ସମୟ ଗତିରେ, ଗତ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏକ ମହିଳା ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କପାଳକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେଲେ। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଏଠି ଶେଷ ହେଲା—ଏହା କଳି ଯୁଗର ଇତିହାସର ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ, ଚାରି ଯୁଗର କଥା ଅନ୍ତର୍ଗତ ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ ଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଗୌରବମୟ ଆବଳି ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହି ସମୟରେ, ଉତ୍ତମ ଋଷି ବୈତାଳ ଭୃଗୁ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଗର ଥିଲା—ଚମ୍ପାପୁରୀ, ଯାହାର ରାଜା ଥିଲେ ଚମ୍ପକେଶ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ ତ୍ରିଲୋକସୁନ୍ଦରୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ମୃଗ ନୟନ, କୋଇଲା ମଧୁର କଣ୍ଠ, କମଳା ଶରୀର ଓ ସର୍ବତ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱୟଂବର ଆୟୋଜିତ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ରାଜା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏଠି ଦେବତାମାନେ—ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, କୁବେର ଓ ବରୁଣ—ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ, ତୁମେ ମୋତେ ତୁମ ପୁତ୍ରୀକୁ ଦିଅ।" ଦ୍ୱିତୀୟ ଜଣ କହିଲେ, "ତୁମ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପୁତ୍ରୀକୁ ଧର୍ମଦତ୍ତକୁ ଦିଅ।" ତୃତୀୟ ଜଣ କହିଲେ, "ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ତୁମ ପୁତ୍ରୀକୁ ଧନପାଳଙ୍କୁ ଦିଅ ଓ ସୁଖୀ ହୁଅ।" ଚତୁର୍ଥ ଜଣ କହିଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ—" ମେରିଟ ପାଇଁ ଏକ ରତ୍ନ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଧନ—ଅନ୍ୟ ରତ୍ନମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଆଣିଛି। ଏହି ବାକ୍ୟଗୁଡିକୁ ଶୁଣି ରାଜା ଭମ୍ରାଣ୍ତ ହେଲେ। ଦେବୀ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ ମୁହଁ ଦେଲେ। ଏହିପରେ ବୈତାଳ ହସି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ରୂପବତୀ କନ୍ୟା ଧର୍ମଦତ୍ତ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।" ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳର, କଳାରେ ଦକ୍ଷ, ଶୂଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ରାଜା। ତେଣୁ ରାଜା ତ୍ରିଲୋକସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଧର୍ମଦତ୍ତଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ। ଏହିପରେ, ବିଦେହ ଦେଶରେ ମିଥିଳାବତୀ ନାମକ ଏକ ନଗର ଥିଲା। ସେଠାରେ ଗୁଣାଧିପ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ବହୁ ଧନ ଓ ଧାନ ଥିଲା। ଜୀବିକା ପାଇଁ ସେ ମିଥିଳା ଅଞ୍ଚଳରେ ବସିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ଶିକାର ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକ ଉତ୍ତମ ବାଘ ସହ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ। ବାଘର ଚାଲିଥିବା ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରି ରାଜା ଅଧିକ ଗଭୀର ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବରେ ରାଜାଙ୍କ ଗଳା ଶୁଖିଗଲା, କ୍ଲାନ୍ତି ଓ ବେଦନାରେ ତାଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲା। ଏହା ଶୁଣି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜା ଏକ ଉତ୍ତମ ହରିଣକୁ ମାରିଦେଲେ। "ମୁଁ ତୁମ ଇଚ୍ଛାକୁ ଶୀଘ୍ର ପୂରଣ କରିଦେବି," ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। "ରାଜା, ତୁମେ ମୋ ହଜାର ମୁଦ୍ରା ଖାଇଛ। ମାସ ଶେଷରେ ମୋତେ ଶତ ମୁଦ୍ରା ଦିଅ, ଗୃହସ୍ଥ।" ଏକ ଦିନ, ଗୁଣାଧିପ ରାଜା ସମୁଦ୍ର ତଟକୁ ଗଲେ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିଲେ, ହୃଦୟ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ହାତ ଜୋଡି ଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ, ତେଣୁ ଦେବୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। "ବର ଚୟନ କର," ଦେବୀ କହିଲେ; ଦୀର୍ଘାୟୁ ରାଜା ମନୋକାମନା କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି ଦେବୀ ହସି, ଆଶାକ୍ତ ରାଜା ସହ କଥା କହିଲେ। "ତଥା," କହି, ରାଜା ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପ୍ରବାହିତ ହେଇ ମିଥିଳାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଧର୍ମର ଅଧିପତି ତାଙ୍କ ସେବକ ସହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। "ମୋତେ ଗନ୍ଧର୍ବ ବିବାହରେ ଗ୍ରହଣ କର," ଦେବୀ କହିଲେ। "ପୁଣ୍ୟଦେ, ଆଜି ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର; ତାପରେ ମୁଁ ତୁମେ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେବି।" ତାଙ୍କ ସେବକ ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସୁରମଙ୍କୁ ଶୁଣିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ଏହିପରି ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ଦେବତା, ରାଜା, ଋଷି, ଦେବୀ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିଜ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କଲେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଆମକୁ ଧର୍ମ, ତ୍ୟାଗ ଓ ଭାଗ୍ୟର ଚିତ୍ର ଦେଖାଇଲା।