அதர்வவேதோ ராஜேந்த்ர முகாச்சாப்யுத்தராந்ந்ரு'ப । ரு'ஷிஶ்சாபி ததா ராஜஞ்சௌநகோ லோகபூஜிதஃ
அரசனின் முகத்திலிருந்து அதர்வவேதமும் வெளிவந்தது; அதே முகத்திலிருந்து வடதிசையின் வேதம் எழுந்தது; அந்த முகத்திலிருந்து ஒரு ரிஷியும் பிறந்தார் — அதனால் அந்த அரசனின் முதுகு மக்களால் மரியாதைசெய்யப்பட்டது.
யத்தந்முகம் மஹாபாஹோ பஞ்சமம் லோகவிஶ்ருதம் । அஷ்டாதஶபுராணாநி ஸேதிஹாஸாநி பாரத
அந்த முகம், பேரழகாச்சியான ஆயுதவாலன் போலி, உலகப் புகழ்பெற்ற வேதங்களில் ஐந்தாவது என பேண்டப்பட்டது; அதிலிருந்து பதினெட்டு புறாணங்களும் பாரத வரலாறுகளும் உருவானன.
நிர்கதாநி ததஸ்தஸ்மாந்முகாத்குருகுலோத்வஹ । ததாந்யாஃ ஸ்ம்ரு'தயஶ்சாபி யமாத்யா லோகபூஜிதாஃ
அந்த முகத்திலிருந்தே குருகுலம் போன்ற குல வரிசைகளும் பிறந்தன; அதேபோல் பிற நினைவூட்டப்பட்ட நூல்களும் யமத்திலிருந்து தொடங்கி உலகிற்கு மதித்த ஒழுங்குமுறைகளும் வெளிச்சிற்றின.
ததஃ ஸ பகவாந்தேவோ த்விதா தேஹமகாரயத் । த்விதா க்ரு'த்வாத்மநோ தேஹமர்தேந புருஷோऽபவத்
பிறகு அந்த ஆண்டவர் தன் உடலை இரு விதமாக வடிவமைத்தார்; தன்னை இரண்டாகப் பிரித்து ஒருபகுதியால் மனிதனாக ஆனார்.
அர்தேந நாரீ தஸ்யாம் ச விராஜமஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ । தபஸ்தப்த்வாஸ்ரு'ஜத்யம் து ஸ ஸ்வயம் புருஷோ விராட்
மற்றொரு பகுதியிலிருந்தே அவர் ஒரு மகளினை உருவாக்கினார்; அந்த பகுதியை வெளிச்சமாக ஒளிரவைத்தாள்; தவத்தின் வெப்பத்தால் உருவாக்கப்பட்டு, அவர் தானே மகாபிரபுஜனாக இருந்தார்.
ஸ சகார தபோ ராஜந்ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ । பதீந்ப்ரஜாநாமஸ்ரு'ஜந்மஹர்ஷீநாதிதோ தஶ
அந்த ஆண்டவர் தபசு செய்தபின் பலவகை இன்பிள்ளைகளை உருவாக்கினார்; கணவன்களையும் பிரஜைகளையும் உற்பத்தி செய்தார், ஆரம்பத்தில் அவரிடமிருந்து பத்து பேரான மகாரிஷிகள் பிறந்தார்கள்.
நாரதம் ச ப்ரு'கும் தாத கம் ப்ரசேதஸமேவ ஹி । புலஹம் க்ரதும் புலஸ்த்யம் ச அத்ரிமங்கிரஸம் ததா
அவர்களில் நாரதரும் பிரிகுவும் இருந்தனர்; தாடகா என்றும்—மற்றபடி பிரஜாபதி; புலாஹா, கிரது, புலஸ்த்யர்; ஆத்திரிமான் மற்றும் அங்கிரஸோரும் கூடவே என்கிறார்.
மரீசிம் சாபி ராஜேந்த்ர யோऽஸாவாத்யஃ ப்ரஜாபதிஃ । ஏதாம்ஶ்சாந்யாம்ஶ்ச ராஜேந்த்ர அஸ்ரு'ஜத் பூரிதேஜஸஃ
மரிசியும் இருந்தார், ஓ பாரதா, இவர்கள் இதர ஆதானர்களாக இருந்தனர்; சக்திவந்த மகாராஜர் இவைகளை மற்றும் மற்ற உயிர்களையும் எழுவிக்கினார்.
