സപ്തൈവ തനയാസ് തേഷാം ദദൌ വര്ഷാണി സപ്ത സഃ ജലദശ് ച കുമാരശ് ച സുകുമാരോ മനീരകഃ
അവന് ഏഴ് പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു. അവര്ക്ക് അവന് ഏഴ് പ്രദേശങ്ങള് നല്കി: ജലദന്, കുമാരന്, സുകുമാരന്, മണീരകം,
കുസമോദശ് ച മോദാകിഃ സപ്തമശ് ച മഹാദ്രുമഃ തത്സംജ്ഞാന്യ് ഏവ തത്രാപി സപ്ത വര്ഷാണ്യ് അനുക്രമാത്
കുസമോദന്, മോദാകി, ഏഴാമന് മഹാദ്രുമന്—ഇവരാണ് അവര്; അവിടെയും ഇവരുടെ പേരില് ഏഴ് പ്രദേശങ്ങളുണ്ട്.
തത്രാപി പര്വതാഃ സപ്ത വര്ഷവിച്ഛേദകാരകാഃ പൂര്വസ് തത്രോദയഗിരിര് ജലധാരസ് തഥാപരഃ
അവിടെയും ഏഴ് പര്വ്വതങ്ങള് പ്രദേശങ്ങളെ വിഭജിക്കുന്നു: ആദ്യം ഉദയഗിരി, പിന്നെ ജലധാര,
തഥാ രൈവതകഃ ശ്യാമസ് തഥൈവാമ്ഭോഗിരിര് ദ്വിജാഃ ആസ്തികേയസ് തഥാ രമ്യഃ കേസരീ പര്വതോത്തമഃ
അതിനുശേഷം രൈവതക, ശ്യാമന്, അംബോഗിരി, അസ്തികേയന്, രമ്യന്, കേശരി—ഇവയാണ് അവിടെയുള്ള ഉത്തമപര്വ്വതങ്ങള്.
ശാകശ് ചാത്ര മഹാവൃക്ഷഃ സിദ്ധഗന്ധര്വസേവിതഃ യത്പത്ത്രവാതസംസ്പര്ശാദ് ആഹ്ലാദോ ജായതേ പരഃ
അവിടെ ശാകമെന്ന മഹാവൃക്ഷം ഉണ്ട്, സിദ്ധരും ഗാന്ധര്വ്വരും സേവിക്കുന്നതു. അതിന്റെ ഇലകളിലൂടെയുള്ള കാറ്റ് തൊടുമ്പോള് അത്യന്താനന്ദം ഉണ്ടാകുന്നു.
തത്ര പുണ്യാ ജനപദാശ് ചാതുര്വര്ണ്യസമന്വിതാഃ നിവസന്തി മഹാത്മാനോ നിരാതങ്കാ നിരാമയാഃ
അവിടെ നാലു വര്ണ്ണങ്ങളിലുമുള്ള പുണ്യജനങ്ങള്, മഹാത്മാക്കള്, ഭയമോ രോഗമോ ഇല്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുന്നു.
നദ്യശ് ചാത്ര മഹാപുണ്യാഃ സര്വപാപഭയാപഹാഃ സുകുമാരീ കുമാരീ ച നലിനീ രേണുകാ ച യാ
അവിടെയും എല്ലാ പാപവും ഭയവും മാറ്റുന്ന മഹാപുണ്യമായ നദികളുണ്ട്: സുകുമാരി, കുമാരി, നളിനി, രേണുക—ഇവ.
ഇക്ഷുശ് ച ധേനുകാ ചൈവ ഗഭസ്തീ സപ്തമീ തഥാ അന്യാസ് ത്വ് അയുതശസ് തത്ര ക്ഷുദ്രനദ്യോ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇക്ഷു, ധേനുക, ഗഭസ്തി, സപ്തമി എന്നിവയും കൂടാതെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് ചെറിയ നദികളും ഉണ്ട്.
മഹീധരാസ് തഥാ സന്തി ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ താഃ പിബന്തി മുദാ യുക്താ ജലദാദിഷു യേ സ്ഥിതാഃ
അവിടെ നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് വലിയ പര്വ്വതങ്ങളുണ്ട്. ജലദിയിലുമുള്ളവര് സന്തോഷത്തോടെ അവയുടെ വെള്ളം കുടിക്കുന്നു.
വര്ഷേഷു യേ ജനപദാശ് ചതുര്ഥാര്ഥസമന്വിതാഃ നദ്യശ് ചാത്ര മഹാപുണ്യാഃ സ്വര്ഗാദ് അഭ്യേത്യ മേദിനീമ്
അവിടെയുള്ള ജനങ്ങള്ക്ക് ധര്മത്തില് നാലിലൊന്ന് ഭാഗം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെയും സ്വര്ഗത്തില് നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന മഹാപുണ്യനദികളുണ്ട്.
