ते दिव्यपादौ, वज्रादिमुद्राभिः शोभितौ, प्रणम्य अहं बलभद्रबाहुं तं कृत्स्नशक्तिस्वरूपं कृष्णावतारं वेद्मि। पृथिव्यां कोऽन्यो मम बाणं निष्फलयितुं समर्थः? इति उक्त्वा तयोः सह राजा जयचन्द्रं उपसृत्य गतः। राजा तौ मायया मोहितौ परिक्षितुं प्रायोजयत्। ततः तौ वीरौ हर्षपूर्णौ तान् क्रीडया गृहीत्वा विजिग्यतुः। कुणलयापीडं हतं दृष्ट्वा राजा भीतिम् अपद्यत्। शुद्धे बाणे लक्षणः नाम महाबलः सप्तलक्षसेनया तथा ताडनपलाशायुधैः वीरैः सह आगतः। गौडवंशविख्यातिदाता राजा रुद्रवर्मा तं एकस्य यामस्यावधि विजित्य षोडशवर्षदानं गृह्णाति। पुनः मगधदेशं जित्वा विजया-कारीणि नाम प्राप्नोति। पञ्चकोटिसुवर्णमुद्राः लब्ध्वा पुनः कालिवर्मणं राजानं लक्षसेनया सह गच्छति। विंशतिवर्षदानं लब्ध्वा कोटिसुवर्णमुद्राः प्राप्तवान्। स वीरः ऊष्ट्रदेशं गच्छति, यत्र ध्यायिका राजा लक्षसेनया सह स्थितः। जगन्नाथाज्ञया तत्र युद्धाय सज्जः, कृष्णांशेन एकाहारात्रेण तं विजित्य विंशतिवर्षसंपदं दशकोटिसुवर्णमुद्राभिः युक्तं प्राप्नोति। शक्तिमान् लक्षणः पुण्ड्रदेशं गत्वा एकदिनेन तं जित्वा दशकोटिमुद्राः गृह्णाति। महेन्द्रगिरिं प्राप्त्वा भर्गवमुनिं प्रणमति। तत्र योगसिंहः कृष्णांशं उपसृत्य आगच्छति। तौ वीरौ मदमत्तौ वीरसिंहपुरं यत्र योगिनः गोरखः सेवायाम् स्थितः तत्र गच्छतः। राजा भ्राता प्रवीरः अनन्तसेनया सह आगतः। प्रतिदिनं स शक्तिमान् सहस्राणि वीराणां हन्ति। पूजया तस्य मनः तुष्टम्, सेनायाः पुनरुत्थानं करोति। मासार्धं तत्र युद्धे व्यतीतं। राजन्, वयं सत्यम् वदामः, कथं विजयं प्राप्नुमः? इति पृष्ट्वा, नृत्यन्तं योगिनं गोरखं जित्वा, कृष्णनियोजिताः योगरूपं धृत्वा प्रातः तस्य योगिनः मन्दिरं गच्छन्ति। देवसिंहः मृदङ्गं वादयति, अन्यः वीणां धारयति, अन्यः तालं धारयति। तदर्थं सर्वयोगनायकः गोरखः मनसि स्थापयति। त्वं वन्द्यामः; यदि वरं दातुम् इच्छसि, तत् देहि। इति श्रुत्वा, मनसि ध्यायन्, निर्मलचेतसा प्रत्यवदत्— "पश्चात् पावनः भूत्वा मम समीपं आगमिष्यति।" अद्यप्रभृति वीर, अहं लोकं त्यक्तवान्। इति उक्त्वा योगी अन्तर्धानं कृत्वा रणभूमिं यातः। तस्य सेनायाः दशसहस्रं हत्वा गृहं लुण्ठितवान्। कोसलदेशं आगत्य तत्र राजानं विजित्य षोडशवर्षदानं शतकोटिमुद्राः हर्षेण प्राप्नोति। होलिकापर्वणि लक्षणः अधिकबलवान् अभवत्। तस्मिन्काले वयं ऋषयः तथा राजा ध्याननिष्ठाः अभवाम।