அத தேவாந்ரு'ஷீந்தைத்யாந்ஸோऽஸ்ரு'ஜத்குருநந்தந । யக்ஷரக்ஷஃ பிஶாசாம்ஶ்ச கந்தர்வாப்ஸரஸோऽஸுராந்
பின்னர் அந்த ராஜா தெய்வங்களையும், முன்களையும், ராக்ஷஸ்களையும் உருவாக்கினார்; அதேபோல் யட்சர், ராக்ஷசர், பிசாசகள் மற்றும் கந்தர்வர்கள், அப்ஸரஸ், ஆசுரரும் உருவாகினர்.
மநுஷ்யாணாம் பித்ரூ'ணாம் ச ஸர்பாணாம் சைவ பாரத । நாகாநாம் ச மஹாபாஹோ ஸஸர்ஜ விவிதாந்கணாந்
மனுஷர்களையும், பித்ருக்களையும்,serpents(நாகங்களை) மற்றும், ஓ வியர்ந்த கையுடைய பாரதா,வேறுவிதமான நாகக் குழுகளையும் இங்கு படைத்து பலவித படைகள் உருவானன.
க்ஷணருசோऽஶநிகணாந்ரோஹிதேந்த்ரதநூம்ஷி ச । தூமகேதூம்ஸ்ததா சோல்கா நிர்யாதாஞ்ஜ்யோதிஷாம் கணாந்
அப்பொழுது சூரியன் விரக்தமாக வேகமாகச் செல்கின்ற பிரகாசமான உயிர்களை உற்பத்தி செய்தார், வில் கையில் கொண்ட போராளிகள், புகை கொடி ஒன்றால் விலகும் மற்றும் ஒளியூட்டுநர்கள்—பிரகாசமான உயிர்களின் கூட்டங்கள்.
மநுஷ்யாந்கிந்நராந்மத்ஸ்யாந்வராஹாம்ஶ்ச விஹங்கமாந் । கஜாநஶ்வாநத பஶூந்ம்ரு'காந்வ்யாலாம்ஶ்ச பாரத
மனுஷர்கள், கின்னரர்களைப் போன்ற மக்கள், மீன்கள், விலங்குகள் மற்றும் қанக்கூடுகள் கொம்புநீளக்கிளிகள்; யானைகள், குதிரைகள் மற்றும் மற்ற விலங்குகள், மான் மற்றும் பாம்புகள் பாரதத்தில் இருந்தன.
க்ரு'மிகீடபதங்காம்ஶ்ச யூகாலிக்ஷகமத்குணாந் । ஸர்வம் ச தம்ஶமஶகம் ஸ்தாவரம் ச ப்ரு'தக்விதம்
எறும்புகள், பூச்சிகள் மற்றும் பறக்கும் உயிர்கள், தென் செல்வர்கள் மற்றும் ஏறிச் செல்லும் உயிர்கள் தோன்றின; மெல்லத் கடித்தும், எச்சிலிக்கும் ஜீவராசிகள் மற்றும் பலவகை நிலைமாறா உயிர்களெல்லாம்.
ஏவம் ஸ பாஸ்கரோ தேவஃ ஸஸர்ஜ புவநத்ரயம் । யேஷாம் து யாத்ரு'ஶம் கர்ம பூதாநாமிஹ கீர்திதம்
இவ்வாறே பாஸ்கரா என்ற கடவுள் மூன்று லோகங்களையும் படைத்தார்; இங்கே இந்த விதமான உயிர்களை உண்டாக்கிய நடவடிக்கைகள் எந்தவென்று நான் விவரிப்பேன்.
கதயிஷ்யாமி தத்ஸர்வம் க்ரமயோகம் ச ஜந்மநி । கஜா வ்யாலா ம்ரு'காஸ்தாத பஶவஶ்ச ப்ரு'தக்விதாஃ
பிறப்புத் தொடக்கத்திலும் வரிசையில் அனைத்தையும் நான் கண்காணித்து சொல்லுவேன்: இவை யானைகள், நாகங்கள், மான்கள் மற்றும் அதன்பிறகு வேறுபட்ட மற்ற விலங்குகளாக உள்ளன.
