ਜੈਧਵਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲ-ਜੰਗਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲ-ਜੰਗਾ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੈਹਯਾ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋਏ—ਵਿਤੀਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਜਾਤ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਅਵੰਤੀ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੌਣਡਿਕੇਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਤਾਲ-ਜੰਗਾ ਵੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸੁਜਾਤ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਏ ਗਏ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬੜੀ ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਧਾਰਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁ ਸੀ। ਮਧੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮਧੁ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਵੰਸ਼ੀ ਹੋਏ। ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦੁ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਪukarਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੇਹਯਾ ਵੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ, ਜੋ ਗੁਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ, ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸਥਿਰ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਇਹ ਪੰਜ ਮੂਲ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਮਹਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜ ਵਿਰਲ ਸੰਸਾਰੀ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ। ਇਹ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਯਾਦੁ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਆਤਮਾ—ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣਨਾ ਹੀ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਹਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਹੋਈਆਂ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਅਨਮੀਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਧ ਗਿਆ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਸ਼ਵਫਲਕ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕਾ—ਜਨਮ ਲਏ। ਸ਼ਵਫਲਕ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਸੁੱਕਾ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਤਪ ਹੀ ਵੱਧਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਉੱਥੇ, ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ। ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੀ। ਉਪਮਦਗੁ, ਮਦਗੁ, ਮੇਦੁਰਾ, ਅਰੀਮੇਜਯ, ਅਵਿਕਸ਼ਿਤ, ਅਕਸ਼ੇਪ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਅਤੇ ਅਰੀਮਰਦਨ—ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਧਰਮਧ੍ਰਿਕ, ਯਤਿਧਰਮਾ, ਧਰਮੋਕਸ਼, ਅੰਧਕਰੁ, ਅਵਾਹਾ, ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਸੀ—ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸਨ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਸੁਗਾਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਿਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਅਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸਵਪਾਰਸ਼ਵਕ ਅਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣ। ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਸੁਧਰਮਾ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਬਾਹੁ, ਬਹੁਬਾਹੁ, ਅਤੇ ਦੋ ਨਾਰੀਆਂ: ਸ਼੍ਰਾਵਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ। ਅਸਿਕਨੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ; ਮਹਿਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ; ਭੋਜਿਆ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬੜੀ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡੰਢੂਕੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ। ਡੰਢੂਕੀਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚੰਦਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਭਾਗਾ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕਨਾਵਕਾ, ਵਤਸਵਾਨ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਞਜਮਾ ਜਨਮ ਲਏ। ਸ਼ਯਾਮਾ, ਸ਼ਾਮਿਕਾ, ਗੰਡੂਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀਆਂ: ਪ੍ਰਿਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਇਹ ਪੰਜ ਨਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਬਣੀਆਂ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਿਥੁਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਧੀ ਬਣਾਇਆ; ਕੁੰਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪਾਂਡੁ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਵायु ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ ਜਨਮ ਲਏ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ; ਅਨਮੀਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ਨੀ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਸਤyaka, ਅਤੇ ਸਤyaka ਤੋਂ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਜੋ ਸਤਯਕੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਦੇਵਭਾਗਾ ਤੋਂ ਉਧਵ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨੇ ਅਸ਼ਮਕਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਨਿਵ੍ਰਿਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਜਨਮ ਲਏ; ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨੈਸ਼ਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਏਕਲਵਿਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ; ਵਤਸਵਤੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਕੰਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੌਰੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਰਾਹੀਂ, ਕਉਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ, ਨੇਕ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੇ ਹਨ।