ఆచారః ప్రథమో ధర్మః శ్రుత్యుక్తశ్చ నరోత్తమ । తస్మాదస్మిన్సమాయుక్తో నిత్యం స్యాదాత్మవాన్ద్విజః
ఆచారమే ప్రథమ ధర్మము; ఉత్తముడు శ్రుతి ప్రకారమే వక్త చేయును; ఆ విధానంలో స్థిరమైన ద్విజుడు తాను స్వానుకూలుడేనని ఎప్పుడూ భావించెయ్యాలి।
ఆచారాద్విచ్యుతో విప్రో న వేదఫలమశ్నుతే । ఆచారేణ చ సంయుక్తః సమ్పూర్ణఫలభాక్స్మృతః
శ్రేయ conduct నిండా విరమించిన బ్రాహ్మణుడు వేదఫలములు పొందనీ; కానీ ఆచారంలో చేర్చుకున్నవన్ సంపూర్ణ ఫలాని భాగములుగా పొందునట్లే గణ్యుడవును।
ఏవమాచారతో దృష్ట్వా ధర్మస్య మునయో గతిమ్ । సర్వస్య తపసో మూలమాచారం జగృహుః పరమ్
ఆచార నియమములతో ఆచరించే మహర్షుల చలనం చూడగానే, austerity యొక్క మూలం ఆచారమే అని గ్రహింపబడినది; వారు ఆ ప్రథమ ఆచారణను స ఏకముగా గ్రహించెరులు।
అన్యే చ మానవా రాజన్నాచారం సంశ్రితా సదా । ఏవమస్మిన్పురాణే తు ఆచారస్య తు కీర్తనమ్
రాజా, మిగిలిన మనుష్యులు ఎల్లవేళలా ఆచార మీదనే ఆధారపడరుట వల్ల ఈ పురాణంలో వినియోగానికి మరియు ఆచారప్రశంసకు నిస్సందేహమైన స్థానం ఉంది।
వృత్తాన్తాని చ రాజేన్ద్ర తథా చోక్తాని పణ్డితైః । త్రిలోక్యాస్తు సముత్పత్తిః సంస్కారవిధిరుత్తమః । శ్రవణం చేతిహాసస్య విధానం కథ్యతే నృప
రాజునికి పండితులచే చెప్పబడ్డ కథలు మరియు అంశాలు వివరింపబడును; త్రిలోకాల మూలం, సంస్కారముల పరమోత్తమ విధానము, శ్రవణ విశేషమునూ చరిత్రానుసరణచెల్లు విధానమునూ అందుచేయబడ్డది, రాజా।
తథాస్మిన్కథ్యతే రాజన్మాహాత్మ్యం వాచకస్య తు । వ్రతచర్యాశ్రమాచారాః స్నాతకస్య పరో విధిః
అలాగే చెప్పబడింది, మహారాజా, వక్త యొక్క మహిమాన్వితత: వ్రతాల అనురక్తి, ఆశ్రామ ధర్మాల కర్తవ్యం,(snātaka) נקాదుడి సచ్చరిత్ర ఆచరణ అనే విషయాలు వివరిస్తున్నాయి।
దారాదిగమనం చైవ వివాహానాం చ లక్షణమ్ । పుంసాం చ లక్షణం రాజన్యోషితాం చాత్ర కథ్యతే
గృహస్తుల సంబంధ విషయాలు—భార్యల వచ్చుటకెళ్ళుట, వివాహ సంకేతములు, రాజుగా స్వీకరించబడిన వారిలో పురుషుల లక్షణములు తదితరములు ఇక్కడ ప్రకటించబడ్డాయి।
మహాయజ్ఞవిధానం చ శాస్త్రకల్పం చ శాశ్వతమ్ । పృథివ్యా లక్షణం తాత దేవార్చాయాః సులక్షణమ్
మహా యాగ సంస్కార విధి మరియు శాస్త్రాల శాశ్వత యోజన వివరింపబడ్డాయి; బిడ్డా, భూమి లక్షణములు మరియు దేవతల సుగమమైన పూజాప్రవ్రుత్తుల సూచనలు నిరూపించబడ్డాయి।
వృత్తీనాం లక్షణం చైవ స్నాతకస్య వ్రతాని చ । భక్ష్యాభక్ష్యం చ శౌచం చ ద్రవ్యాణాం శుద్ధిరేవ చ
వృత్తి లక్షణములు, స్నాతకుని వ్రతములు, తినవచ్చిన వాటి మరియు నివారించవలసిన వాటి గైడ్లు, శుద్ధి నియమములు, ఆస్తి యొక్క సముచిత స్థితి అన్నివి వివరింపబడ్డాయి।
స్త్రీధర్మయోగస్తాపస్యం మోక్షః సంన్యాస ఏవ చ । రాజ్ఞశ్చ ధర్మో హ్యఖిలః కార్యాణాం చ వినిర్ణయః
స్త్రీ ధర్మం ఏదంటే సంయోగము మరియు పావిత్ర్యం; విమోక్షం ఆస్తిత్వవేదనలో మీస్తత్యా త్యాగంలోనే లభిస్తుంది; రాజుని కోసం యథార్థ ధర్మం అన్ని కార్యాల సందేహరాహిత్య నిర్ణయమే।
మాహాత్మ్యం సవితుశ్చాత్ర తీర్థానాం చ విశామ్పతే । నారాయణస్య మాహాత్మ్యం తథా రుద్రస్య కథ్యతే
ఇక్కడ సవిత్రి మహత్మ్యం మరియు పవిత్ర స్నానస్థలాల వైభవం/**సైవిత్యం** వివరించబడును; అలాగే నారాయణ నిర్వచనం మరియు రుద్రోStatesవంతుల ప్రతిష్ట గురించి వర్ణించబడును.
మహాభాగ్యం చ విప్రాణాం మాహాత్మ్యం పుస్తకస్య చ । దుర్గాదేవ్యాస్తథా చోక్తం సత్యస్య చ మహామతే
గ్రంధము పండిత బ్రాహ్మణుల మేరు భాగ్యం, పుస్తక పవిత్రత్వం, అలాగే దేవీ దుర్గా మహత్యం మరియు సత్యం గురించి శ్లోకములు ప్రకటించుచున్నవి నరేంద్రము.
సంక్షిప్తం సంవిధానం చ ధర్మం స్త్రీపుంసయోరపి । విభాగం ధర్మద్యూతం చ కథకానాం చ శోధనమ్
స్త్రీ పురుషులకు సమానంగా వర్తించే ధర్మదర్శక ఒక సంక్షిప్త నియమావళి, విధుల వర్గీకరణ, మరియు కథాస్వరూపుల శుద్ధి ఆచారముల గురించి సూచనలు వచ్చేరు.
వైశ్యశూద్రోపచారం చ సంకీర్ణానాం చ సంభవమ్ । ఆపద్ధర్మం చ వర్ణానాం ప్రాయశ్చిత్తవిధిం తథా
వైశ్య శూద్రుల సేవ విధానములు, మిశ్ర జాతుల ఉద్భవం, అత్యవసర విధులు, మరియు వర్ణ పరిష్కారం కోసం ప్రాపంచిక అర్పణ-శుద్ధి కర్మక్రమాలు వివరించబడును.
సంధ్యావిధిం ప్రేతశుద్ధిం స్నానతర్పణయోర్విధిమ్ । వైశ్వదేవవిధిం చాపి తథా భోజ్యవిధిం నృప
సంధ్యా ఆచార నియమాలు, మృతుల శుద్ధి కలహాలు, స్నానం మరియు అభిషేక శ్రద్ది విధానాలు, వైశ్వదేవ ఆచారము మరియు రాజు ఆహార సంస్కార విధానములైనవి స్థాపించబడ్డాయి.
లక్షణం దన్తకాష్ఠస్య చరణవ్యూహముత్తమమ్ । సంసారగమనం చైవ త్రివిధం కర్మసమ్భవమ్
చూర్ణములతో తోటకపు గొడవకు గుర్తులు, ఆచీరోచితంగా కూర్చోవడాన్ని సూచించే ఉత్తమ ఏర్పాటుకు లక్షణములు చెప్పబడును; సాంప్రదాయ జీవిత ప్రయాణం త్రిభాగమై కార్యములే మూలం అని తీర్మానిస్తారు.
నైఃశ్రేయసం కర్మణాం చ గుణదోషపరీక్షణమ్ । దారాణాం లక్షణం ప్రోక్తం తథా పాత్రపరీక్షణమ్
కర్మల ద్వారా పరమ శ్రేయస్సు పొందుదలైన మార్గాలు, పుణ్యం పాప సంబంధి మాన్యములు, భార్యలకు సంబంధించిన లక్షణములు, మరియు పాత్రలు పరీక్షించే విధానం ప్రకటించబడును.
ప్రసూతిం చాపి గర్భస్య తథా కర్మఫలం నృప । జాతిధర్మాన్కులధర్మాన్వేదధర్మాంశ్చ పార్థివ
ఒక గర్భజాతి యొక్క జననం మరియు ప్రసవవ్యవహారము, కర్మఫలము, వర్ణసంబంధి విధులు, కుటుంబ సంబంధిత బాధ్యత్వములు మరియు రాజులకి తెలిసిన విష్వీయ కార్యాల గురించి వివరణ ఇచ్చబడును.
వైతానవ్రతికానాం చ తథాసౌ ప్రోక్తవాన్విభుః । బ్రహ్మా కురుకులశ్రేష్ఠ శంకరాయ మహాత్మనే
రాజా కూడా ఐతన వ్రతధారుల నియమాలు ప్రకటించెను; ఇవన్నీ బ్రహ్మా కురుశ్రేష్ఠులలోకి మరియు మహా శంకరుడికి uka చెప్పెను.
శంకరేణ తథా విష్ణోః కథితం కురునన్దన । విష్ణునాపి పునః ప్రోక్తం నారదాయ మహీపతే
శంకరుడు ఈవిషయములను కురుజన అమూల్యులైన విష్ణునిచే జన్యునికి చెప్పెను; నారదునికి కూడా, రాజా, విష్ణుపైన ఈ అంశాలు నిర్మలంగా వాక్చరించబడ్డవి.
నారదాత్ప్రాప్తవాఞ్ఛక్రః శక్రాదపి పరాశరః । పరాశరాత్తతో వ్యాసో వ్యాసాదపి మయా విభో
నారదుడు దీనిని గ్రహించెను, అనంతరం శక్రుడు దానిని గ్రహించెను; శక్రుడివల్ల పరికారశాస్త్రజ్ఞ పారాశరుడికి, ఆ తరవాత పారాశరుని నుండి వ్యాసుడికి, వ్యాసుని నుండి, రాజా, ఇది నాకూ సంపాదించబడినది.
ఏవం పరమ్పరాప్రాప్తం పురాణమిదముత్తమమ్ । శృణు త్వమపి రాజేన్ద్ర మత్సకాశాత్పరం హితమ్
ఈ విధంగా ఉత్తమ పురాణము తరవతులుగా అందుకొనబడినది; విను, రాజా, నీవు కూడ వినుము—ఇది పరమోపయోగకరముగా మరియు శోధకులకోసమూ లాభదాయకమనేది.
సర్వాణ్యేవ పురాణాని సంజ్ఞేయాని నరర్షభ । ద్వాదశైవ సహస్రాణి ప్రోక్తానీహ మనీషిభిః
హే మానవులలో శ్రేయస్సికి తొచ్చినవ, సమస్త పురాణాలు ఇలాంటి పేర్లనే పొంది ఉండాలి; పండితులు చెప్పుచున్నారెం వేల ద్వాదశశతములెనని ఖచ్చితంగా ఉంటాయని.
పునర్వృద్ధిం గతానీహ ఆఖ్యానైర్వివిధైర్వృష । యథా స్కాన్దం తథా చేదం భవిష్యం కురునన్దన
మరల, హే కురుజాతి వంశజా, విస్తరణమును మరియు వృద్ధిని సంగ్రహించిన అనేక కథనములు ఇక్కడ పలుకబడును — ఈ విధంగా స్కందుడు అలాగే శేఢుడు కూడా చెప్పబడతారు.
స్కాన్దం శతసహస్రం తు లోకానాం జ్ఞాతమేవ హి । భవిష్యమేతదృషిణా లక్షార్ద్ధం సంఖ్యయా కృతమ్
స్కందుని లక్ష్యంగా లక్షల లోకాలు ఉన్నవని ప్రసిద్ధి; భవిష్యద్భాగమైన ఈ వివరణ ద్రష్టుడు వేలకొద్దీ మరియు పున్నరుపై భాగాలుగా రచించిఉన్నది.
తచ్ఛ్రుత్వా పురుషో భక్త్యా ఇదం ఫలమవాప్నుయాత్ । ఋద్ధిర్వృద్ధిస్తథా శ్రీశ్చ భవన్తి తస్య నిశ్చితమ్
భక్తితో దీనిని శ్రవణించి ఎదిరితే, సస్యఫలము పొందుతాడు; ఆయనకు నిశ్చయంగా సంపద, వికాసం మరియు గొప్ప వైభవం లభిస్తుంది.
సుమన్తురువాచ శృణుష్వేదం మహాబాహో పురాణం పఞ్చలక్షణమ్ । యచ్ఛ్రుత్వా ముచ్యతే రాజన్పురుషో బ్రహ్మహత్యయా
సుమంతు అన్నారు: ఐదు లక్షణాల గొప్పసాహస గ్రమమైన ఈ పురాణాన్ని ఇప్పుడు వినుముక్తిని పొందుటయితే రాజు అయినా స్త్రీపురుషుడైనా బ్రాహ్మణహంతా పాపమును కూడా తన్నెరా విడిపిపోతాడు.
పర్వాణి చాత్ర వై పఞ్చ కీర్తితాని స్వయమ్భువా । ప్రథమం కథ్యతే బ్రాహ్మం ద్వితీయం వైష్ణవం స్మృతమ్
ఆ పరంపరలో స్వయంభువు ఐదు రకాల పర్వాలను వర్ణిస్తాడని చెప్పెదరు: మొదట బ్రాహ్మ పర్వం, ద్వితీయం వైష్ణవ పర్వము.
తృతీయం శైవమాఖ్యాతం చతుర్థం త్వాష్ట్రముచ్యతే । పఞ్చమం ప్రతిసర్గాఖ్యం సర్వలోకైః సుపూజితమ్
తృతీయాన్ని శైవము అంటారు, చతుర్థం త్వష్ట్రము అంటారు, ఐదవమును ప్రతిసర్గము అంటారు—అది లోకమంతలో గౌరవింపబడును.
ఏతాని తాత పర్వాణి లక్షణాని నిబోధ మే । సర్గశ్చ ప్రతిసర్గశ్చ వంశో మన్వన్తరాణి చ
అయ్యా, ఆ పర్వాలు అవి సూచించే గుర్తుల గురించి నన్ను వివరణ చేయుములేదు: సర్గము, ప్రతిసర్గము, వంశాలు మరియు మన్వంతరాలు.