ധര്മഹാനിര് ന തേഷ്വ് അസ്തി ന സംഹര്ഷോ ന ശുക് തഥാ മര്യാദാവ്യുത്ക്രമശ് ചാപി തേഷു ദേശേഷു സപ്തസു
അവിടുത്തെ ജനങ്ങളില് ധര്മം കുറയുന്നില്ല, അതിരുകടക്കുന്ന സന്തോഷമോ ദുഃഖമോ ഇല്ല. ആ ഏഴ് ദേശങ്ങളിലും നിയമലംഘനം സംഭവിക്കുന്നില്ല.
മഗാശ് ച മാഗധാശ് ചൈവ മാനസാ മന്ദഗാസ് തഥാ മഗാ ബ്രാഹ്മണഭൂയിഷ്ഠാ മാഗധാഃ ക്ഷത്രിയാസ് തു തേ
അവിടെ മഗന്മാര്, മാഗധന്മാര്, മാനസന്മാര്, മന്ദഗന്മാര് ഉണ്ട്. മഗന്മാര് കൂടുതലും ബ്രാഹ്മണരും, മാഗധന്മാര് ക്ഷത്രിയരും ആണു.
വൈശ്യാസ് തു മാനസാസ് തേഷാം ശൂദ്രാ ജ്ഞേയാസ് തു മന്ദഗാഃ ശാകദ്വീപേ സ്ഥിതൈര് വിഷ്ണുഃ സൂര്യരൂപധരോ ഹരിഃ
മാനസന്മാര് വൈശ്യരും, മന്ദഗന്മാര് ശൂദ്രരുമാണ്. ശാകദ്വീപില് വിഷ്ണു സൂര്യസ്വരൂപിയായി ഹരിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
യഥോക്തൈര് ഇജ്യതേ സമ്യക് കര്മഭിര് നിയതാത്മഭിഃ ശാകദ്വീപസ് തതോ വിപ്രാഃ ക്ഷീരോദേന സമന്തതഃ
അവിടെ, പറഞ്ഞതുപോലെ, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവര് യുക്തമായ കര്മ്മങ്ങളാല് അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. ശാകദ്വീപിന് പുറത്ത്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ചുറ്റും പാല്സമുദ്രം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശാകദ്വീപപ്രമാണേന വലയേനേവ വേഷ്ടിതഃ ക്ഷീരാബ്ധിഃ സര്വതോ വിപ്രാഃ പുഷ്കരാഖ്യേന വേഷ്ടിതഃ
ശാകദ്വീപത്തിന്റെ അളവിൽ ഒരു വളയമായി ക്ഷീരസമുദ്രം എല്ലാ ദിക്കിലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ. അതിനുശേഷം, അതിനെ പുഷ്കരമെന്ന പേരിലുള്ള മറ്റൊരു വളയം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു.
ദ്വീപേന ശാകദ്വീപാത് തു ദ്വിഗുണേന സമന്തതഃ പുഷ്കരേ സവനസ്യാപി മഹാവീതോ ഽഭവത് സുതഃ
ശാകദ്വീപത്തേക്കാൾ ഇരട്ടിയളവിൽ എല്ലാ ദിക്കിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന പുഷ്കരദ്വീപം സവനന്റെ മകനായവന്റെ വലിയ ദേശമായി മാറി.
ധാതകിശ് ച തയോസ് തദ്വദ് ദ്വേ വര്ഷേ നാമസംജ്ഞിതേ മഹാവീതം തഥൈവാന്യദ് ധാതകീഖണ്ഡസംജ്ഞിതമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ധാതകിക്കും രണ്ട് പ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവ രണ്ടും അവന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരു വലിയ പ്രദേശം ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഏകശ് ചാത്ര മഹാഭാഗാഃ പ്രഖ്യാതോ വര്ഷപര്വതഃ മാനസോത്തരസംജ്ഞോ വൈ മധ്യതോ വലയാകൃതിഃ
ഇവിടെ, ഭാഗ്യശാലികളേ, ഒരു പ്രശസ്തമായ പർവ്വതം ഉണ്ട്. അതിന്റെ പേര് മാനസോത്തരം. അത് നടുവിൽ വളയത്തെ രൂപത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഊര്ധ്വം പഞ്ചാശദ് ഉച്ഛ്രിതഃ താവദ് ഏവ ച വിസ്തീര്ണഃ സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ
അത് അമ്പതിനായിരം യോജനങ്ങൾ ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു, അത്ര തന്നെ വീതിയിലും എല്ലാ ദിക്കിലും സമവായം പുലർത്തുന്നു. അതിന്റെ ആകൃതി മുഴുവൻ വളയമാണ്.
പുഷ്കരദ്വീപവലയം മധ്യേന വിഭജന്ന് ഇവ സ്ഥിതോ ഽസൌ തേന വിച്ഛിന്നം ജാതം വര്ഷദ്വയം ഹി തത്
ഈ പർവ്വതം പുഷ്കരദ്വീപത്തിന്റെ വളയത്തെ നടുവിൽ വിഭജിക്കുന്നതുപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ ആ രണ്ട് പ്രദേശങ്ങൾ വേർപെട്ടിരിക്കുന്നു.
