ମଦପାଳ, ଦେବୟାଜୀଙ୍କ ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଅବିବେକରେ ଅପଚୟ କରିଦେଲେ । ଏହାପରେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରପୁର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହେମପତି ବସୁଥିଲେ । ମଦପାଳ ନିଜ ପରିଚୟ ଦେଇ କହିଲେ, “ମୁଁ ଦେବୟାଜୀଙ୍କ ପୁଅ, ମୋତେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଧନ ଆଣିଛି । ଏହି ଧନ ବଡ଼ ବାୟୁରେ ଜଳରେ ହରାଇଗଲା ।” ଏହା ଶୁଣି, ହେମପତି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା କାମମଞ୍ଜରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ମୋ ଝିଅ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ବରକୁ ଦେବି ।” ଏପରେ ହେମପତି ମଦପାଳଙ୍କୁ ଝିଅ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଭାବରେ ନିଜ ଘରେ ରଖିଲେ । କିଛିଦିନ ପରେ ମଦପାଳ କହିଲେ, “ହେ ଧନର ନାଥ, ଆପଣ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଘରକୁ ଯିବି ।” ତେଣୁ ହେମପତି ତାଙ୍କୁ ଝିଅ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିକୁ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବାକୁ ଦେଲେ । ମଦପାଳ ଏହି ଦାସୀକୁ ମାରିଦେଲେ, ଧନହୀନ ହୋଇଥିବା ଝିଅକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ । ଏହିପରେ ଏକ ବଛର ମଧ୍ୟରେ ସେ ଆଉଥରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ସୁନା ଅପବ୍ୟୟ କଲେ । ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମଣିଷ ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର ଘରକୁ ଯାଇ, “ଧନ ଚୋରମାନେ ଚୋରି କରିନେଲେ,” ବୋଲି ଠକେଇ କହିଲେ । ଏହା ଶୁଣି ଶ୍ୱଶୁର କହିଲେ, “ଯାଉ, ଯାହା ହେଉ, କିଛିଦିନ ରୁହ ।” ମଦପାଳ କିଛିଦିନ ରୁହି, ଝିଅକୁ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ବହୁ ଗହଣା ନେଇ ନିଜ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ । ଏହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ଶୁଣି, ଶୁକ ରଜାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦୟାର ସାଗର ଥିଲେ, କହିଲେ । ଏଠି ମେନକା ନାମକ ଏକ ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ରର, କଳାରଙ୍ଗ ଓ ଅକାର୍ଷକ ମହିଳା ଥିଲେ । ରଜା, ଏହି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣାର କାରଣ ମୁଁ ଦେଖିଛି, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ । ମେନକାଙ୍କ ପୁଅ ସିନ୍ଧୁଗୁପ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଧନୀ ଥିଲେ । ସେ ଜୟଶ୍ରୀ ନାମକ ମଙ୍ଗଳମୟ ସହରରେ ବିବାହ କଲେ । ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ବ୍ୟବସାୟ ନିମିତ୍ତେ କୁରୁସ୍ଥଳ ଭୂମିକୁ ଗଲେ । ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ କାମାକାଂକ୍ଷାରେ ନିଜ ବାପା ଘରେ ରହିଗଲେ । ଏକ ଦୂତୀ ତାଙ୍କ ସହ ମିଶି, ବହୁ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ । ତିନି ମାସ ପରେ ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର ଘରକୁ ଆସିଲେ । ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମାଆ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ । ସେ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି, ପୁଣି ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଖାଲି ଘରେ ହୋମଦତ୍ତ ଏକ ସାପ ଦ୍ୱାରା ଦଶିତ ହେଲେ । ଏହା ଦେଖି, ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏହି ବିଷାକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ । ପରେ, ଶବ ସହ ମହିଳା ଆପଣେ ଆପଣ ଭୋଗ କଲେ । ଏହି ଅପରାଧର କାରଣ ଏକ କଫଲ୍ଲା ନାମକ ଚୋର ଦେଖିଲେ । ସେଠି ସମୟରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୁଣି ପାଇଲେ । ସୋମଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ବହୁତ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନାକ ବିହୀନ ଝିଅକୁ ଦେଖିଲେ । ରଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରାଜଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରଫ୍ତାର କଲେ । ସେ କହିଥିବା କଥାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି, ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବଡ଼ ଦୁଷ୍ଟା ଭାବରେ ମନେ କଲେ । ଏହିପରେ ତାଙ୍କୁ ସହରରୁ ବାଘ ଘୃତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇଦେଲେ । ଏଭଳି କଥା କହି, ବେତାଳ ବିକ୍ରମଙ୍କୁ ନମ୍ର ମନରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ । “ଅନ୍ଧକାର ପୁରୁଷ ନୁହଁ, ଏହା ତିନି ପ୍ରକାର ଲିଙ୍ଗ ଓ ଅବିଚଳ ସ୍ୱଭାବର । ଅବିଚଳ ବ୍ରହ୍ମନିବାସ ମାୟା, ଯାହାର ଲିଙ୍ଗର ଚିହ୍ନ ଅଛି । ନପୁଂସକ ଓ ନାରୀ ସଦା ସ୍ରେଷ୍ଠ; ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ସ୍ରେଷ୍ଠ । ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ନପୁଂସକ ମଧ୍ୟରେ ଅଜ୍ଞାନର ଅତିରିକ୍ତ ଅଛି ।