સાંભળો, રાજન, અસંખ્ય રોગોની વચ્ચે, જે પાણીના બબૂકા જેવી ક્ષણભંગુર છે, એ સમયે તમારા મનમાં શ્રીવિષ્ણુની ઉપાસના કરવાની ભાવના ઉદ્ભવી છે—આ મહાન ભાગ્ય છે. હે ગુણોના ભંડાર, સર્વોત્કૃષ્ટ રાજા, તમે ધન્ય છો; આ ધરતી પણ ધન્ય છે, તેના લોકો, પર્વતો, વનો અને ઉદ્યાનોને કારણે. શહેરો, ગામો અને નગરો પણ ધન્ય છે, જ્યાં ચાર વર્ણોથી શોભિત જનસમુદાય છે અને તમે, રાજસિંહ, તેમના રક્ષક અને સ્વામી છો. આવો, આવો, હે મહાભાગ્યશાળી, આ ઠંડી અને સુખદ વૃક્ષની છાયામાં; અહીં મારા સાથે ધર્મમય કથાઓમાં તત્પર થઈને નિવાસ કરો. મારા સહચર પણ આવી ગયા છે—તે શ્રેષ્ઠ કારીગર છે, જે વિશ્વકર્મા સમાન છે, સર્વ કાર્યમાં નિપુણ છે; તે મારી આજ્ઞાથી મૂર્તિઓ તૈયાર કરશે—અત્યારે દરિયાકાંઠો છોડો. આ શબ્દો સાંભળીને દ્વિજાતિ રાજા દરિયાકાંઠો છોડી તેમના નજીક આવ્યા. મહાન રાજા એ શીતલ છાયાવાળું વૃક્ષ પસંદ કર્યું અને ત્યાં સર્વાત્મા, બ્રાહ્મણના સ્વરૂપે, તેમને ઉપદેશ આપ્યો. બ્રાહ્મણોએ મુખ્ય કારીગરને કહ્યું: "મૂર્તિઓ બનાવો—પ્રથમ કૃષ્ણ સ્વરૂપે, સર્વશાંત, કમળની પાંખડી જેવી વિશાળ આંખોવાળા." એ મૂર્તિ પર શ્રીવત્સ અને કૌસ્તુભના ચિહ્નો, શંખ, ચક્ર અને ગદા, દૂધ જેવી ધોળી કાયાથી શોભિત, અને બીજી મૂર્તિ પર સ્વસ્તિકનું ચિહ્ન. તે ભગવાન અનંત છે—હલ અને શસ્ત્ર ધારણ કરતા, મહાબળશાળી, જેમને દેવો, દાનવો, ગંધર્વો, યક્ષો, વિદ્યાધરો કે સર્પો પણ ઓળખી શકતા નથી. જેમના અંતનો કોઈ જ જાણે નહીં, તેથી તેમને અનંત કહેવાય છે. વાસુદેવની બહેન પણ છે, જે સુવર્ણવર્ણથી તેજસ્વી છે. ત્રીજી મૂર્તિ સુભદ્રા છે, સર્વ મંગલલક્ષણોથી શોભિત. વિશ્વકર્માએ, જે પુણ્યશાળી છે, આ શબ્દો સાંભળીને તરત જ શુભ મૂર્તિઓ બનાવવાનું શરૂ કર્યું. પ્રથમ, એક ધોળા વર્ણની, શરદપૂનમના ચાંદની જેવી તેજસ્વી, લાલ આંખો, વિશાળ દેહ અને વિશાળ, સ્વચ્છ વડિયાળ માથાવાળી મૂર્તિ તૈયાર કરી. તે વાદળી વસ્ત્રો પહેરે છે, ભયાનક છે, ગર્વથી પરિપૂર્ણ બળ ધરાવે છે, એક કાનમાં કુંડલ ધારણ કરે છે, દૈવી છે, ગદા અને મુંગળ ધારણ કરે છે. બીજી મૂર્તિ કમળ જેવી આંખો ધરાવે છે, કાળી ઘનઘોર મેઘ જેવી કાયાથી, અલસીના ફૂલો જેવી, અને કમળપાંખડી જેવી વિશાળ આંખો ધરાવે છે. પીળાં વસ્ત્રોથી શોભિત, અત્યંત ભયાનક, શુભ, શ્રીવત્સના ચિહ્નવાળી, પૂર્ણ હાથે ચક્ર ધારણ કરતી, પાપવિનાશિ, દૈવી—હરી સ્વરૂપે. ત્રીજી મૂર્તિ સુવર્ણવર્ણથી તેજસ્વી, લાંબી કમળપાંખડી જેવી આંખો, અદ્ભુત વસ્ત્રોથી ઢંકાયેલી, હાર અને બાંયડીઓથી શોભિત. વિવિધ આભૂષણોથી અલંકૃત, મોતીની માળાઓથી શોભિત, પૂર્ણ અને ઉન્નત સ્તનવાળી, સુન્દર—વિશ્વકર્માએ એમને રચી. રાજાએ આ અદ્ભુત કૃતિ, ક્ષણમાં બનેલી, દૈવી વસ્ત્રોના જોડીથી ઢંકાયેલી, વિવિધ રત્નોથી શોભિત જોઈ. આ મૂર્તિઓ સર્વ મંગલલક્ષણોથી યુક્ત, અતિમોહક અને આશ્ચર્યથી ભરપૂર હતી. રાજાએ પૂછ્યું: "તમે બે દૈવી પુરુષો કોણ છો, બ્રાહ્મણ સ્વરૂપ ધારણ કરીને, અદ્ભુત કૃત્ય કરતી, દૈવી વ્યવહારવાળા, માનવથી પર?" "શું તમે દેવ છો કે માનવ, યક્ષ કે વિદ્યાધર? તમે બ્રહ્મા અને હૃષીકેશ છો, કે વસુઓ, કે અશ્વિનીકુમાર છો? હું તમારો સાચો સ્વરૂપ જાણતો નથી, તે વાસ્તવિક છે કે માયિક? તમે અહીં અદભુત રૂપે ઉભા છો. હું તમારી શરણમાં આવ્યો છું—મારું સાચું સ્વરૂપ પ્રગટ કરો." ત્યારે ભગવાને કહ્યું: "હું દેવ નથી, યક્ષ નથી, દાનવ નથી, દેવરાજ પણ નથી; હું બ્રહ્મા નથી, રુદ્ર નથી—મને પરમ પુરુષ જાણો. હું સર્વ લોકનો દુઃખહર, અનંત બળ અને શક્તિથી યુક્ત, સર્વ પ્રાણીઓ દ્વારા પૂજ્ય, અને જેમનો અંત અજાણ છે." "જેની સર્વ શાસ્ત્રોમાં અને ઉપનિષદોમાં વાત થાય છે, જેને યોગીઓ જ્ઞાનથી પ્રાપ્ત કરે છે—એ વાસુદેવ હું જ છું. હું જ બ્રહ્મા છું, હું વિષ્ણુ છું, હું શિવ પણ છું; હું ઇન્દ્ર, દેવોના રાજા છું, અને યમ, સંસારના નિયંત્રક છું." "હું પૃથ્વીથી શરૂ થતા તત્ત્વો, ત્રણ અગ્નિ, હવનના ભોક્તા, વરુણ, પૃથ્વી, પર્વત—આ બધું હું જ છું. જગતમાં જે કંઈ વાણીથી વર્ણવાય છે, ચાલતું-અચળતું સર્વ—આ સમગ્ર વિશ્વમાં મારાથી વિભિન્ન કંઈ નથી." "હું તુમથી પ્રસન્ન છું, રાજાધિરાજ; વર માંગો, ગુણવાન. જે કંઈ તુમારા હૃદયમાં સ્થિર છે, તે હું તુમને આપું છું. મારા દર્શન અયોગ્યોને સપનામાં પણ થતા નથી; પણ તુમે અડગ ભક્તિથી મને સાક્ષાત્ જોયો છે." આ વાસુદેવના વચન સાંભળીને, રાજા આનંદથી રોમાંચિત થઈ, સ્તુતિ કરવા લાગ્યા: "હે શ્રીપતિ, તમને વંદન! પીળાં વસ્ત્રધારી, સમૃદ્ધિના દાતા, શ્રીના સ્વામી, શ્રીના નિવાસસ્થાન, તમને વંદન." "પ્રમુખ પુરુષ, અધિપતિ, સર્વના સ્વામી, સર્વત્ર દ્રષ્ટિ ધરાવતા, અખંડ, પરમ દેવ, શાશ્વત—તમને વંદન. ધ્વનિથી પર, ગુણોથી પર, સત્તા-અસત્તાથી મુક્ત, નિર્મલ, નિર્ગુણ, સૂક્ષ્મ, સર્વજ્ઞ, સર્વનું મૂળ—તમને વંદન." "ઘનઘોર મેઘ સમાન, ગાય અને બ્રાહ્મણોના કલ્યાણમાં તત્પર, સર્વના રક્ષક, સર્વત્ર વ્યાપક, સર્વજીવોના સર્જક—તમને વંદન. શંખ, ચક્ર, ગદા, મુંગળ ધારણ કરનારા, વરદાતા, નીલકમળની પાંખડી જેવી કાયાવાળા દેવ—તમને વંદન." "શેષનાગ પર શયન કરતા, ક્ષીરસાગરમાં નિવાસ કરતા, હૃષીકેશ, સર્વપાપહરતા હરી—તમને ફરી વંદન. દેવોના દેવ, વરદાતા, સર્વવ્યાપી, વિષ્ણુ, સર્વલોકના અધિપતિ, મોક્ષના કારણ, અવિનાશી—તમને પુનઃ પુનઃ વંદન.