ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਟੈਕਸ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਸਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ ਤੋਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਹ ਟੈਕਸ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਜਯਚੰਦ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਇਕ ਮਿਲੀਅਨ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ, ਲੱਖਾਂ ਵੀਰ ਕਨ્યਾਕੁਬਜ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ ਪૃਥਵੀਰਾਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੰਤ ਰਾਜੇ ਹਨ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹلوان ਆਏ, ਜੋ ਉਸ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਜਵਾਨ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਰਾਜੇ ਅਭਯ ਦੇ ਕੋਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ। ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਾਮਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਵਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, "ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਬੱਚਾ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ, ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ, "ਇਹ ਖੇਤਰਪਾਲ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਲਕਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਵੀਰ ਸੀ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਰਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਨ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਨ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਸਾਫ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦ ਇਹ ਘਟਨਾ ਹੋਈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੰਸ਼ੀ, ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਸਿਰਫ ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਭਰੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਪਹਲਵਾਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਰ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਤਲਵਾਰ ਨਕਲ ਕੇ ਆਇਆ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਨੌਂਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੇ, ਜੋ ਹਰਣ ਦੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਹੇ ਸੂਤ, ਕਿਉਂਕਿ ਘੋੜੀ ਤੋਂ ਹਰਣ ਵਰਗਾ ਕੁੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਭੀਸਮਸਿੰਘ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ...