ஸூத உவாச ராஜந்மூர்கோ ஹி கஸ்தேஷாம் ஶ்ருத்வா ராஜாப்ரவீதிதம்
சூதர் சொன்னார்: அரசே, இதைக் கேட்டபின், அந்த அரசன், 'இவர்களில் யார் உண்மையில் முட்டாளாக இருக்கிறார்?' என்று கேட்டார்.
போதிதோ யேந ஸ வ்யாக்ரஃ ஸ மூர்கஸ்த்வதிகோ மதஃ 3.2.21.
புலியிடம் அறிவுரை கூறியவனே மற்றவர்களைவிட அதிக முட்டாளாக இருக்கிறான் என்று கருதப்பட்டது.
இதி ஶ்ரீபவிஷ்யே மஹாபுராணே ப்ரதிஸர்கபர்வணி சதுர்யுககண்டாபரபர்யாயே கலியுகீயேதிஹா ஸஸமுச்சய ஏகவிம்ஶோऽத்யாயஃ
பிரதிசர்க பருவத்தில், நாலு யுகங்களின் பகுதியான கலியுகக் கதையின் சுருக்கமாகிய இருபத்தொன்றாவது அதிகாரம் இங்கு முடிகிறது.
அஹம் பூர்வபவே சாஸம் க்ஷத்ரஸிம்ஹோ மஹீபதிஃ
நான் முன் பிறவியில் க்ஷத்ரசிம்ஹன் என்ற மன்னனாக இருந்தேன்.
தஸ்ய க்ராமே வஸத்விப்ரோ வேதவேதாம்கபாரகஃ
அவரது ஊரில் வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்த ஒரு பிராமணர் வாழ்ந்தார்.
உபகௌ தநயௌ தஸ்ய ஸர்வவித்யாவிஶாரதௌ ஶாக்தோऽபவத்ததநுஜோ மோஹநோ நாம ஶ்ருதஃ
அவருக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர்; இருவரும் எல்லா கல்வியிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள். இளையவன், மோகனன் என்று அழைக்கப்பட்டவன், சக்தி வழிபாட்டில் ஈடுபட்டான்.
கதாசித்க்ஷத்ரஸிம்ஹஸ்து யஜ்ஞார்தீ யஜ்ஞஹேதவே ஸ்வயம் ச காரயாமாஸ ச்சாகமேதம் ஸுரப்ரியம்
ஒரு நாள், க்ஷத்ரசிம்ஹன் யாகம் செய்ய விரும்பி, தானாகவே தேவர்களுக்கு பிடித்த ஆட்டுக்கொலை யாகத்தை நடத்தினார்.
ஶம்புதத்தஸ்து வ்ரு'த்தாத்மா ஶிவபக்திபராயணஃ
சம்புதத்தன் என்ற பெரிய மனம் கொண்டவர் சிவபக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தார்.
ஹவ்யைஃ ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தை ரம்யைஶ்சகார ஹவநம் முதா
நன்கு தயார் செய்யப்பட்ட இனிய ஹவிசுகளை மகிழ்ச்சியுடன் அர்ப்பணித்து, அவர் யாகம் செய்தார்.
லீலாதரஸ்து தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சாகம் ச மரணோந்முகம்
லீலாதரன், அந்த ஆடு மரணத்திற்கு தயாராக இருப்பதை பார்த்தான்.
தாருணம் நரகம் யோக்யமநயா ஜீவஹிம்ஸயா
'இவ்வாறு உயிரை கொல்வது கொடூரமான நரகத்திற்கு வழிவகுக்கும்' என்று எண்ணினான்.
இதி ஶ்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய ஜ்யேஷ்டபம்தோஶ்ச மோஹநஃ
அந்த மூத்த சகோதரனின் வார்த்தைகளை மோகனன் கேட்டான்.
புரா ஸத்யயுகே ப்ராதர்ப்ராஹ்மணா யஜ்ஞதத்பராஃ 3.2.22.௧
முன்னொரு சத்யயுகத்தில், சகோதரா, பிராமணர்கள் யாகங்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.
திலாதிகமஜம் மத்வா ஹவ்யே தே து மநோ ததுஃ
அவர்கள் எள் ஆட்டைக் காட்டிலும் சிறந்தது என்று கருதி, அதை ஹவனத்தில் அர்ப்பணிக்க விரும்பினார்கள்.
