शृणु, ब्राह्मणश्रेष्ठ, सत्यानारायणस्य पूजनविधिं यथाविधानं प्रवक्ष्यामि। मनसा फलं कामयित्वा, स्याटकादिमानदण्डेन अर्धप्रस्थं गोधूमचूर्णं संगृह्य, तद् चूर्णं हरिप्रियं स्नेहेन संयोज्य, गङ्गाजलेन मधुना च पञ्चामृतैश्च मिश्रयेत्। सुगन्धिपुष्पैः, उपहारैः, रम्यैः वेदघोषैः च तं हरिं सम्पूजयेत्। मधुरैः भोज्यैः, पेयैः, मान्यैः द्रव्यैः, शाकादिभिः, पक्वान्नैः, फलैः च सम्पूज्य, ब्राह्मणैः स्वजनैः च परिवृतः श्रद्धया युक्तः स पूजकः सत्यानारायणस्य चरितं, राज्ञः भिल्लानां, वणिजां च इतिहासं पठेत्। ततः स प्राप्तप्रसादं श्रद्धया समादाय, संमान्य, न विचिकित्सेत्। ब्राह्मणश्रेष्ठ, ये पुरुषाः एवं विधिना पूजां कुर्वन्ति, ते अन्ते मम सायुज्यं लभित्वा मया सह मोदन्ते। इति उक्त्वा भगवान् विष्णुः अन्तर्धानं गच्छति, ब्राह्मणः च परमं सुखं प्राप्नोति। अद्य अहं यद् याच्ञया प्राप्तवान्, तेन नारायणं सम्यक् सम्पूजितवान्। तेन स देहं न याचित्वा अपि, बहुधनं प्राप्तवान्। स सर्वं वृत्तान्तं स्वपत्नीं निवेद्य, सा तेन सह हृष्टा अभवत्। सा स्वबान्धवान्, मित्राणि, समीपवासिनश्च आहूय, भक्त्या भगवन्तं सत्यानारायणं तुष्टाव। ब्राह्मणः यथाकामं वरं याचितवान्, भगवान् तं इहामुत्रसुखदं दत्तवान्। रथं, दिव्यम् गजं, रम्यं गृहं, उत्तमं अश्वं, सुवर्णमालां च दत्तवान्। हरिः ‘एवं भवतु’ इति उक्त्वा अन्तर्धानं गच्छति। ते सर्वे भूमौ साष्टाङ्गं प्रणम्य, भक्त्या प्रसादं स्वीकृतवन्तः। तस्मात् प्रभृति सत्यानारायणस्य पूजा पृथिव्यां प्रवर्तिता। तत्र चन्द्रचूडः नाम राजा बभूव, स्वजनरक्षणे निरतः। स शान्तः, मृदुवाग्मी, दृढनिश्चयः, नारायणभक्तश्च। तत्र तैः सह भीषणः महाबलयुक्तः संग्रामः अभवत्। चन्द्रचूडस्य महाचमूः यमपुरीं गतवती। पञ्चसहस्रपदातयः हत्वा स्वर्गपुरं प्राप्ताः। स भाग्यवान् तैः कपटम्लेच्छैः आक्रान्तः। स राजा तीर्थयात्रारूपेण काश्यां नगरीं प्राप्तः। तां नगरीं धनधान्यसम्पन्नां दृष्ट्वा, चन्द्रचूडः तदद्भुतं विस्मयकारीं नगरीं दृष्ट्वा विस्मितः अभवत्। तत्र स सदाानन्दं सतिदेवभक्तं दृष्ट्वा, ‘द्विजराज, नमस्ते महाप्रज्ञ सदाानन्द!’ इति अभिवाद्य। भगवतः लक्ष्मीवल्लभस्य जनार्दनस्य प्रसादेन, सः सर्वत्र विजयम्, ऐश्वर्यं, सन्ततिं च लभते। सत्यानारायणव्रतस्य पालनं श्रीपतिं तुष्टिं यच्छति। तत्र कदलीस्तम्भैः सुशोभितं तोरणं निर्माय, मध्ये द्विजैः निर्मितं सुन्दरं वेदिकां स्थापयेत्। ततः स भक्तिपूर्वकं गन्धादिभिः पूजनं कुर्यात्। एवं श्रुत्वा स राजा काश्यां देवतां सम्यक् पूजयामास।