ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବିଧିକୁ ଶୁଣ; ମନ ରେ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶା ରଖ। ସେଟକ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଅର୍ଧ ମାପ ଗହୁଁ ଚାଉଳର ଚୁନା ବାହାର କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଚୁନାକୁ ହରିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କର, ଘିଅ ସହିତ ମିଶାଇ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଏହି ଚୁନାକୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳ, ମଧୁ ଓ ପଞ୍ଚାମୃତ ସହିତ ମିଶାଇ ଦେବା ଦରକାର, ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟ। ଏହି ଉପଚାର ସହିତ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ମଧୁର ବେଦମନ୍ତ୍ର ଓଠାରେ ଶୁଭ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ସହିତ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ଦକ୍ଷିଣା, ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ, ପାକା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଫଳ ଆଦି ଉପସ୍ଥାପନ କର। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ନିଜ ଜନମାନେ ଚାରିପାଖ ରହି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ସେଠାରେ ସେ ଏହି ଆଖ୍ୟାନ କୁହିଲେ, ରାଜା, ଭିଲ୍ଲ ଓ ବଣିକମାନଙ୍କ କଥା ବି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହି ଉପଚାର ଶେଷରେ, ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭୋଗ କଲେ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଗଭୀର ଆଦର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶେଷରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରି, ମୋ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବି ଶୁଭ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ଦିନ ଯେଉଁ ଭିକ୍ଷା ମିଳିଥିଲା, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଶରୀର ଚାହିଁନଥିବା ସତ୍ୱେ ସେ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଲାଭ କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ନିଜ ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କୁହିଲେ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ଆପଣଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ, ବନ୍ଧୁ ଓ ନିକଟସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ପ୍ରଭୁ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଖୁସି ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ସୁଖ ମିଳିଲା। ସେଠାରେ ଏକ ରଥ, ଏକ ଅତି ଶୋଭାମୟ ହାତୀ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘର, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ଦିଆଯାଇଲା। ପ୍ରଭୁ ହରି କହିଲେ, “ତଥା ଅସ୍ତୁ,” ଏବଂ ତାପରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେମାନେ ଶରୀର ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରସାଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେଇ ଦିନଠାରୁ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କ ପୂଜା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼; ସେ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ଥିଲେ, ସାନ୍ତ ଓ ମୃଦୁଭାଷୀ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କ ମହାସେନା ଯମପୁରୀକୁ ଗଲା, ଏଠାରେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଦାତି ଯୋଦ୍ଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ସେ ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାଜା ମିଛ ମ୍ଲେଛମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରେ ପଡ଼ିଲେ। ଏହି ରାଜା ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଉପଲକ୍ଷେ କାଶୀ ନଗରକୁ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧାନ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଏହି ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ସେ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତ ସଦାନନ୍ଦଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ ଓ ଦେଖିଲେ। “ହେ ଦ୍ୱିଜରାଜ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ସଦାନନ୍ଦ!” ଏହିପରି କହିଲେ। ଯେପରି ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜନାର୍ଦନ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ସେ ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ସର୍ବତ୍ର ବିଜୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କ ବ୍ରତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ଏହି ବ୍ରତ ପାଇଁ କଦଳୀ ଖୁଣ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶୋଭାମୟ ତୋରଣ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦି ରଖିବା ଦରକାର। ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶୁଣି, ରାଜା କାଶୀରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।