വലയാകാരമ് ഏകൈകം തയോര് മധ്യേ മഹാഗിരിഃ ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തത്ര ജീവന്തി മാനവാഃ
ആ രണ്ട് പ്രദേശങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു വലിയ വളയാകൃതിയിലുള്ള പർവ്വതം ഉണ്ട്. അവിടെ മനുഷ്യർ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു.
നിരാമയാ വിശോകാശ് ച രാഗദ്വേഷവിവര്ജിതാഃ അധമോത്തമൌ ന തേഷ്വ് ആസ്താംന വധ്യവധകൌ ദ്വിജാഃ
അവർക്കു രോഗമോ ദു:ഖമോ ഇല്ല, രാഗവും ദ്വേഷവും ഇല്ല. അവരിൽ ഏറ്റവും താഴെയോ ഉയർന്നവരോ ഇല്ല, കൊല്ലുന്നവനോ കൊല്ലപ്പെടുന്നവനോ ഇല്ല, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
നേര്ഷ്യാസൂയാ ഭയം രോഷോ ദോഷോ ലോഭാദികം ന ച മഹാവീതം ബഹിര് വര്ഷം ധാതകീഖണ്ഡമ് അന്തതഃ
അവിടെ അസൂയ, ഇർഷ്യ, ഭയം, കോപം, ദോഷം, ലോഭം എന്നിവ ഒന്നും ഇല്ല. വലിയ ദേശം പുറത്താണ്, ധാതകീഖണ്ഡം അകത്താണ്.
മാനസോത്തരശൈലസ്യ ദേവദൈത്യാദിസേവിതമ് സത്യാനൃതേ ന തത്രാസ്താം ദ്വീപേ പുഷ്കരസംജ്ഞിതേ
മാനസോത്തരപർവ്വതം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മറ്റ് ജീവികളും സേവിക്കുന്നു. സത്യം അല്ലെങ്കിൽ അസത്യം എന്നതൊന്നും പുഷ്കരദ്വീപിൽ ഇല്ല.
ന തത്ര നദ്യഃ ശൈലാ വാ ദ്വീപേ വര്ഷദ്വയാന്വിതേ തുല്യവേഷാസ് തു മനുജാ ദേവൈസ് തത്രൈകരൂപിണഃ
ആ രണ്ട് പ്രദേശങ്ങളുള്ള ദ്വീപിൽ നദികളോ പർവ്വതങ്ങളോ ഇല്ല. അവിടെയുള്ള മനുഷ്യർക്ക് ഒരേ രൂപമാണ്, ദേവന്മാരെപ്പോലെ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാണ്.
വര്ണാശ്രമാചാരഹീനം ധര്മാഹരണവര്ജിതമ് ത്രയീവാര്ത്താദണ്ഡനീതിശുശ്രൂഷാരഹിതം ച തത്
അവിടെ വർണ്ണം, ആശ്രമം, ആചാരം എന്നിവ ഇല്ല. ധർമ്മം പാലിക്കുന്നതും ഇല്ല. ത്രയീ, കൃഷി, ശിക്ഷ, സേവനം എന്നിവയും അവിടെ ഇല്ല.
വര്ഷദ്വയം തതോ വിപ്രാ ഭൌമസ്വര്ഗോ ഽയമ് ഉത്തമഃ സര്വസ്യ സുഖദഃ കാലോ ജരാരോഗവിവര്ജിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ രണ്ട് പ്രദേശങ്ങൾ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഉന്നത സ്വർഗ്ഗങ്ങളാണ്. അവിടെയുള്ള സമയം എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നു, അവിടെ വൃദ്ധതയോ രോഗമോ ഇല്ല.
പുഷ്കരേ ധാതകീഖണ്ഡേ മഹാവീതേ ച വൈ ദ്വിജാഃ ന്യഗ്രോധഃ പുഷ്കരദ്വീപേ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമ് ഉത്തമമ്
പുഷ്കരത്തിൽ, ധാതകീഖണ്ഡത്തിലും മഹാവീതയിലും, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, പുഷ്കരദ്വീപിൽ വലിയ ആൽമരം നിലകൊള്ളുന്നു. അതാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരമോന്നത വാസസ്ഥലം.
തസ്മിന് നിവസതി ബ്രഹ്മാ പൂജ്യമാനഃ സുരാസുരൈഃ സ്വാദൂദകേനോദധിനാ പുഷ്കരഃ പരിവേഷ്ടിതഃ
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് വസിക്കുന്നു, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. പുഷ്കരം മധുരജലസമുദ്രം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു.
സമേന പുഷ്കരസ്യൈവ വിസ്താരാന് മണ്ഡലാത് തഥാ ഏവം ദ്വീപാഃ സമുദ്രൈസ് തു സപ്ത സപ്തഭിര് ആവൃതാഃ
പുഷ്കരത്തിന്റെ വീതിയും വളയവും ഒരുപോലെയാണ്. അങ്ങനെ, ഏഴു ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.