ଏହି ସମୟରେ, ମୋର ଦେଶରେ ବହୁତ ଛୋଟ ଛୋଟ ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏହା କହି, ସେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଲେ। କିନ୍ତୁ, ଏହି କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ରାଜା ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପହଳାମାନେ ଆସିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୃଥିବୀପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଷୋଳ ବର୍ଷ ବୟସର, ସେ ତାଙ୍କର ମାମା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଭୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଯୁଦ୍ଧକୁ କୁଶଳ ଏହି ମାମା, ଭାଲପାଇଁ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀର ପୁଅ ସହ କଥା କହିଲେ, "ତୁମେ ବଜ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହି କୋମଳ ପୁଅ ସହ ତୁମ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କେମିତି?" ଏହି ଶୁଣି, ରାଜା ମାମା, ଯିଏ ପୃଥିବୀର ନାଥ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ଏହି ଶିଶୁ ବିଷୟରେ ମୁଁ କିପରି ଜାଣିଲି, ଶୁଣ।" ସେ ବିଦ୍ୱାନମାନୋକୁ ଡାକି, ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣୀ କହିଲେ, "ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ରାଜପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ ବଂଶ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିର ଲକ୍ଷଣ ବର୍ହିଷ୍ମତୀ ନଗରକୁ ପୁରୁଣା ଦିନ ପରି ଯାଇଲେ। ସେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ଉତ୍ତରେ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସର୍ପ ଉତ୍ସବ ଓ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ହେଉଥିଲା ଉତ୍ସବ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ ବଂଶଜ, କଠୋର କଥାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହସ୍ତେ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। କେବଳ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ମଝିରେ ପଡ଼ିଦେଲେ। ନିଜ ପୁଅ ଅଚେତନ ହେବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ତଳୱାର ହାତରେ ନେଇ ଆସିଲେ। କୃଷ୍ଣ ବଂଶଜ, ସେମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେବାକୁ ଅନୁଭବ କରି, ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ପହଳାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହରାଇଯିବା ପରେ, ରାଜା ତଳୱାର ନେଇ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ଏହି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ପୃଥିବୀପତି ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ନବମ ବର୍ଷରେ, କୃଷ୍ଣ ବଂଶର ଯୁବ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦାତା।" ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ।" ଖୁସି ହୋଇ, ସେ ମୃଗୀର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେମାନୋକୁ ଦେଲେ, ଯେପରି ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣିଛ, ମୃଗୀରୁ ଯେପରି ଅଶ୍ୱୀ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଭୀଷ୍ମସିଂହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଆକାଶ ଓ ଜଳ ମାଧ୍ୟମରେ ଗତି କରୁଥିଲେ। ସୂତା କହିଲେ— ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସେବା କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ; ଯଦି ଆପଣ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି—" ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ "ତଥାସ୍ତୁ" କହି, ତାଙ୍କୁ ପପିହକା ପକ୍ଷୀ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ପପିହକା ନାମକ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଲେ। ଅଭିଲାଷା ଶକ୍ତିରେ ଅନୁପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେ ମୃଗୀ ସହ ଭୋଗ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ତାପରେ, ମୃଗୀରୁ ମେଘ, ପୁଷ୍ପ ଏବଂ ବଳାହକ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଚାରିଜଣ ଦିବ୍ୟ ଶରୀରଧାରୀ, ପୂର୍ବରୁ ବଳଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଏପରି ଉପାଖ୍ୟାନ ତୁମକୁ କୁହିଦେଲି, ଏବେ ଏଠାରେ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ। ଦେବସିଂହଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାରୁ, ସେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ଅଶ୍ୱ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ମୃଗପୁରୀ ଦେଲେ। ବଳଖାନୀ ଶୁଭ୍ରା ଅଶ୍ୱୀରେ ଚଢ଼ିଲେ। ଆନନ୍ଦରେ, ଜନ୍ତୁମାନୋକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ବାଘକୁ ସେ ହତ୍ୟା କଲେ।