ଧର୍ମଜ୍ଞ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା—“ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାତା, ମୋତେ କହ, ମଧୁମତୀ ନାମକ ଯୋଗ୍ୟା ନାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ପରଉପକାର କରେ, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ପିତା ସମାନ।" ଏହିପରେ ଭେତାଳ ପୁନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ବିକ୍ରମ, ତୁମେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେଷ୍ଠ। ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଲୋକେ ଯେଉଁ ସୁନ୍ଦର ବର୍ଦ୍ଧବନ ନଗରକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ମାଳୀ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସ୍ୱାମୀ ସେବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଝିଅ ଏବଂ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଜୀବିକା ନିମିତ୍ତେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦିନକୁ ହଜାର ମୁଦ୍ରା ଦେଉଥିଲେ। ସେଠାରୁ କିଛି ଖର୍ଚ୍ଚ କରି, ଶେଷଟି ବାକି ଟଙ୍କା ନିଜ ପରିବାର ସହ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ।" "ସେଇ ମହିଳାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଶ୍ମଶାନରେ ଗଭୀର କନ୍ଦନ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଣାଯାଉଛି, ଶୂରବୀର ବିକ୍ରମ, ସେଠାକୁ ଯାଅ।" ଏହିପରି ଶୁଣି, ଶସ୍ତ୍ରଚତୁର ଶୂରବୀର ବିକ୍ରମ ମୃଦୁ କଥାରେ ସେଠି ଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—"ତୁମେ କେଉଁ ଦୁଃଖରେ ଏଠାରେ କନ୍ଦୁଛ?" ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ରାଜନୀ ବିରସେନଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମାସ ଶେଷରେ ମୋର ନାଶ ହେବ, ଏହିପାଇଁ ମୁଁ ଶୋକ କରୁଛି। ତୁମେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଲ, ମୋତେ କହ।" ତାହାର ଉପରେ ବିରସେନ କହିଲେ—"ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବି; ତୁମର ପତିଙ୍କ କାମ ସଫଳ କର।" ଏହା ଶୁଣି, ଶୂରବୀର ବିରସେନ ନିଜେ ଘରକୁ ଗଲେ। "ଏହିପରି ହେଉ," ବୋଲି ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ସେଇ ମହିଳା ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେଠି, ପୁଅ ମନେମନେ ଭାବି, ଝିଅ ଓ ମାଆ ସହିତ, ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ପ୍ରିୟ ପିତା, ମୋ ମଣ୍ଡ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ଦାନ କର।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିରସେନ ତାଙ୍କ ପୁଅର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେଠାରେ ଥିବା ସେନାପତି ସମସ୍ତ କାହାଣୀର ମୂଳ କାରଣ ବୁଝିପାରିଲେ। ତାପରେ, ଦେବୀ ଖୁସି ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଇ କଥା କହିଲେ। ବିରସେନ କହିଲେ—"ତାଙ୍କ ସମଗ୍ର ବଂଶ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।" ରୂପସେନ ଶାନ୍ତ ମନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଯେଉଁ ଝିଅ ଚାହିଲେ ଯେ କୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବେ, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ—"ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ସର୍ବାଧିକ ସ୍ନେହ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି?" ଉତ୍ତର ମିଳିଲା—"ରାଜା ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଇ ଦାସ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଛନ୍ତି; ଝିଅ ନିଜ ଭାଇପାଇଁ ବାନ୍ଧବୀ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଛି, ଏବଂ ପୁଅ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛି। ରୂପସେନ ସେଠାରେ ରାଜାପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।" ଏହିପରେ ଥିଲା ଭୋଗବତୀ ନାମକ ଅଦ୍ଭୁତ ଏକ ନଗର। ସେଠାରେ ରୂପବର୍ମା ନାମକ ରାଜା ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରୁଥିଲେ। ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଗୃହର ମଙ୍ଗଳ ପରିସରରେ ସେ ବସିଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ନିଜ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବର କାମନା କଲେ ଏବଂ ଶୁକଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ। ସେ ଥିଲେ ମଗଧର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଚନ୍ଦ୍ରାବତୀ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ରାଜା ଦ୍ୱିଜରତ୍ନ ଗଣେଶଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଗଣେଶ ତାମ୍ବେ ଶୀଘ୍ର ମଗଧ ଭୂମିକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ—ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଶିବଙ୍କୁ, ଦୁଃଖ ନାଶକ ମୃଡ଼ାନନ୍ଦ ରୂପୀ ଦେବଙ୍କୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏପରି କହିବା ପରେ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଚନ୍ଦ୍ରାବତୀ କହିଲେ—"ପୃଥିବୀରେ ଏମିତି ଜଣେ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଦେବୀ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ। ମାତୃଶକ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।