚୁନା ଗଙ୍ଗାଜଳ, ମଧୁ, ପଞ୍ଚାମୃତ ସହ ମିଶାଇ ଅର୍ପଣ କର। ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଉପଚାର, ମନୋହର ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହ, ମିଠା ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଦାନ, ପାକା ଖାଦ୍ୟ, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କର।" ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ନିଜ ପରିବାର ସହ ଏହି ପୂଜା କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ପଢ଼ିଲେ—ରାଜା, ଭିଲ୍ଲ, ବଣିକମାନଙ୍କ କଥା ସହିତ। ପୂଜାର ପ୍ରସାଦ ଆଦର ସହ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।