प्रत्यहम् एव प्राणिनः म्रियन्ते च जन्मानि च पुनः पुनः प्राप्नुवन्ति। यः विवेकम् उपलभ्य कर्मसमुच्चयम् आरभते, स एव संसारसर्पम् अवगत्य अस्मिन भूमौ वैराग्यम् उपजजन। संकल्पात् कामः उत्पद्यते, तस्मात् लोभो जायते। जलस्वभावात् जातः स्वादुप्रकृतिम् च स्वद्विकारांश्च प्राप्नोति। रुद्रात् काले मोहः अभवत्, यः हृदि जनान् विनाशयति। तस्मात् मोहात् मिथ्याज्ञानम् अभवत्, तद् एव तस्य प्रिया। तयोः संयोगात् दुःखम् उत्पन्नम्, शोकेन सह। सखा तु गर्वितः, वीर्यवान्, बुद्धिमान्, अधिकारवान्, धर्मात्मा च आसीत्। तस्यै ब्राह्मणः पुत्रम् अददात्, सुवर्णम् लब्ध्वा तद् अपि अदत्त। दशमासानन्तरम्, शिवार्चिते, शिवः मोहिन्यै उक्तवान्। दोलायाम् मध्ये सहस्रशः सुवर्णानि च बालकः च स्थिताः। शिवेन उपदिष्टः राजा, पुत्रकामः रुद्रभक्तः च, तदनुशासनम् अकरोत्। जातकर्मादिकम् कृत्वा, सः बहुधनदानम् अकरोत्। पितुः अन्ते, राज्यं प्राप्य, धर्मं प्रादर्शयत्। तदा त्रीणि हस्तानि जातानि, राजा विस्मितः अभवत्। इत्युक्त्वा वेतालः राजानम् उवाच— "राजन्..."। विद्यावान् यः धनम् इच्छति, गुरु-समानः च राजा, एवं विज्ञेयाः। ब्राह्मणः, नरकात् मुक्त्वा, स्वर्गलोकम् प्राप्तवान्। चित्रकूटे रूपदत्तः नाम राजा आसीत्। मध्यान्हे सरसि तीरे सः मुनिपुत्रम् अपश्यत्। दृष्टिमात्रेण, उभयोः नेत्रे एकत्वम् आगतं। केवलदर्शनेन एव ज्ञानम् राज्ञः अभवत्। मुनिः तं उवाच— "अधर्मस्य पोषणम् दयया, समदानम् च निर्भयम्, न कदापि जातम्, न भविष्यति च।" अयोग्यः दण्डनीयः, योग्यः मानदानार्हः। सत्यं देवपूजा, स्वसंयमः गुरुपूजा इति। इति उक्त्वा, मुनिः स्वकन्यां तस्मै दत्त्वा गृहम् गतः। ततः कश्चन राक्षसः, तस्य भार्याभक्षणकाङ्क्षी, आगतः। दानार्थम् सः मांसभक्षकः द्विजपुत्रम् सप्तवर्षीयम् रक्षितवान्। मन्त्रिभिः अनुमोदितः, सः ब्राह्मणाय लक्षशः सुवर्णानि अददात्। मरणकाले ब्राह्मणपुत्रः प्रहस्य रुरोद च। तद् श्रुत्वा, राजा उवाच— "शृणु, वेताल ब्राह्मण।" इति ज्ञात्वा, मध्ये पुत्रः राजानम् शरणम् गच्छति। राजानम् खड्गपाणिम्, शिवभक्तम् दृष्ट्वा, सः प्रहसति। एवं नवदशोऽध्यायः समाप्तः, कलियुगचरित्रसारः, चतुर्युगान्तरवर्णने प्रतिसर्गपर्वणि श्रीभविष्यमहापुराणे। विशालायाम् नगरीम् रम्यायाम् विपुलेशः नाम महान् राजा आसीत्। तस्य ग्रामे कश्चन वणिक् नित्यं लाभहेतोः व्यापाररतः आसीत्। सुवर्णनाम्ने वणिजे पितरः स्वयम् धनम् अददात्, अधिकलाभकामः सः तत्र चिरकालम् अलोभेन वसन् आसीत्। विधिनैव अनङ्गमञ्जर्याः गृहे कश्चन विशिष्टः ब्राह्मणः आगतः। यज्ञसमाप्तौ, कन्या रमणीया मार्जनाय गतवती।