ଅଶୋକୈଃ ପାରିଜାତୈଶ୍ ଚ ମନ୍ଦାରୈଶ୍ ଚମ୍ପକଦ୍ରୁମୈଃ ମାଲତୀମଲ୍ଲିକାକୁନ୍ଦୈର୍ ବକୁଲୈର୍ ନାଗକେସରୈଃ
ଏଠାରେ ଅଶୋକ, ପାରିଜାତ, ମନ୍ଦାର, ଚମ୍ପକ, ମାଳତୀ, ମଲ୍ଲିକା, କୁନ୍ଦ, ବକୁଳ ଓ ନାଗକେଶର ଗଛ ରହିଛି।
ପୁଂନାଗୈର୍ ଅତିମୁକ୍ତୈଶ୍ ଚ ପ୍ରିଯଙ୍ଗୁତଗରାର୍ଜୁନୈଃ ପାଟଲାଚୂତଖଦିରୈଃ କର୍ଣିକାରଵନୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ପୁମ୍ନାଗ, ଅତିମୁକ୍ତ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ତଗର, ଅର୍ଜୁନ, ପାଟଳ, ଆମ୍ବ, ଖଦିର ଓ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଜଙ୍ଗଲରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବା ଗଛମାନେ ରହିଛି।
ନାରଙ୍ଗୈଃ ପନସୈର୍ ଲୋଧ୍ରୈର୍ ନିମ୍ବଦାଡିମସର୍ଜକୈଃ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲକୁଚଖର୍ଜୂରୈର୍ ମଧୁକେନ୍ଦ୍ରଫଲୈର୍ ଦ୍ରୁମୈଃ
ନାରଙ୍ଗ, ପନସ, ଲୋଧ୍ର, ନିମ୍ବ, ଦାଡିମ୍ବ, ସର୍ଜ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ଲକୁଚ, ଖର୍ଜୁର, ମଧୁକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଦେଉଥିବା ଗଛ ରହିଛି।
କପିତ୍ଥୈର୍ ନାରିକେରୈଶ୍ ଚ ତାଲୈଃ ଶ୍ରୀଫଲସଂଭଵୈଃ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷୈର୍ ଅସଂଖ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵନ୍ଯୈର୍ ଅନ୍ଯୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ
କପିଠ୍ଥ, ନାରିକେଳ, ତାଳ, ଶ୍ରୀଫଳ, ଅସଂଖ୍ୟ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ ଗଛ ରହିଛି।
ସରଲୈଶ୍ ଚନ୍ଦନୈର୍ ନୀପୈର୍ ଦେଵଦାରୁଶୁଭାଞ୍ଜନୈଃ ଜାତୀଲଵଙ୍ଗକଙ୍କୋଲୈଃ କର୍ପୂରାମୋଦଵାସିଭିଃ
ସରଳ, ଚନ୍ଦନ, ନୀପ, ଦେବଦାରୁ, ଶୁଭ ଅଞ୍ଜନ, ଜାତୀ, ଲବଙ୍ଗ, କଙ୍କୋଳ ଓ କର୍ପୂର ଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିବା ଗଛ ରହିଛି।
ତାମ୍ବୂଲପତ୍ତ୍ରନିଚଯୈସ୍ ତଥା ପୂଗୀଫଲଦ୍ରୁମୈଃ ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଵୃକ୍ଷୈଃ ସର୍ଵର୍ତୁଫଲଶୋଭିତୈଃ
ତାମ୍ବୁଳ ପତ୍ରର ଗୁଛ, ପୁଗି ଫଳ ଗଛ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଫଳ ଫୁଟି ରହିଛି।
ପୁଷ୍ପୈର୍ ନାନାଵିଧୈଶ୍ ଚୈଵ ଲତାଗୁଚ୍ଛସମୁଦ୍ଭଵୈଃ ନାନାଜଲାଶଯୈଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ ନାନାପକ୍ଷିରୁତୈର୍ ଵରୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲ ଯାହା ଲତା ଗଛର ଗୁଛ ଭିତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ଝିଲିକ ଓ ତାଲାବର ପାଣି, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଦୀର୍ଘିକାଶତସଂଘାତୈସ୍ ତୋଯପୂର୍ଣୈର୍ ମନୋହରୈଃ କୁମୁଦୈଃ ଶତପତ୍ତ୍ରୈଶ୍ ଚ ପୁଷ୍ପୈଃ କୋକନଦୈର୍ ଵରୈଃ
ଶତଶତ ଛୋଟ ଝିଲିକ ଦଳରେ ମନୋହର ପାଣି ଭରିଥିବା, କମଳ, ଶତପତ୍ର ଫୁଲ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କୋକନଦ ଫୁଲରେ ଶୁଭିତ।
ରକ୍ତନୀଲୋତ୍ପଲୈଃ କାନ୍ତୈଃ କହ୍ଲାରୈଶ୍ ଚ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଜଲଜୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ନାନାଵର୍ଣୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ
ଲାଲ ଓ ନୀଳ ଶୋଭାମୟ ଶାପଲା, ସୁଗନ୍ଧିତ କହ୍ଲାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳଜ ଫୁଲ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜିଥିବା।
ହଂସକାରଣ୍ଡଵାକୀର୍ଣୈଶ୍ ଚକ୍ରଵାକୋପଶୋଭିତୈଃ କୋଯଷ୍ଟିକୈଶ୍ ଚ ଦାତ୍ଯୂହୈଃ କାରଣ୍ଡଵରଵାକୁଲୈଃ
ହଂସ, କାରଣ୍ଡବ ଓ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, କୋୟଷ୍ଟିକ, ଦାତ୍ୟୁହ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାରଣ୍ଡବ ଓ ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଥିବା।
ଚାତକୈଃ ପ୍ରିଯପୁତ୍ରୈଶ୍ ଚ ଜୀଵଂଜୀଵକଜାତିଭିଃ ଅନ୍ଯୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଜଲଚରୈର୍ ଵିହାରମଧୁରସ୍ଵନୈଃ
