ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਮਹਾਦਾਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ ਮਾਰੀਚਾਯ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ 'ਚ, ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵਾਰਣਾਂਸ੍ ਤੁਰਗਾਞ੍ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਨ੍ ਰਥਾਂਸ਼੍ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ ਹਿਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਧੇਨੁਰ੍ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਰਥਾਂ 'ਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ, ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਅਖੂਤ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕੀਤੇ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਵਾਜਿਮੇਧੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ 'ਚ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਜ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਰਮਾਣਸ੍ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਆਸ੍ਤੇ ਵੈ ਦੇਵਵਚ੍ ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ
ਜਾਮਦਗਨਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਸ੍ਯਾਵ੍ਯਯਸ੍ਯ ਚ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਵਾਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਃ ਜਜ੍ਞੇ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਥ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਦ੍ਮਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਚੌਵੀਂ ਯੁਗ 'ਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਅੱਗੇ, ਦਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਲੋਕੇ ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਃ
ਮਹਾਂ-ਬਾਹੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਨਾਰ੍ਥਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਜਨਮਿਆ।
ਤਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍ ਯਃ ਸਮਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਨੇ ऽਵਸਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਨੇ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਘਵਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਰਾਮ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਚ ਲੱਗਾ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ 'ਚ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰੂਪਿਣੀ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾ ਸੀਤੇਤਿ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਜਨੇ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਾ ਤੁ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ ਤਸ੍ਯਾਪਕਾਰਿਣਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭਃ
ਜਨਸਥਾਨ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਪੌਲਸਤਯ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮ੍ ਅਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਭੋਗਿਨਾਮ੍
ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ, ਯਕਸ਼-ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰਾਵਧ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟੀਭਿਰ੍ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਉਥੇ, ਯੁੱਧ 'ਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ ਤੇ ਕਈ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦ੍ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਦृਪ੍ਤਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੜਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਤੇ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਬੜਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ—
ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਜਘਾਨ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ
ਉਹ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮਹਾਭ੍ਰਗਣਸਂਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਰਾਵਣਂ ਨਿਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਰਾਮੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਰਾਮ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੜਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਯੇਨ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ਵਾਲੀ ਵਿਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਚਾਭਿषੇਚਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਧੋਸ਼੍ ਚ ਤਨਯੋ ਦृਪ੍ਤੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ਹਤੋ ਮਧੁਵਨੇ ਵੀਰੋ ਵਰਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲਵਣ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਸੀ, ਮਧੂਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰੌ ਯੇਨ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਮਾਰੀਚਸ਼੍ ਚ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰੌ
ਮਾਰੀਚ ਤੇ ਸੁਬਾਹੂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਘਣ ਪਾਂਦੇ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ।
ਨਿਹਤੌ ਚ ਨਿਰਾਸ਼ੌ ਚ ਕृਤੌ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ੌਣ੍ਡੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਿਰਾਧਸ਼੍ ਚ ਕਬਨ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮੌ ਜਘਾਨ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੌ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤੌ
ਵੀਰਾਧ ਤੇ ਕਬੰਧ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਦੋ ਗੰਧਰਵ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਰ੍ਕਾਂਸ਼ੁਤਡਿਦ੍ਗੁਣਾਭੈਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਜਾਮ੍ਬੂਨਦਚਿਤ੍ਰਪੁਙ੍ਖੈਃ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਤੁਲ੍ਯਸਾਰੈ ਰਿਪੂਨ੍ ਸ ਰਾਮਃ ਸਮਰੇ ਨਿਜਘ੍ਨੇ
ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਣਾਂ ਸੁਰੈਰ੍ ਅਪਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਬੜਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਖੇ ਯੇਨ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਭਗ੍ਨਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪਂ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਲੀਲਯਾ ਪੁਰਾ
ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਕਦੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਞ੍ ਜਾਰੂਥ੍ਯਾਨ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰਤਬ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਦਸ ਨਿਰੰਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਨਾਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤਾਸ਼ੁਭਾ ਵਾਚੋ ਨਾਕੁਲਂ ਮਾਰੁਤੋ ਵਵੌ ਨ ਵਿਤ੍ਤਹਰਣਂ ਚਾਸੀਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਹਵਾ ਵੀ ਕਦੇ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਵੱਗੀ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਪਰਿਦੇਵਨ੍ਤਿ ਵਿਧਵਾ ਨਾਨਰ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਕਦਾਚਨ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਚ੍ ਛੁਭਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਰੋਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਅਨਹੋਣੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਜ੍ ਜਲਾਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਘਾਤਜਮ੍ ਨ ਚਾਪਿ ਵृਦ੍ਧਾ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਜਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਰਤਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਹਿ ਵਰ੍ਣਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਞ੍ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਹਂਕृਤਾਃ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਵੈਸ਼ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।