பிஶாசா மாநுஷாஸ்தாத ரக்ஷாம்ஸி ச ஜராயுஜாஃ । த்விஜாஸ்து அண்டஜாஃ ஸர்பா நக்ரா மத்ஸ்யாஃ ஸகச்சபாஃ
அங்கு பூதாங் மற்றும் பிசாசாக்களும் இருந்தன, பின்னர் ஜோடிகளிலிருந்து பிறந்த மனிதர்கள் மற்றும் ராக்ஷஸ்கள்; இருமுறைப் பிறந்தவர்கள் முட்டி முதலியதாக பிறந்தவர்கள், நாகங்கள், முத ஸலைவாகிய மித்யுக்கள், மீன்கள் மற்றும் கொக்கரை.
ஏவம்விதாநி யாநீஹ ஸ்தலஜாந்யௌதகாநி ச । ஸ்வேதஜம் தம்ஶமஶகம் யூகாலிக்ஷகமத்குணாஃ
இவ்வகையில் பூமியில் பிறந்தவைகளும், நீர்மூழ்கிய உயிர்களும் இருந்தன; உள்நீரில் உண்டாகியவைகளும், கடித்து எச்சிலிக்கும் ஜீவர்கள், தேன்நோக்கும் மற்றும் ஏறிச் செல்லும் உயிர்களும் உண்டாயின.
ஊஷ்மணா சோபஜாயந்தே யச்சாந்யத்கிஞ்சிதீத்ரு'ஶம் । உத்பிஜ்ஜாஃ ஸ்தாவராஃ ஸர்வே பீஜகாண்டப்ரரோஹிணஃ
வெப்பத்தினிலிருந்தும் மற்றெந்தவையும் உருவானது: விதையிலிருந்து வளரும் நிலைத்துள்ள அனைத்து தாவரங்களும், முளைகள் மற்றும் வேர் ஆகியவையும்.
ஓஷத்யஃ பலபாகாந்தா நாநாவிதபலோபகாஃ । அபுஷ்பாஃ பலவந்தோ யே தே வநஸ்பதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
முதிர்ந்து பழமிடும் மூலிகைகள், பலவகை பழங்களை தரும் வகைகள் மற்றும் மலர்கள் இல்லாவிட்டாலும் பழம் தருவோர்—இவையெல்லாம் காடு தாவரங்களாக நினைக்கப்படுகின்றன.
புஷ்பிணஃ பலிநஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷாஸ்தூபயதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । குச்சகுல்மம் து விவிதம் ததைவ த்ரு'ணஜாதயஃ
மலர்ச்சியும் பல்பழமும் கூடிய மரங்கள் இப்படியே அறியப்படுகின்றன; அதேபோல் பல்வேறு வகை சேரிய மாட்டிமருக்களும் அருகமலர் குடும்பங்களும் இடம்பெறுகின்றன.
பீஜகாண்டருஹாண்யேவ ப்ரதாநா வல்ல்ய ஏவ ச । தமஸா பஹுரூபேண வேஷ்டிதாஃ கர்மஹேதுநா
விதைகள் மற்றும் ஊறுகிழங்குகள் முன்னொருக்களிருக்கும் முளைகளைப் போலும்; ஒவியெடுக்கும் கிளைகளாகவே சுருக்கமான பொடிய்கள் தான்; பல உருவங்கள் இருளில் அடையப்பட்டு செயல்களுக்கு காரணமாக இருக்கும்.
அந்தஃஸம்ஜ்ஞா பவந்த்யேதே ஸுகதுஃகஸமந்விதாஃ । ஏதாவத்யஸ்து கதயஃ ப்ரோத்பூதாஃ குருநந்தந
இவை மன்மாவாக மாறி சோகமும் ஆனந்தமும் சார்ந்தவையாக நடக்கின்றன; இவையே பல்வேறு பயன்களாக எழுந்தன, ஓ குருவின் வம்சத்தாரை சேர்ந்தவரே.
தஸ்மாத்தேவாத்தீப்திமந்தோ பாஸ்கராச்ய மஹாத்மநஃ । கோரேऽஸ்மிம்ஸ்தாத ஸம்ஸாரே நித்யம் ஸததயாயிநி
ஆகையால் பெரும் சூரியனைப் போன்ற ஒளிமிக்க அருள்மிகு தேவதாஞ்சல் அப்பெய் பயங்கர உலகத்தில் வஸித்து கொண்டிருக்கும்; உயிரோட்டம் உறையாத இந்த உயிர்வளைவின் இடைவிடாத ஓட்டத்தில் அவர்கள் தொடர்ச்சியாக ஒளிர்ந்து நிரம்புகின்றனர்.
ஏவம் ஸர்வம் ஸ ஸ்ரு'ஷ்ட்வேதம் ராஜँல்லோககுரும் பரம் । திரோபூதஃ ஸ பூதாத்மா காலம் காலேந பீடயந்
இவ்வாறு அவர்தான் இந்தப் பரப்பை முழுதாய் பேன்றார் மற்றும் மக்களுக்குக் கருதி முதலமைச்சராக ஆயிற்று; அவர் உள்ளாராக ஜீவரூபத்தில் புகுந்து காலத்தைக் காலத்தால் துன்பப்படுத்தினார்.
யதா ஸ தேவோ ஜாகர்தி ததேதம் சேஷ்டதே ஜகத் । யதா ஸ்வபிதி ஶாந்தாத்மா ததா ஸர்வம் நிமீலதி
அந்த கடவுள் விழிப்பிலிருக்கும் பொழுது உலகம் தனது செயலைச் செய்கிறது; அமைதியான சுயநிலையினால் தூங்கு வரும் போது எல்லாக் காரியங்களும் நடுத்தவரிசையாக பின்வாங்கி அடைபடுகின்றன.
தஸ்மிந்ஸ்வபிதி ராஜேந்த்ர ஜந்தவஃ கர்மபந்தநாஃ । ஸ்வகர்மப்யோ நிவர்தந்தே மநஶ்ச க்லாநிம்ரு'ச்சதி
அந்த அரசரின் தூக்கத்தில் ஜீவர்கள் சபஞ்சல் பற்றப்பட்டு செயல் பிணையத்தில் இருக்கின்றனர்; அவர்களது செயல்கள் அமைதியடைந்து மனம் சோர்வின்மைக்கு ஒதுக்கப்படுகிறது.
யுகபத்து ப்ரலீயந்தே யதா தஸ்மிந்மஹாத்மநி । ததாயம் ஸர்வபூதாத்மா ஸுகம் ஸ்வபிதி பாரத
மிகப்பெரிய ஆன்மா கரையும் போது அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் இலைந்துபோகும்; அப்பொழுது அனைத்து ஜீவர்களின் ஆத்மா ஆனந்தமுடைய தூக்கில் நிம்மதியடையும், ஓ பரதா.
தமோ யதா ஸமாஶ்ரித்ய சிரம் திஷ்டதி ஸேந்த்ரியஃ । ந நவம் குருதே கர்ம ததோத்க்ராமதி மூர்திதஃ
இயல்பானங்கள் நீண்டகாலம் இருளில் நிலைத்துப் பிடிவாதம் காட்டினால் அவர்கள் புதிய பணிகளை நடப்படையவிடாமல் விடுபவர்களாக ஆகின்றனர்; உடல்நிலையுள்ளவன் புதிய கருதலைக் கைக்கொள்ளமாட்டான்.
யதாஹம்மாத்ரிகோ பூத்வா பீஜம் ஸ்தாஸ்நு சரிஷ்ணு ச । ஸமாவிஶதி ஸம்ஸ்ரு'ஷ்டஸ்ததா மூதிம் விமுஞ்சதி
நான், விதரூபத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு, விதமாகவே இருதி எனச் சிறுமனைவினை நடந்து சென்றால், படைக்கப்பட்ட உலகம் என்னுள் நுழைந்திருக்கும் போதே நான் விடுதலை விடுகிறேன்.
ஏவம் ஸ ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாப்யாமிதம் ஸர்வம் ஜகத்ப்ரபுஃ । ஸம்ஜீவயதி சாஜஸ்ரம் ப்ரமாபயதி சாவ்யயஃ
இவ்வாறு விழிப்பு மற்றும் தூக்கம் மூலம், உலகத்தின் ஆதிபதி மீண்டும் மீண்டும் அனைத்தையும் உயிர்த்தெழுப்பி, அத்துடன் திைறுவித்தவாறு அவற்றை பின்வாங்கச் செய்வார்.