କୌଣସି ଲୋକ ତାଙ୍କର କରୁଣା ବିନା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରେ ନାହିଁ । ଏହି କଥା ଜାଣି, ସମସ୍ତେ କହିଲେ—“ଆପଣ ଆମକୁ ଏହାର ସଠିକ୍ ପଦ୍ଧତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶିଖାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ । ହେ ମହାନ, ଯେମାନେ ସଦା ନିଷ୍ପକ୍ଷ ଓ ଉପକାରୀ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଉପାୟ ଅତି ଉପଯୋଗୀ ।” ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିବା ପରେ, ସେ ଏହି ବିଧି ଓ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ସେ ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି, ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କ ପୂଜା କଲେ । ଯାହା କି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲି, ହେ ନିଷାଦଜନ, ସେଥିରେ ଆପଣ ମନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଆଧା ମାପ ଗହୁଁ ଚୁଣା, ଚିନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଭଲ ଭାବରେ ମିଶାଇବା ଉଚିତ୍ । ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର । ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ବଡ଼ ଛୋଟ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ୍ । ଦେବତା ଭୌତିକ ଉପହାରରେ ତିନି ସେତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେତେକି ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିରେ ହୁଅନ୍ତି । ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ରାଜସ୍ୱ ସମ୍ମାନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ; ସୁଦାମା ମାନବମାନ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଚାଉଳ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ; ଗୋପ, ଗୃଧ୍ର, ବଣିକ, ବ୍ୟାଘ୍ର, ହନୁମାନ୍ ଓ ବିଭୀଷଣ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଚରଣରେ ପହଞ୍ଚି, ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ଅପାର ଧନ ପାଇ, ନର୍ମଦା କୂଳରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ଏଭଳି ଲୋକେ ଏହି ଲୋକରେ ସୁଖ ଲାଭ କରି, ଶେଷରେ ଭଗବାନଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେଙ୍କୁ ହରିସେବାର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ କହିଲେ । ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜା ପାଇଁ, କାଠ ବିକ୍ରି କରି ଯେତେ ଧନ ମିଳିଲା, ସେଥିରେ ସମସ୍ତେ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି, କାଠ ବେଚି ଏହା ଅର୍ଜନ କଲେ । ଆନନ୍ଦରେ ସେମାନେ ମହିଳାମାନେଙ୍କୁ ଆରମ୍ଭରୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ । କଥାର ଶେଷରେ, ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନେ କୃପା ଲାଭ କଲେ । ପୂଜାର ଶକ୍ତିରେ, ଭିଲ୍ଲ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ-ଝିଅ, ଘରବାଳି ସହିତ, ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିଲେ; ଦରିଦ୍ର ଓ ଅନ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଲାଭ କଲେ । ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଧର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହିପରି ସଫଳ ହେଲେ, ଯେପରିକି ବଣିକ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ । ମଣିପୁରର ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ରତ୍ନପୁରରେ ଏକ ଧର୍ମିକ ବଣିକ ରହୁଥିଲେ, ଯିଏ ଲକ୍ଷମାନ୍ୟ ଧନର ମାଲିକ ଥିଲେ । ସେ ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରାମରେ ଲୋକମାନେ ମଜା କରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ । ସେ ବେଦ ଉପଦେଶ, ଗୀତ-ବାଦ୍ୟର ମଣ୍ଡଳୀ ଶୁଣିଲେ । ସେ କହିଲେ, “ଆସ, ଏଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା—ମୁଁ ଏଠି ଏକ ନୌକା ଦେଖୁଛି, ମୋତେ ଜଣାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ।” ନଦୀପାର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, କୁସଳ ପହଳାମାନେ ତାଙ୍କ କୌଶଳ ଦେଖାଇଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ନଦୀ ପାର କରି, ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଏଠାରେ କ’ଣ କରାଯାଉଛି, ହେ ଲୋକମାନ୍ୟ, ଆପଣମାନେ ସମ୍ମାନିତ ?” ସେମାନେ କହିଲେ—“ରାଜା ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣା ଦେଖାଇ, ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି ।” ଯେଉଁଠାରେ ଧନ ଚାହାଁଥିବା ଲୋକ ଧନ ପାଉଛନ୍ତି, ପୁଅ ଚାହାଁଥିଲେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଉଛନ୍ତି । ସତ୍ୟଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ମନୋବାଞ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ । ବଣିକ ଭକ୍ତିସହିତ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ—“ଆପଣମାନଙ୍କ ଦୟାରେ ମୋତେ ପୁଅ କିମ୍ବା ଝିଅ ମିଳୁ ।” ଏହି ଶୁଣି, ସଭା କହିଲେ—“ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ ।” ସେ ଧର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରି, ହୃଦୟରେ ହରିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ । ସେ ବିଭିନ୍ନ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଉଚିତ୍ ଭାବରେ କରିଥିଲେ ।