ஊசுஸ்தே மதுரம் வாக்யம் த்வந்மதம் நிஷ்பலப்ரதம்
அவர்கள் இனிமையான வார்த்தைகளால், 'உன் கருத்து பயனளிக்காது' என்று சொன்னார்கள்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே தத்ர பித்ரு'யோநிரமாவஸுஃ
அந்த நேரத்தில், அமாவசு என்ற ஒரு பித்ரு அங்கு தோன்றினார்.
விமாநம் பரமாருஹ்ய முநீந்ப்ரோவாச நிர்பயஃ
அவர் அழகான விமானத்தில் ஏறி, முனிவர்களிடம் பயமில்லாமல் பேசினார்.
இதி ஶ்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய ததா க்ரு'த்வா ஶிவம் யயுஃ
அவர் சொன்னதை கேட்டபின், அவர்கள் அதைப் பின்பற்றி, நல்லதைக் கண்டடைந்தார்கள்.
இதி ஶ்ருத்வா வசோ கோரம் லீலாதர உதாரதீஃ
அந்த பயங்கரமான வார்த்தைகளை கேட்டதும், உயர்ந்த மனம் கொண்ட லீலாதரன்,
ரஜோகுணமயோ லோகஸ்த்ரேதாயாம் ஸம்பபூவ ஹ
த்ரேதா யுகத்தில் உலகம் காமத்தால் நிரம்பியதாக உருவானது.
ஹவ்யேந தர்பிதா தேவா ந மாம்ஸே ரக்தஸம்பவைஃ
அப்போதெல்லாம் தேவர்கள் oblations கொண்டு திருப்தியடைந்தார்கள்; இரத்தம் பிறந்த மாமிசம் கொண்டு அல்ல.
பலாऽத்யைஃ காரயாமாஸ ததா பூர்ணாஹுதீர்ந்ரு'ப நகரம் தாஹயாமாஸ நரநாரீஸமந்விதம்
அப்போது, பழங்கள் முதலியவற்றால் முழுமையான ஹோமங்களைச் செய்து, அந்த நகரத்தை ஆண்கள் பெண்கள் உடன் எரித்தான், அரசே.
மஹாமாயாப்ரபாவேண ஶம்புதத்தஃ ஶிவப்ரியஃ 3.2.22.
பெரும் மாயையின் வல்லமையால், சிவபிரியனான சம்புதத்தன்,
ததா லீலாதரோ விப்ரோ தஶபுத்ரோபஜீவகஃ
அப்போது, பத்து மகன்களுடன் வாழ்ந்த பிராமணன் லீலாதரன்,
க்ஷத்ரஸிம்ஹஸ்து ந்ரு'பதிர்மோஹநாந்திகமாயயௌ
அரசன் க்ஷத்ரசிங்கன், மோஹனரிடம் சென்றான்.
ததம்பாயை நமஸ்துப்யம் மஹாவீராயை நமோநமஃ
அம்மாவே, உமக்கு வணக்கம்; மகா வீரியவதிக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.
ஜப்த்வா ஸப்தஶதீம் விஷ்ணுர்வைஷ்ணவீம் ஶக்திமாப்தவாந்
ஏழு நூறு மந்திரங்களை ஜபித்தபின், விஷ்ணு வைஷ்ணவி சக்தியைப் பெற்றான்.
ப்ரணவாஸ்தநயா யஸ்யாஸ்துரீயபுருஷப்ரியா
யாருடைய பிள்ளை ஓம் எனும் பிரணவம், யாருக்கு நான்காவது புருஷன் மிகவும் பிரியமானவன்,
யஸ்யா தேஹே ஸ்திதம் விஶ்வம் ததம்பாயை நமோநமஃ
யாருடைய உடலில் இந்த உலகம் இருக்கிறது—அந்த அம்பாளுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.
ஶசீ ஸித்திஸ்ததா ம்ரு'த்யுஃ ப்ரபா கீர்வாணஸைநிகாஃ லோகபாலப்ரியா த்வம் ஹி லோகமாதர்நமோநமஃ
நீயே சசி, சித்தி, மரணம், பிரகாசம், தேவசேனை, உலகங்களை காக்கும் தெய்வங்களுக்கு பிரியமானவள்; உலகத்தாயும் நீயே—உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.