ଏକ ସମୟର କଥା, ଦ୍ବିଜଜନମାନେ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ—ଏଠି କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରି, ମୁକୁଟ ଓ ବାହୁବନ୍ଦ ରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୁଭିତ, ବନଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭବ୍ୟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଯାଏ। ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କରିବାରେ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ ଓ ଦାନରେ ମିଳିଥାଏ, ସେହି ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ମିଳିଯାଏ। ରତ୍ନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ପୂଜା କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳିଥାଏ, ଏହି ଦୃଶନ ଓ ନମସ୍କାରରେ ମିଳିଯାଏ। ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳ, ସମସ୍ତ ଦାନ, ନିୟମ, ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟାର ଫଳ, ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ୟର ଫଳ, ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମର ଫଳ, ଏବଂ ଵାନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସର ଫଳ—ସମସ୍ତ ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କରି ମିଳିଯାଏ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ବିଷୟରେ ଅଧିକ କଥା କହିବା କାହିଁକି? କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପାଇଯାଏ। ଏହି ଦୃଶନରେ, ଅନେକ କଳ୍ପର ଆରୋପିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରୀ ଓ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଏ। ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ତାଙ୍କର ଏକୋଇ ଦିନସମ୍ପୃକ୍ତ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଏ। ଏଠାରେ ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷ୍ଣୁ ପରି ବାସ କରେ। ପରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ବେଦର ଜ୍ଞାନ ରଖି, ଇର୍ଷ୍ୟା ହୀନ ହୁଏ। ନିଜ କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା, ଶାନ୍ତ, ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲିନ, ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନ ଅଧିଗମ କରି, ସେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଯାଏ। ଏହି ପରେ, ସେ ଭକ୍ତିପରାୟଣ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି, ଏପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ—"ଓ ବ୍ୟାପକ ଦେବୀ, ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟିନୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଓ ପଦ୍ମାକ୍ଷୀ, କାଟ୍ୟାୟନୀ, ମୋର ନମସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କର।" ଏଭଳି ସୁଭଦ୍ରା, ବାଲଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଜଗତର ଉପକାରିଣୀ ଓ ଦାୟିନୀ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରି, ଏକ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବିମାନରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନଗରକୁ ଯିବା ଅବସର ଦିଅନ୍ତି, ଏଠାରେ ସେ ଦେବତା ପରି ଖେଳି, ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ। ପରେ, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ସହିତ ଏକତା ଅଧିଗମ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଯାଏ। ଏଭଳି, ବଳରାମ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଅବଶ୍ୟ ପାଇଯାଏ। ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରିବା ସମୟରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଆଗେ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ନୀଳମଣିର ଦେହରେ, ଏବଂ ବାଳିରେ ଢାକି ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ନମସ୍କାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନଗରକୁ ଯିବା ଅବସର ମିଳେ। ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଅଂଶ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଏହି ଦେବତା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅର୍ଧସିଂହ ଆକାରରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ନରସିଂହଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖି ନମସ୍କାର କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏହି ଉପରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏଠି ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ନରସିଂହ ଭକ୍ତ, ତାଙ୍କର କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଫଳ ଦେଉନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ସଫଳ ହୁଏ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ନରସିଂହଙ୍କ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଉଛନ୍ତି। ନରସିଂହଙ୍କର ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଆପଣ ବିବର୍ଣ୍ତ କରୁଛନ୍ତି, ମନରେ ବିଶ୍ମୟ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି। ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବଂ କିପରି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆନୁଗ୍ରହ କରିବେ, ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ୍ତ। ମହାପିତାମହ, ନରସିଂହଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ କିପରି ଉପଲବ୍ଧି ମିଳିଥାଏ, ଏହି ଦୟା ଆମେ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏବେ ଶୁଣ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ନରସିଂହଙ୍କର ଅପରାଜିତ ଏବଂ ଅପାର ଶକ୍ତି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଅର୍ଧସିଂହ ଆକାରର ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୁଣ କିଏ ଉପସ୍ଥାପନ କରିପାରିବ? ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି। ଏଠି ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନବ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପଲବ୍ଧି ଶୁଣିଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ସଫଳ ହୁଏ, ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗ, ଭୂମି, ପାତାଳ, ଦିଗ, ଜଳ, ନଗର, ପାହାଡ଼—ସମସ୍ତେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ବାଧା ନାହିଁ। ଏହି ଦେବତା ପ୍ରତି ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ଜଗତରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ, ନରସିଂହ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି। ମୁଁ ଏବେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରିବା ରୀତି କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସିଂହ ଦେହୀ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ। ଓ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନରସିଂହଙ୍କର ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ରୀତି ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ଯାହା ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହିଁ, ଏହି ଅତି ଗୁପ୍ତ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଉପାୟ ଶୁଣ।