ଚାତକ, ପ୍ରିୟପୁତ୍ର, ଜୀବଞ୍ଜୀବକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଯାହାଙ୍କର ମଧୁର ସ୍ୱର ଚାରିପାଖରେ ଆନନ୍ଦ ଭରିଦେଇଥାଏ।
ଏଵଂ ନାନାଵିଧୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତୈଃ ଵୃକ୍ଷୈର୍ ଜଲାଶଯୈଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ ଭୂଷିତଂ ସୁମନୋହରୈଃ
ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଗଛ ଓ ପବିତ୍ର ଝିଲିକ, ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱାରା ଅତି ମନୋହର ଭାବରେ ଶୋଭିତ।
ତତ୍ର ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଵିମାନୈଶ୍ ଚ ନାନାରତ୍ନଵିଭୂଷିତୈଃ କାମଗୈଃ କାଞ୍ଚନୈଃ ଶୁଭ୍ରୈର୍ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧର୍ଵନାଦିତୈଃ
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ମହଳ, ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିଥିବା, ସୁନାରେ ତିଆରି, ଚମକୁଥିବା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ରହିଥିବା।
ତରୁଣାଦିତ୍ଯସଂକାଶୈର୍ ଅପ୍ସରୋଭିର୍ ଅଲଂକୃତୈଃ ହେମଶଯ୍ଯାସନଯୁତୈର୍ ନାନାଭୋଗସମନ୍ଵିତୈଃ
ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଅପ୍ସରାମାନେ ଶୋଭିତ, ସୁନାର ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗବିଳାସ ରେ ମଗ୍ନ।
ଖେଚରୈଃ ସପତାକୈଶ୍ ଚ ମୁକ୍ତାହାରାଵଲମ୍ବିଭିଃ ନାନାଵର୍ଣୈର୍ ଅସଂଖ୍ଯାତୈର୍ ଜାତରୂପପରିଚ୍ଛଦୈଃ
ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା, ପତାକା ଧରିଥିବା, ମୁକ୍ତା ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ ରଙ୍ଗର, ସୁନାର ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ।
ନାନାକୁସୁମଗନ୍ଧାଢ୍ଯୈଶ୍ ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଭୂଷିତୈଃ ସୁଖପ୍ରଚାରବହୁଲୈର୍ ନାନାଵାଦିତ୍ରନିଃସ୍ଵନୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସୁଖଦ ଚଳାଚଳରେ ପ୍ରଚୁର, ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୱନିରେ ଭରିଥିବା।
ମନୋମାରୁତତୁଲ୍ଯୈଶ୍ ଚ କିଙ୍କିଣୀସ୍ତବକାକୁଲୈଃ ଵିହରନ୍ତି ପୁରେ ତସ୍ମିନ୍ ଵୈଷ୍ଣଵେ ଲୋକପୂଜିତେ
ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ପବନ ପରି ତୀବ୍ର, ଘଣ୍ଟିର ଗୁଛରେ ଘିରିଥିବା, ସେମାନେ ସେଇ ପୁରରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ନାନାଙ୍ଗନାଭିଃ ସତତଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଦିଭିଃ ଚନ୍ଦ୍ରାନନାଭିଃ କାନ୍ତାଭିର୍ ଯୋଷିଦ୍ଭିଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ସଦା ବିଭିନ୍ନ ମହିଳାମାନେ—ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଚନ୍ଦ୍ରପରି ମୁହଁ ଓ ଶୋଭାମୟ ରୂପରେ ସାଥି ରହନ୍ତି।
ପୀନୋନ୍ନତକୁଚାଗ୍ରାଭିଃ ସୁମଧ୍ଯାଭିଃ ସମନ୍ତତଃ ଶ୍ଯାମାଵଦାତଵର୍ଣାଭିର୍ ମତ୍ତମାତଙ୍ଗଗାମିଭିଃ
ଯାହାଙ୍କର ଅଂଶ ଉନ୍ନତ ଓ ଭରିପୁରା, କମର ସୁସଂଖ୍ୟଳ, କେହି କଳା ଏବଂ କେହି ଧଳା ଚାମର, ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲିଥିବା।
ପରିଵାର୍ଯ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵୀଜଯନ୍ତି ସ୍ମ ତାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ଚାମରୈ ରୁକ୍ମଦଣ୍ଡୈଶ୍ ଚ ନାନାରତ୍ନଵିଭୂଷିତୈଃ
ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଘେରି ରହି, ସେମାନେ ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଓ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ପଖା ଝାଲିଥିଲେ।
ଗୀତନୃତ୍ଯୈସ୍ ତଥା ଵାଦ୍ଯୈର୍ ମୋଦମାନୈର୍ ମଦାଲସୈଃ ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ସିଦ୍ଧୈର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟରେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ମଦରେ ମଗ୍ନ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସାଙ୍ଗରେ।
ସୁରସଂଘୈଶ୍ ଚ ଋଷିଭିଃ ଶୁଶୁଭେ ଭୁଵନୋତ୍ତମମ୍ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାଭୋଗାନ୍ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ଦେବମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମାବେଶିତ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲୋକ ଚମକୁଥିବା; ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୋଗ ଲାଭ କରି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ସେଗୁଡିକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵଟରାଜସମୀପେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯୋଦଧେସ୍ ତଟେ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୈର୍ ଭଗଵାନ୍ କୃଷ୍ଣଃ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷୋ ଜଗତ୍ପତିଃ
ବଡ଼ ବଟଗଛ ପାଖରେ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ, ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ପଦ୍ମନୟନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି।
କ୍ରୀଡନ୍ତ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରସୈଃ ସାର୍ଧଂ ଯାଵଦ୍ ଦ୍ଯୌଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରତାରକମ୍ ପ୍ରତପ୍ତହେମସଂକାଶା ଜରାମରଣଵର୍ଜିତାଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଖେଳୁଥିବା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଅଟୁଟ ରହିବ, ତେଉଁପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିଥାଏନି।
ସର୍ଵଦୁଃଖଵିହୀନାଶ୍ ଚ ତୃଷ୍ଣାଗ୍ଲାନିଵିଵର୍ଜିତାଃ ଚତୁର୍ଭୁଜା ମହାଵୀର୍ଯା ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତାଃ
ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ଆସା ଓ ଆକାଂକ୍ଷାର କ୍ଲାନ୍ତି ନଥିବା, ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲାଞ୍ଛନୈର୍ ଯୁକ୍ତାଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରାଃ କେଚିନ୍ ନୀଲୋତ୍ପଲଶ୍ଯାମାଃ କେଚିତ୍ କାଞ୍ଚନସଂନିଭାଃ
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା; କିଛି ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ପରି କଳା, କିଛି ସୁନା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
କେଚିନ୍ ମରକତପ୍ରଖ୍ଯାଃ କେଚିଦ୍ ଵୈଦୂର୍ଯସଂନିଭାଃ ଶ୍ଯାମଵର୍ଣାଃ କୁଣ୍ଡଲିନସ୍ ତଥାନ୍ଯେ ଵଜ୍ରସଂନିଭାଃ
କିଛି ମଣିପୁର ପରି, କିଛି ବୈଦୂର୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି; କିଛି କଳାବର୍ଣ୍ଣୀ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅନ୍ୟମାନେ ହିରା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ନ ତାଦୃକ୍ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଭାନ୍ତି ଲୋକା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଯାଦୃଗ୍ ଭାତି ହରେର୍ ଲୋକଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକ ଏମିତି ଚମକୁନାହିଁ, ଯେପରି ହରିଙ୍କର ଲୋକ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ନ ତତ୍ର ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ ଗମନାଜ୍ ଜାଯତେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରଭାଵାତ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଠାରେ ପୁଣି ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଵିଚରନ୍ତି ପୁରେ ଦିଵ୍ଯେ ରୂପଯୌଵନଗର୍ଵିତାଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ
ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୀରେ ଚାଲିଫିରନ୍ତି, ନିଜ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଗର୍ବିତ, ଏବଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।