ଏହି ଉତ୍କଳିକ ଗାଥାରେ, ଯେତେବେଳେ ଇଳା, ଚନ୍ଦ୍ରର ମାତା, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେହି ସମୟରେ ଭୟଙ୍କର ଭୂକମ୍ପ ହେଲା; ଏବଂ ସହରରେ ରକ୍ତ, ହାଡ଼ ଓ ଚିନି ମିଶିତ ମେଘ ଝରିଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଜନ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମିତ କ୍ରିୟା ଶୁଭାରମ୍ଭ କଲେ। ଇଳା, ଚନ୍ଦ୍ରର ମାତା, ଅତି ଅଜଣା ଭାବରେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ପରେ, ତାଙ୍କ ପିତା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେଲେ। ବର୍ଷ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର୍ଣ୍ଣର ଦୁହିତା ହେଲେ। ଏହି ବେଳେ କିଏ ମୋତେ ରକ୍ତର ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରିବେ? ରାଜା ଏକ ସୁନାର ପାତ୍ରରେ, ବେଳାମୁଖ ଉପଯୁକ୍ତ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ରଚନା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତିନି ଲକ୍ଷ ଧନ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ, ସେ ସିନ୍ଧୁ ଓ ଆର୍ୟଦେଶକୁ ଗଲେ। ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ମାମା ରାଜାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ। ସେହି ଶୁଣି, ମାମା କହିଲେ, "ଓ ବୀର, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।" ତୁମେ କଣ ଜାଣିନାହ? ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିର କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିଲେ। ଏହିପରି ଶୁଣି, ତାରକ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ଗଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେଇ, ଶୀଘ୍ର ଏକ ଶ୍ଲୋକ କହିଲେ। ତାରକ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜ ମୁଣ୍ଡି ନମାଇ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଶୁଭ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନରେ, ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ସତାଳନା ଏକତା ହେଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ନେତ୍ରସିଂହ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ଯୋଗ ଉପଭୋଗର ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ସେନାପତି ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ସେନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲା। ତାଳନୋ ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦେବତା, ଇଚ୍ଛାର ରଥରେ ଚଢ଼ି, ବିମ୍ଦୁଳାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେ କୃଷ୍ଣକା ଥିଲେ। ରୂପଣା କରାଳାରେ ଥିଲେ, ଆହ୍ଲାଦ ପପୀହକାରେ ଥିଲେ। ରଣଜିନ୍ମଳନାର ପୁତ୍ର ହରିନଗରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ମାଛ ଧରୁଥିବା ଲୋକ ଏବଂ ଶତାଶ୍ୱୀ ସେନା ସାଙ୍ଗରେ ଚାଲିଲେ। ଦଶ ହଜାର ପତାକା ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଲୋକ ସାଙ୍ଗରେ, ମହିଷ ଦ୍ୱାରା ଟାଣା ଗାଡ଼ି ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଅନ୍ୟ ଲୋକ ସାଙ୍ଗରେ ଯାତ୍ରା ହେଲା। ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ତେଜନା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀର ରାଜା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସକ, କିଲା ଦ୍ୱାରରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶୁଭ କ୍ରିୟା କଲେ। ଇନ୍ଦୁଲସ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ବାସବଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେ କୁବେରଙ୍କଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଆଣି ଦେଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ନିଜେ ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଯାଇ ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ପ୍ରଥମ ଚକ୍ର ଆସିଲା, ତାରକ ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଚକ୍ରରେ ନୃହରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଭୂଷିତ କଲେ। ଚତୁର୍ଥ ଚକ୍ରରେ ସେ କଷ୍ଟ ସହିଲେ ଏବଂ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଖିଲେ; ଦେବତା ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରି ଏକ୍ଷତ ଚକ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମିକ ଭାବରେ ଆଗେ ଚାଲିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଏକ ଶତ ରାଜା, ତଳୱାର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଓ ହାତୀ ସେନା ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ରାଜାମାନେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜା ସେନା ଭାଙ୍ଗି ହେବା ଦେଖି, ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ନେତ୍ର ଓ ସିଂହ ନେତୃତ୍ୱଧାରୀ ମାନେ ସହିତ ଜିତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଶବ୍ଦ ନିମିତ୍ତ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ, ଜୟ ଲାଗିଲେ। ଶିବକୁ ମନରେ ବସାଇ, ସେମାନେ ଜିତି ଏବଂ ବନ୍ଧିଲେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏହି ଦେଖି, ପରିମଳ ରାଜା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶର ଭୟରେ ତ୍ୟାଗ କରି ଚାଲିଗଲେ।