ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਮੁਖੀਆ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਅਸਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਲਵਾਨ, ਜੋ ਉਸ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਸਨ, ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਰਾਜੇ ਅਭਯ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਭਯ, ਜੋ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਹਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਤਾਂ ਵਿਦਿਊਤ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਇਸ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, “ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ।” ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ, “ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਰਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਨੈਮੀਸ਼ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ, ਸਾਪਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਖੁੱਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਗਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਖਤ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਠਿਆ। ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਪਹਲਵਾਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਹਾਰ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਵਧਿਆ। ਪਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਨੌਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਸਭ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ।” ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਦੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਹਿਰਣ ਤੋਂ ਘੋੜੀ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਲੋਂ ਭੀਸਮਸਿੰਘ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਦੇਵਤਾਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਸਨ। ਸੁਤ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉਸ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਓ।” ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ,” ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਪੀਹਕਾ ਪੰਛੀ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪਪੀਹਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੱਛਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਘੋੜੇ ਜਨਮੇ। ਫਿਰ, ਹਿਰਣੀ ਤੋਂ ਮੇਘ, ਪੁਸ਼ਪ ਤੇ ਬਲਾਹਕਾ ਜੰਮੇ। ਇਹ ਚਾਰੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਾਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਮਹਾਂਬਲੀ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਥੇ ਹੋਈ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਦੇਵਸਿੰਘ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਘੋੜੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੀ ਘੋੜੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।