ਕਲਪ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਧਰਮੀਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ ਅਤੇ ਟੋਮਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਈ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਚੀਨ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੱਕ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੇਤੁਬੰਧ ਤੱਕ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਗ્નਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਹਰ ਥਾਂ ਦ੍ਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਰਗਾ ਸਮਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਵਸਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਸਥਾਪਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਕਲੀ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਿਹਾ। ਉਥੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ—"ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ। ਦ੍ਵਾਪਰ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਗੋਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੂਆ, ਮਦਿਰਾ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੇਹ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੁਸਕੁਰਾਏ ਅਤੇ ਕਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ, ਹੇ ਮੁਨਿ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਹੋਰ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਰਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵਸਵਰੂਪਾ..."। ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੈਂਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲੇ," ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਆਵਾਰਯਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਮਲੇੱਛ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਯੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਇਕ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਲ ਇਕ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਉਚਾਈ ਜਿੰਨੀ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜੇ ਇੱਕ ਦਮਦਾਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋਏ। ਯੁੱਧ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਖਜੂਰ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਿਤਾ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੈਵ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਨੂੰ ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ (ਅਪਹਾਨ ਵੰਸ਼) ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਯਸ਼ਰਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਰਤਨਭਾਨੂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੌੜ, ਵੰਗ ਅਤੇ ਮਾਰੂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਗੰਗਾਸਿੰਘ ਦੀ ਭੈਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀਰਵਤੀ ਸੀ, ਸੁਭਾਗਣ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਨਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੀਰਤਿਮਾਲਿਨੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੁਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪૃਥਵੀਰਾਜ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੋ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸਨ। ਜਦ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਿੰਹਖੇਲਾ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਹਿਮਾਲਾ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਯੋਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਧੁੰਧਕਾਰਾ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਅਜਮੇਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਜਨਮਿਆ।