प्रपच्य पायसमपि वटवृक्षमुपाश्रितः भोजनं च ततो राजन्सर्पेण गरलीकृतम् ।। 3.2.12.
ततो यतिः समायातो भुक्त्वा मदमुपाययौ
त्वया प्रदत्तं मूर्खेण पायसं विषमिश्रितम्
इत्युक्त्वा मरणं प्राप्य शिवलोकमुपाययौ
इत्युक्त्वा स तु वेतालो राजानमिदब्रवीत्
अतो दोषी हि भुजगो ब्रह्महत्यां न चाप्तवान्
बुभुक्षिते ददौ भिक्षां स द्विजो दैवमोहितः
आत्मना च कृतं पापं भोक्तव्यं सर्वदा जनैः
ब्रह्महत्या तदा ज्ञेया विषदत्तेन सा तथा
यैर्नरैः कथिता वार्ता ब्रह्महत्या त्वया कृता
नगरे चन्द्रहृदये रणधीरो नृपोऽभवत्
तत्र वैश्योऽवसद्धर्मी नाम्ना धर्मध्वजो धनी
एकदा नगरे तस्मिन्यातुभक्तो नरोऽभवत्
वाशरो नाम तत्रासीद्राक्षसः पुरुषादनः
प्रसन्नो राक्षसो भूत्वा यातुभक्तं तमब्रवीत्
स होवाच वरो मह्यं देयस्ते पुरुषादक
इति श्रुत्वाकरोद्गर्तं नर बुद्धिविमोहनम्
तेन रात्रौ तु चौर्येण नृपदासी वरांगना
सप्तपत्न्योऽभवंस्तस्य चतुर्वर्णस्य योषितः
नृपदुर्गसमं गेहं रचितं तेन रक्षसा 3.2.13.
चोरितं बहुधा द्रव्यं गर्ते संस्थापितं बलात्
त्यजाम नगरीं भूप चौरविघ्नकरीं तव स्थापिता नगरे तस्मिश्चौरहिंसापराय णाः
आज्ञाप्य स ययौ गेहं तैस्तु श्रुत्वा तथा कृतम्
राक्षस्या मायया सर्वे मोहिता रक्षिणस्तदा
पुनस्ते प्रययुर्भूपं रणधीरं समेरयन्
अर्धरात्रे तमोभूते स चौरो नृपमागतम्
नृपोऽब्रवीदहं चौरश्चोदितार्थः समागतः
मया सार्द्धं च बहुधा द्रव्यं हर सुखी भव
गर्तमध्ये गतो रात्रौ स्थापयित्वा नृपं बहिः
भूपतिं प्राह भो राजन्गच्छ शीघ्रं स्वकं गृहम् 3.2.13.